• Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Join 1,540 other followers

  • Follow ગુજરાતી કવિતા અને ગઝલ on WordPress.com
  • Blog Stats

    • 2,104,198 hits
  • JAY GANESH ESTATE AGENT

  • JAY GANESH ESTATE AGENT

    BHARAT SUCHAK

    BHARAT SUCHAK

    Call now for Best Deals JAY GANESH ESTATE AGENT Mr.Bharat suchakAbout UsWe have a most comprehensive database of buyers and sellers in Mumbai Bandra to Andheri We have a team of professional property consultants which gives us an opportunity to spend time with you to ensure the recommended property solution is appropriate and suit your financial plan. We are also able to organize funds for your property, if required. We want to grow and would like to solicit your business, try us. It's been some years since we established this property broking business. We have helped many people settle in their dream homes and offices. Our team is professionally qualified to understand your property requirements and propose a win-win solution. We believe, if given the opportunity, we will be able to obtain the best deal - for you. Our company is unique in that we are a full-service real estate outfit. My staff and I pride ourselves in the professional, personalized service we offer our clients and customers. If we can be of any assistance to you with finding or selling a home or investment property, please send us an e-mail/SMS through this web site and we will respond to your request. We look forward to helping you with you real estate needs. OFFICE ADDRESS: Shop No-3 Yashodhan bldg., Naheru road ,Opposite Dena Bank, Next to Green House Hotel, Vile Parle (East) Mumbai-400057 CONTACT US: JAY GANESH ESTATE AGENT Bharat suchak E-MAIL US AT: bharat0013@gmail.com

    Personal Links

    View Full Profile →

  • શ્રેણીઓ

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Join 1,540 other followers

  • Top Posts & Pages

  • Social

તમે ડોકટરાણી છો ?- જયકાંત જાની (USA)

મારો હાથ લઇ તેના હાથમા
પ્રેમ નથી કરતા, પલ્સ ગણે છે.

ટેથોસ્કોપીક હાથ મુકી છાતીએ
કહે, આમા કેટલો કફ ખણ ખણે છે

મારી આખ મા આખ પરોવી કહે
આંખની ફીક્કાશ સ્વાસ્થને હણે છે.

આચર્યમા જીભ ભુલથી બહાર
નિકળી જાય તો કહે પીત્ત છે

ડોકટર ની પત્ની બની કંટાળી છુ
એ મને પત્ની નહી પેશન્ટ ગણે છે.

સવાર બપોર અને સાંજ સાહેબ
પ્રેમ પણ હવે ડોઝમા કરે છે .

ભુલે જમવા સાથે થ ઇ ગયા તો
કેટલોય કેલેરીનો કકળાટ કરે છે.

જો આ ન ખવાય આ ખવાય
ડોકટર અવો રોજ ઉકળાટ કરે છે

રહું છું યાદમાં

રહું છું યાદમાં તારી મને ચર્ચામાં રસ છે ક્યાં !
ફરક રેખા હું ક્યાં દોરું? પ્રણય ક્યાં છે,હવસ ક્યાં છે !
ભલે બેઠો હજારો વાર એનો હાથ ઝાલીને,
પરંતુ એ ન સમજાયું હજી પણ નસ ક્યાં છે .
સમય ચાલ્યો ગયો, જ્યારે અમે મૃગજળને પીતા’તા,
હતી જે એક જમાનામાં હવે એવી તરસ ક્યા છે !
અહીં તો એક ધારી જિંદગી વીતી છે વર્ષો થી,
તમે માનો કે જીવનના બધા સરખા દિવસ ક્યાં છે.

મરીઝ

ચક્રવાત

.તાજેતરમાં અમેરિકાના જ્યોર્જિયા રાજ્યમાં એટલન્ટા અને જેક્શનવીલની
આસપાસ ટોર્નેડોની ચેતવણી વેધર ચેનલો પર ધમધમી ઉઠી.અંધારપટ
વૃક્ષોનું ધરાસાયી અને ઉડતાં છાપરાનાં દૃશ્યો જાણે વિનાશની આંધી.
અમારા ધરની પાછળ,તળાવ કિનારે નવજાત બચ્ચાંને લઈને
કુદરતના કોપથી અજાણ માતા ફરી રહી હતી.
અમને સૌને દૂરદર્શન ઘરના સૌથી નીચેના ભાગમાં ઈમર્જીન્સી
કીટ સાથે આશ્રય લેવા માહિતી આપી રહ્યું હ્તું….શું થશે? પણ
વ્યથાનો સારો અંત એટલે ‘ચક્રવાત’

ચક્રવાત
કલમ ઉપાડી કવિ નીકળ્યા
બસ કુદરત ખોળે રમશું
નર્તન કરતી જોઈ વનરાજી
ટહૂંકે ટહૂંકે ભમશું
જળચર પંખી સરવર ર્તીરે,
ચણ દઈ બોલાવશું
રેશમ પીંછે સ્પર્શ કરીને,
બાળા પંખી રમાડશું
મસ્ત ઘટાઓ છાયી ગગને
હરખે કવિ મસ્તાના
વાહ! કુદરત તારી કરીશ્મા
પાવન તારા શરણા
ત્યાંતો ચેતવણીના સૂરો ગૂંજ્યા
ચક્રવાત ધાયે વિકરાળા
ઉડશે છાપરા અંધારા થાશે
ધમરોળશે વિનાશના ઓળા
ભાગ્યા કવિ સૌની આગળ
અંતરિયાળ થયા કલ્પન ખટોલા
સૌની સાથે છૂપાયા ખુણે
વિચારે કેમ જીવશે પંખી રુપાળા
શરમ મૂકીને સૌને ગજબ દોડાવે તું કિરતાર
કુદરત તાંડવ આગળ દીઠા સૌને રે લાચાર
કવિ કહે ઓ નિષ્ઠુર વિધાતા
આ બાળા પંખી શું જાણે
ચેતવણીથી અમે ખૂણે ભરાણા
દિધા પંખીને ઘર ,વૃક્ષ ટોચે શું અજાણે?
સુણી સંવેદના મારી જાગ્યો ભગવંત દૂર ગગને
તાંડવ લીલા સંકેલી હાલી નીકળ્યો સાગર વાટે
ખુમારીથી કવિએ કલમ ઉપાડી
ખુશ થયા ટોર્નેડોને ભગાડી
ધીરે ધીરે છાયાં ગગને મસ્ત ઘટાથી વાદળ
બાળા પંખી નાનાં બે ઘૂમતાં કેવાં માની પાછળ

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

આ વગડાનો છોડ

આ વગડાનો છોડ
ગૃહ મંદિરે ફૂલ છાબ ધરીને,બેઠો પ્રભુને દ્વાર
વંદુ ચરણે પુષ્પ સમર્પી,હરખે અંતર અપાર
પ્રસન્ન ચીત્તે ભાવ ભરીને, થઈ ગર્વિલો ગાઉં
ધૂપ દીપથી મંગલ શક્તિને, કેવો હું વધાવું

જોડાયા તારને થયો ઝણઝણાટ ,અંતરયામી બોલ્યો
ભક્ત મારા જા, પૂછ છોડને,કેમકરી ખીલવ્યાં ફૂલો?

ખૂલ્લા દેહે ઝીલ્યાં છોડવે, બહું થંડી બહું તાપ
ત્રિવિધ તાપે તપિયાં ત્યારે,આ ફૂલડાં આવ્યાં પાસ

બોલ હવે મોટો તું છે કે આ વગડાનો છોડ?
ને હાથ જોડી હું શરમાયો, સુણી પ્રભુનો તોડ

જય જવાન જય કિસાનને આજ વંદતો દાસ
મહેંકાવી જીવનચર્યાથી જઈશ પ્રભુની પાસ

દિધી દાતાએ શક્તિ તનમને, ઉપકારી બડભાગી
ધરી નિઃસ્વાર્થ શ્રમ સુગંધ ,થાશું પ્રભુ ચરણે યશભાગી

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

આ ભુમિમાં જ દૈવત જેવું છે કશુંક

આ ભુમિમાં જ દૈવત જેવું છે કશુંક
વાવો મહાભારત અને ગીતા નીકળે

છે આ કાલિદાસ ને ભોજના ખંડેરો
જરાક ખોતરો ત્યાં કવિતા નીકળે

હજુ ક્યાંક ધબકે છે લક્ષમણ રેખા
રાવણો જ્યાંથી બીતા બીતા નીકળે

કૃષ્ણના ટેરવાં જો આવીને ફંફોસે
તો વાંસળીના ટુકડાં સંજીતા નીકળે

ગૂરૂ દત્ત જેવાની જો ફૂંક જાય લાગી
તો ધુણા ગીરના હજુ ધખીતા નીકળે
શુ તાસીર છે આ ભુમી ની હજી રાજા
જનક જેવા હ્ળ હાકે તો સીતા નીકળે

-કવિ દાદ

કુંતા અભિમન્યુને બાંધે અમ્મર રાખડી રે…

કુંતા અભિમન્યુને બાંધે અમ્મર રાખડી રે…
દીકરા દુશ્મન ડરશે દેખી તારી આંખડી રે.

મારા બાલુડાં ઓ બાળ, તારા પિતા ગયા પાતાળ,
હાંરે મામો શ્રીગોપાળ, કરવા કૌરવકુળ સંહાર…
કુંતા અભિમન્યુને બાંધે અમ્મર રાખડી રે.

હે… માતા, પહેલે કોઠે કોણ આવી ઊભા હશે રે ?
પહેલે કોઠે ગુરુ દ્રોણ, એને જગમાં જીતે કોણ
કાઢી કાળવજ્રનુ બાણ, લેજો પલમાં એના પ્રાણ…
કુંતા અભિમન્યુને બાંધે અમ્મર રાખડી રે.

હે… માતા, બીજે કોઠે કોણ આવીને ઊભા હશે રે ?
બીજે કોઠે કૃપાચાર્ય, સામા સત્યતણે હથિયાર,
મારા કોમળઅંગ કુમાર, એને ત્યાં જઈ દેજો માર…
કુંતા અભિમન્યુને બાંધે અમ્મર રાખડી રે.

હે… માતા, ત્રીજે કોઠે કોણ આવીને ઊભા હશે રે ?
ત્રીજે કોઠે અશ્વસ્થામા, એને મોત ભમે છે સામા,
એથી થાજો કુંવર સામા, એના ત્યાં ઉતરવજો જામા…
કુંતા અભિમન્યુને બાંધે અમ્મર રાખડી રે.

હે… માતા, ચોથે કોઠે કોણ આવીને ઊભા હશે રે ?
ચોથે કોઠે કાકો કરણ, એને દેખી ધ્રુજે ધરણ,
એને સાચે આવ્યાં મરણ, એનાં ભાંગજે તું તો ચરણ…
કુંતા અભિમન્યુને બાંધે અમ્મર રાખડી રે.

હે… માતા, પાંચમે કોઠે કોણ આવીને ઊભા હશે રે ?
પાંચમે કોઠે દૂર્યોધન પાપી, એને રીસ ઘણેરી વ્યાપી,
એને શિક્ષા સારી આપી, એના મસ્તક લેજો કાપી…
કુંતા અભિમન્યુને બાંધે અમ્મર રાખડી રે.

હે… માતા, છઠ્ઠે કોઠે કોણ આવીને ઊભા હશે રે ?
છઠ્ઠે કોઠે મામો શલ એ તો જન્મોજનમનો ખલ,
એને ટકવા નો દઈશ પલ, એનું અતિ ઘણું છે બલ…
કુંતા અભિમન્યુને બાંધે અમ્મર રાખડી રે.

હે… માતા, સાતમે કોઠે કોણ આવીને ઊભા હશે રે ?
સાતમે કોઠે એ જયદ્રથ ઈ તો લડવૈયો સમરથ,
એનો ભાંગી નાંખજે દત, એને આવજે બથ્થમબથ…
કુંતા અભિમન્યુને બાંધે અમ્મર રાખડી રે.

 

પાપ તારું પરકાશ જાડેજા ! ધરમ તારો સંભાળરે,

પાપ તારું પરકાશ જાડેજા ! ધરમ તારો સંભાળરે,
તારી બેડલીને બૂડવા નહિ દઉં, જાડેજા રે ! એમ તોરલ કહે છે જી.

વાળી ગોંદરેથી ગાય, તોળી રાણી !
વાળી ગોંદરેથી ગાય રે,
બહેન ભાણેજાં મારિયાં, તોરલ દે રે !-એમ જેસલ કહે છે જી..

પાદર લૂંટી પાણિયાર, તોળી રાણી !
પાદર લૂંટી પાણિયાર રે,
વનના મોરલા મારિયા, તોરલ દે રે !—એમ જેસલ કહે છે જી0

ફોડી સરોવર પાળ, તોળી રાણી !
ફોડી સરોવર પાળ રે,
વનકેરા મૃગલા મારિયા તોરલદે રે !—એમ જેસલ કહે છે જી0

લૂંટી કુંવારી જાન, તોળી રાણી !
લૂંટી કુંવારી જાન રે,
સતવીસું મોડબંધા મારિયા, તોરલદે રે !—એમ જેસલ કહે છે જી0

હરણ હર્યાં લખચાર, તોળી રાણી !
હરણ હર્યાં લખચાર રે,
એવાં કરમ તો મેં કર્યાં, તોરલદે રે !—એમ જેસલ કહએ છે જી

જેટલા મથેજા વાળ, તોળી રાણી,
જેટલા મથેજા વાળ રે,
એટલા કુકરમ મેં કર્યાં, તોરલદે રે !—એમ જેસલ કહે છે જી

પુણ્યે પાપ ઠેલાય, જાડેજા !પુણ્યે પાપ ઠેલાય રે,
તારી બેડલીને બૂડવા નહિ દઉં, જાડેજા રે !—એમ તોરલ કહે છે જી

પનબાઇ
PANBAI

તરુ આપણું સહિયારું

તરુ આપણું સહિયારું
ડાળે બેસી પંખી ટહૂંક્યું
ધરતી તારી ગગન અમારું
પણ ભલું તરુ આપણું સહિયારું

ફરફર ફરકે પર્ણ સજીલાં
છેડંત અનીલ ગીત મજાંનાં
શોભે રતુંબલ લઈ હીંચોળાં
ભૂલશું કહેવાનું ભલા મારુંતારું
મહાદાતા તરુ આપણું સહિયારું

અમ વનપંખીનો આશરો મોટો
બાંધ હવેલી,તું મળે ના જોટો
ભરી હરખ, ગહે સંતાનો પલશું
લીલુંડું નવલું અનઘ રુપાળું
માવતર તરુ આપણું સહિયારું

ૠતુઋતુ ના કામણ ખીલતા
ખાટા મીઠા ફળો મ્હેંકતા
આવ નીરખ મંગલ રુંપાળું
અર્પે વિસામો કરુણાથી છલકતું
અન્નકૂટ તરુ આપણું સહિયારું

ગગન ગોખથી વહેતી ધારા
લીલાછમ હરખે ડુંગર ક્યારા
શોભંત વનમાળે રુપલું સુંવાળું
સવાયા સંતસા ધરે નઝરાણું
જગદાધાર તરુ આપણું સહિયારું

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

યશવંતી ગુજરાત

GUJગુણીયલ ગુર્જર ગીરા અમારી, ગૌરવવંતા ગાન
સ્નેહ સમર્પણ શૌર્ય શાન્તીના દીધા અમને પાઠ
રાજવી સાક્ષર સંત મહાજન , ધરે રસવંતા થાળ
જય જય યશવંતી ગુજરાત ,શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ
જનમ્યા ગુર્જર દેશ ,સંસ્કૃતિના ખીલ્યા છે ગુલદસ્ત
તવ રંગે સોડ્મે ખીલ્યાં, મઘમઘતાં માનવ પુષ્પ
વિશ્વ પથ દર્શક ગાંધી ગરવો, ગુર્જર સપૂત મહાન
ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત ,તવ ચરણે મલ્યો અવતાર
રમ્ય ડુંગરા સરિતા મલકે, ધરતી ઘણી રસાળ
ગરબે ઝગમગે જીવન દીપને, જગત જનની નો સાથ
ધરતી મારી કુબેર ભંડારી,ભરશું પ્રગતિ સોપાન
જય જય રંગીલી ગુજરાત, શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ
રત્નાકર ગરજે ગુર્જર દ્વારે, કરે શૌર્ય લલકાર
મૈયા નર્મદા પુનિત દર્શિની, ભરે અન્ન ભંડાર
માત મહિસાગર મહિમાવંતી, તાપી તેજ પ્રતાપ
જય જય રસવંતી ગુજરાત,ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત
પાવન તીર્થ ,તીર્થંકરની કરુણા,અર્પે ગ્યાન અમાપ
અનુપમ તારી શાખ ઝગમગે,જાણે તારલિયાની ભાત
સહજાનંદ યોગેશ્વર વસે અંતરે,સુખદાતા મીરાં દાતાર
વહાલો વલ્લભ સરદાર ,ગજવે ગગને જય સોમનાથ
ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત , શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ
ભારતવર્ષે પરમ પ્રકાશે, જાણે હસ્તી પર અંબાડી
સપ્ત સમંદર સવારી અમારી, દરિયા દિલ વિશ્વાસી
ધન્ય ધીંગી ધરા સલૂણી, પુણ્ય પ્રતાપી રંગ
‘આકાશદીપ’ વંદે ગિરા ગુર્જરી છાયો પ્રેમ અનંત
તારે ચરણે નમીએ માત,આશિષ માગે તારાં બાળ
ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત, શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ(૨)

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

રંગોની વણઝાર

રંગમાં રમીએ રંગે રમીએ, લઈ રંગીલી આશ

સાત રંગોને પરોઢ્રે પાથરી,ઉષા સજાવે આકાશ

રંગ માં રંગ ભળે ને હાલે,રંગોની વણઝાર

રંગ રંગોળી સુંદર મજાની, દે મીઠા આવકાર

પૂરે પ્રેમથી પ્રભુ પુષ્પે , પ્યારા રેશમીયા રંગ

વેણી ગજરા સુગંધી ગુલદસ્તાએ, હરખે મનને અંગ

રંગીલા ઉત્સવ મલકી આંગણીયે,છલકાવે રંગ ગુલાલ

પંચરંગી પોષાકે પ્રગટે, નયન નીતરતા વ્હાલ

લાલ લગાડે પીળાની માયા, નારંગી થઈ છાયે

વાદળી વરસાવે વહાલ પીળા પર, ધરતી લીલુડી ગાયે

શ્યામલ રંગ હસતો કહેતો,જોજો લાગે ના કોઈ દાગ

શ્વેત રંગે શોભા ઝીલજો , દઈ શાન્તી પૈગામ

જળ જેવા થઈ નીત ઝીલીએ સૃષ્ટિના સર્વે રંગ

મેઘ ધનુષ્યના રંગો માણી દઈએ દુનિયાને ઉમંગ

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

સજા…

ત્યાં જઇ ને તમને ભ્રૂલી જવાની મજા,
આપો છો શાને આટલી મોટી સજા.

કર્યો હતો એક પ્રયત્ન, તમને પામવાનો,
મળ્યાં પણ મૃગજળ બની, આ તે કેવી સજા.

શોધી ને થાકયો સ્નેહ વનમાં,કસ્તુરી મૃગ બની,
સૂગંધ બનીને સંતાયા નાભી માં,આ તે કેવી સજા.

ધાયુર્ં હતું કે આપીશ હૃદય, તો મળશે હૃદય,
પણ, મળ્યું એક પાષાણ વન, આ તે કેવી સજા.

એક મોટો ખાલીપો સાથે લઇ ને જીવું છું,
આવ્યાં, તો શુન્યાવકાશ બની, આ તે કેવી સજા.

ચૈતન્ય મારૂ

પૈસાનું ગ્રુપ તપાસ્યું છે?

મનુષ્ય જ્યારે જન્મે છે ત્યારે તેનું વજન
અઢી કિલો હોય છે.
અને જ્યારે અગ્નિ સસ્કાર બાદ
તેની રાખનું વજન પણ અઢી કિલો જ હોય છે.
જિંદગીનું પહેલું કપડુ જેનું  નામ ઝભલું,
જેમાં ખિસ્સું ન હોય
જે જિંદગીનું છેલ્લું કાપડ કફન,
એમાંય  ખિસ્સું ન હોય.
તો વચગાળાના ખિસ્સા માટે આટલી ઉપાધિ શા માટે?
આટાલા દગા અને પ્રપચ શા માટે?
લોહી લેતા પહેલા ગ્રુપ ચેક કરાય છે,
પૈસા લેતા જરાક ચેક કરશો,
એ કયા ગ્રુપનો છે?
ન્યાયનો છે? હાયનો છે? કે હરામનો છે?
અને ખોટા ગ્રુપના પૈસા ઘરમાં આવી જવાથી જ
આજે ઘરમાં અશાંતી,ક્લેશ,કકાસ છે.
હરામનો ને હાયનો પૈસો,
જીમખાના ને દવાખાના,ક્લબો ને બારમાં,
પૂરો થઇ જશે.
…ને તનેય પૂરો કરી જશે..!
બેન્ક બેલેન્સ વધે પણ જો ફેમિલી બેલેન્સ ઓછું થાય,
તો સમજવું કે પૈસો આપણને સૂટ નથી થયો.
-અજ્ઞાત

શરદપૂનમ…

તમારી યાદો એ બાંધ્યાં છે તોરણ મારી પાંપણો પર,
વધાવવા તલસી રહી છે આંખો, આવો ને તમે અભિસારિકા.

શિરાઓ માં લોહી થયું છે ઉતાવળું તમને પોંખવા,
આવોને  એનો ચાંદલો કરવા તમે, અભિસારિકા.

ઢોલ ધડુકે  છે હૃદયમાં સતત તમારા નામનો,
આવોને  એની ઉપર થાપ દેવા તમે,અભિસારિકા.
ચંદ્ર પણ પડી ગયો છે એકલો તમારા વગર,
ચાલોને ઉજવીએ આ શરદપુનમ સાથે,અભિસારિકા.

ચૈતન્ય મારુ

ગેરહાજરી

તમારી ગેરહાજરી માં તમારી હાજરી ની નોંધ લેવાય છે,
તમે નથી, તો પણ,હવે, તમારા નામ ના ગીતો ગવાય છે.

હાજર હો અને તમારો ઉલ્લેખ થાય, એ  સ્વાભાવિક છે,
અહીં તો, તમારી ગેરહાજરી વિષે કવિતા ઓ લખાય છે.

હાજર હો તો, તમે પણ “ઘણા બધા” માં ગણાઇ જાવ,
ગેરહાજરી ને કારણે,હવે, તમારી કિંમત સમજાય છે.

તમે હાજર હો તો, ઘણી વાર યાદ પણ ના આવો,
ગેરહાજરી ને કારણે,૧૦૮ મણકાઓ બની જવાય છે.

ચૈતન્ય મારુ

ક્યાં થી હોય ?

તન-મન ના આતંકવાદીઓ હોય,
ત્યાં હરિ સાથે ક્યાં થી હોય ?

નેતાઓ બની ગયા હોય ખુરશીદાસો,
નશ્યત સ્વાથઁમાં દેશદાઝહિન હોય નેતાઓ ત્યાં ભલા !
હરિ સાથે ક્યાં થી હોય ?

ટ્યુશનિયા શિક્ષકો વિધાથીઁ ની પાછળ પાગલ હોય,
સાચી વિધા ક્યાંથી હોય ?

હાઈબ્રીડના અનાજ લોકો ને પધરાવતા હોય,
ત્યાં મીઠા-મધુરા સ્વાદ ક્યાં થી હોય ?

ટી.વી. ચેનલો પર અશોભનીય દ્રશ્યો જોવાતા હોય,
ત્યાં સ્વસ્થ-સંસ્કારી સમાજ ક્યાંથી હોય?

-unknown

આ ગુજરાત છે

અહીં પ્રેમ કેરો સાદ છે
પ્રભુજીનો પ્રસાદ છે
ને પ્રકૃતિનો વરસાદ છે !
બૉસ, આ ગુજરાત છે !

અહીં નર્મદાનાં નીર છે
માખણ અને પનીર છે
ને ઊજળું તકદીર છે !
યસ, આ ગુજરાત છે !

અહીં ગરબા-રાસ છે
વળી જ્ઞાનનો ઉજાસ છે
ને સોનેરી પરભાત છે
અલ્યા, આ ગુજરાત છે !

અહીં ભોજનમાં ખીર છે
સંસ્કારમાં ખમીર છે
ને પ્રજા શૂરવીર છે !
કેવું આ ગુજરાત છે !

અહીં વિકાસની વાત છે
સાધુઓની જમાત છે
ને સઘળી નાત-જાત છે
યાર, આ ગુજરાત છે !

અહીં પર્વોનો પ્રાસ છે
તીર્થો તણો પ્રવાસ છે
ને શૌર્યનો સહવાસ છે !
દોસ્ત, આ ગુજરાત છે !

રોહિત શાહ

મુક્તક-તમે ગયા ને તમારો ઉલ્લેખ રહી ગયો

તમે ગયા ને તમારો ઉલ્લેખ રહી ગયો
અશોક બાદ જેમ શિલાલેખ રહી ગયો

-હરેશલાલ

મુક્તક-તું નદીની જેમ,ઝરણા ની જેમ હું,

તું નદીની જેમ,ઝરણા ની જેમ હું,
આપણ ભેટી પડીશું ક્યાંય પણ!

હરેશલાલ

ઓ શ્રીનાથજી આવજો તમે

ઓ શ્રીનાથજી આવજો તમે
વાટ જોઈ રહ્યા ક્યારના અમે

આપ શરણ તો રુદિયા વિષે
શ્રી મહાપ્રભુજી બીના ક્યાંથી દિસિયે

દાસ આપના જો હશે ખરા
જન્મ મ્રુત્યુ થી તે તરિ જશે

દાસ ભાવ થી સૌ તરિ જશે
દાસ આપના જો ખરા હશે

દાસ હોય તો કદિ ન વિસરે
ભય તજી ને સર્વદા ફરે

દાસ વિઠ્ઠલેશ વિનતિ વદે
ઓ શ્રી નાથજી આવજો તમે !
**
unknown

વ્રજધામ રળિયામણું રે,

વ્રજધામ રળિયામણું રે,
ત્યાં શ્રી મહાપ્રભુ બિરાજતા રે,

હાલો દશઁન જઇ એ રે,
પુષ્ટિમાગઁ ની ધ્વજા ફરકે રે,

ગોવધઁન નાથ સાક્ષાત બિરાજે રે,

શ્રી દ્રારકેશલાલ આરતી ઉતારે રે,
પ્રભુ શ્રુંગાર થી રુડા શોભતા રે,

વૈષ્ણવ ને મન ભાવતું રે,
વ્રજધામ ઠાકોર જી નું ધામ રે,

પ્રભુ છપ્પનભોગ આરોગતા રે,
અનેરો ‘પાટોત્સવ ‘ ઉજવાતો રે,

‘વ્રજધામ ‘ પુષ્ટિ ‘નું વૈકુંઠ રે,
પુષ્ટિદશઁન ની બંસરી વાગતી રે,

વ્રજધામ માં ગોવધઁન ઉભા રે,
‘બંસી’ ને દશઁન આપતા રે !!
*****
-unknown

મારા શ્રીનાથજી ને સોના ની ધંટિ

મારા શ્રીનાથજી ને સોના ની ધંટિ
એમા દળાય નહિ બાજરો ને બંટિ

હો કેસર ધરુ તો સામગ્રી થાય
એલચી ધરિ ને મારા કાન ને ધરાય

હઠ કરિ ને વ્હાલો માખણિયા માંગે
માંખણ આપો તો મિસરિ લઈ ભાગે

માડિ તારા કાનુડા ની એવી છે ટેવો
મોટો થયો તોય એવો ને એવો

રમતો જાય રમાડતો જાય
સુતેલા બાળ ને જગાળતો જાય

જશોદા ના લાલ તને ઝાઝુ શુ કહેવુ
ગુણલા ગાઈ મારે રાજી થઈ રહેવુ

-unknown

અમી ભરેલી નજરુ રાખો મેવાડ ના શ્રીનાથજી

અમી ભરેલી નજરુ રાખો મેવાડ ના શ્રીનાથજી

ચરણ કમળ મા શીશ નમાવી વંદન કરૂ શ્રીનાથજી

દયા કરિને ભક્તિ દેજો મેવાડ ના શ્રીનાથજી

તમારા ભરોસે જીવનનૈયા બની શુકાની પાર ઉતારો

ભક્તો તમારા કરે વિનંતિ સાંભળજો શ્રીનાથજી

અમી ભરેલી નજરુ રાખો મેવાડ ના શ્રીનાથજી

-unknown

આવીને મારી દુનિયા

આવીને મારી દુનિયા માં તુ ચાલી ગય મારી દુનિયા માથી,

આવીને મારી દુનિયા માં તુ ક્યા જાય છે મારી આખો માથી,

આવીને મારી આખો મા તુ ક્યા જાય છે મારા સપના માથી,

આવીને મારા સપના મા તુ કયા જાય છે મારા દિલ માથી,

આવીને મારા દિલ મા તુ કયા જાય છે મારી યાદ માથી,

આવી છે મારી યાદ મા મારે ભૂલવા જવું પડશે દુનિયા માથી.

ભરત સુચક

તરસ

              બધાંને ખબર છે કે, ત્યાં કદી નહીં પહોંચાય,
              હું જ અમથો રેતીમાં હલેસાં મારતો રહ્યો...

         રણ તો છે એક અમાપ દરિયો,કિનારાઓનું ઝાંઝવું,
         છતાં પણ તેને પામવા,હું જ અમથો,હોડીને સઢ બાંધતો રહ્યો.

            અફાટ રણમાં પણ મળે તો ક્યાંક બાવળનું વન મળે,
            હું જ અમથો એ બાવળ નીચે છાંયડો શોધતો રહ્યો. 

         ખબર તો હતી કે રણમાં જો ઉગે,તો ફક્ત ઝાંઝવાનાં વન,
         અમથો હું એ વનમાં,મારી અભિસારિકાને,શોધતો રહ્યો.

             થાક્યો છું હવે, રેતના દળદળમાં હલેસાં મારીને,
             અમથો હું પાગલ,રણમાં દિવાદાંડી શોધતો રહ્યો.

         રણમાં જો તરસ લાગેને,તો કદાચ મૃગજળ પણ મળે,
         ગાંડો,હું જ અમથો ખારાપાટમાં,વિરડો ગાળતો રહ્યો.

                    ચૈતન્ય મારુ

આવો ને…..

                 
       સુગંધ બનીને સમાઈ જવાનું મન થાય છે,
       તમે મોગરો બનીને કેમ નથી આવતાં????

       પ્રભાત નો કુણો તડકો ઉઠાડે છે જ્યારે મને,
       ગુલાબી ઉષા બનીને કેમ નથી આવતાં???

       જ્યારે જ્યારે યાદ આવો છો,ત્યારે હું ચુકી જઉં છું,
       હ્રદયનો એ ધબકારો બનીને કેમ નથી આવતાં??

       કહે છે સપનાંઓ સાચાં પડતાં હોય છે કોઇ વાર,
       મારી ખુલ્લી આંખોનું સપનું બનીને કેમ નથી આવતાં???

       આંખો બંધ કરું છું ને દેખાવ છો તમે એક અભિસારિકા,
       તો,ખુલ્લી આંખોની પાંપણે,ઝુલવા કેમ નથી આવતાં???

       શ્વાસોછશ્વાસ એ જીવતા જીવનની નિશાની છે……..
       મારા માટે પ્રાણવાયુ બનીને કેમ નથી આવતાં????

                 તમે કહેશો…….

       કેવો ગાંડો છે “ચેતન”,કેવાં ગાંડાઘેલાં કાઢે છે,
       તો, એ જડમાં, ચેતન પુરવા કેમ નથી આવતાં????

                    ચૈતન્ય મારુ

કહોને એમને……

 કહોને એમને……

                   કહોને એમને, સનમ બની ને આવે,
                   આંખો છે કોરી ભઠ્ઠ,આંસુ બની ને આવે.

                   શરદ ગઈ હવે,હ્રદય બાગ છે ઉજ્જડ,
                   કહોને એમને, વસંત બની ને આવે.

                   હ્રદય ભરાઈ ગયું છે છલોછલ……
                   કહોને એમને,ડુસકું બની ને આવે.

                   નયનો હવે મીંચાય છે જ્યારે……
                   કહોને એમને,છેલ્લો શ્વાસ બની ને આવે…

                          ચૈતન્ય મારુ…

શું લખું ?????

                       શું લખું ?????

         તમારા વિષે લખવા બેસું તૉ,કદાચ શબ્દૉ ખુટી પડૅ   
         અને જો પ્રેમ કરવા બેસું તો,કદાચ આયખું ખુટી પડે.

         તમને એ ખબર નથી કે,તમે મારા માટે શું છો….
         એ જો કહેવા બેસું તો,કદાચ શ્વાસો ખુટી પડે……

         તમને તમારી સ્વપ્નીલ,મીઠડી, આંખોના સમ છે,
         પલકારો ના મારશો,કદાચ,મારું સપનું તુટી પડે..

         જ્યારે નજર સમક્ષ હો છો,ત્યારે બેકાબુ બની જવાય છે,
         ખુબજ ડરી જાઉં છું હું,કદાચ મારો સંયમ ના તુટી પડે.    

         તમારો સ્વર જ ફકત પૂરતો છે,મને વિહવળ બનાવવા માટે,
         કહોને એ સ્વરોને,  વહ્યા કરે, રખેને મારું જીવન ખુટી પડે.

                         છેલ્લે……..
 
         મને ખબર નથી શું શું થશે,હવે જો નહીં મળો તો……..
         એવું ના બને,કે,આ ‘કોડીયા’ નું “ચેતન” ખુટી પડે..

                      ચૈતન્ય મારુ…

ખરો છું ને હું,

ખરો છું ને હું,ઍક ટીપાં ને વરસાદ માની બેઠો,
મ્રુગજ્ળ નૉ ખોબો ભરી,તરસ છીપાવવા બેઠૉ.

અમસ્તૉ યે છું હું,અક્ષર જ્ઞાન માં સાવ કાચૉ,
ઘેલૉ હું,કૉઇની આંખમાં,પ્રેમ જેવું વાંચી બેઠૉ.

મને થયું, અંતર હવે ઑછું થયું છે આપણી વચ્ચે,
પાગલ હું,પ્રતિબિંબને તમારા,નઝદીકી સમજી બેઠૉ.

સત્ કડવું હૉય છે,ઍવું સાંભળ્યું હ્તુ પહેલાં “ચેતને”
છ્તાં પણ મુર્ખ પાગલ ઍ,ઝેરનાં પારખાં કરી બેઠૉ.

ચૈતન્ય મારુ.

કહો છો પ્રેમ કરો છો બહુ

કહો છો પ્રેમ કરો છો બહુ,
પ્રેમ થી વાત કરો છો બહુ,
પ્રેમ થી જોવો છો મને બહુ,
કદાચ પ્રેમ કરો છો મને બહુ?

મળતા ગભરાવ છો બહુ,
કેવી રીતે પ્રેમ કરશો બહુ?
પ્રેમને સમજો તમે પહેલા,
ને પછી કહો પ્રેમ કરો છો બહુ

સપનામા આવો છો બહુ,
મળો ત્યારે દુર રહો છો બહુ,
નજરો થી તીર મારો છો બહુ,
ને કહો છો પ્રેમ કરો છો બહુ,

જમાનો જાલિમ છે બહુ,
તમે નાદાન છો બહુ ,
જમાનાથી ગભરાવ છો બહુ,
ક્યાંથી કરશો તમે પ્રેમ બહુ?

ગમો છો તમે મને  બહુ,
પણ તડપાવો છો મને બહુ,
દિલમાં મારા આવીને તમે,
ભાગડાનો નાચ કરો છો બહુ,

આ રસ્તા કંટાળા છે બહુ,
પડતા પહેલા વિચારો બહુ,
પ્રેમ મા જો તમે પડૉતો
પ્રેમ મને કરો તમે બહુ બહુ

ભરત સુચક

મુક્તક

ગુન્હેગાર છું,ચુંબન અચાનક મેં તમારું લઇ લીધુ,

પાછું લઇ લો,ત્યાં જ છે જ્યાંથી લીધું જ્યાંથી કીધું,

-અવિનાશ વ્યાસ

નજર

નજર નજર થી તો થોડી તુ વાત કરી લે ,
હોઈ તારા દિલમાં તે મને નજર થી કહી દે

તારી નજરમાં એવું તે શું જોયું મારી નજરે,
કે મારી નજર શોધે હમેશા તારી નજર ને,

કોઇ રસ્તો નથી નજરો ને નજર થી મળ્યા,
સિવાય હુ ગુમ થયો છું નજર નજર મા,

હુ પડતો ગયો તારી નજર નજર મા અને,
તુ પિવડાવતી ગય પ્રીત નજર નજર થી,

ના રોકી શકે કોઇ રિવાજ દુનિયાભર નો,
આપણી નજર ને નજર થી મળતા,

વાદળ વાદળ થી મળે વીજળી થાય,
નજર નજર થી આપણી મળે અને પ્રેમ થાય,

કદાચ આજ હસે નજર નજર ની રીત અને,
કદાચ આજ હસે આ હસે પહેલા પ્રેમ ની રીત,

પ્રેમના કિસ્સા તો રોજ થાય છે આમજ શું
એમની પણ નજર થી નજર મળી હશે?

નજર નજર થી મળે, દિલ દિલ થી મલે,
પ્રેમ નો કિસ્સો ભલે બહુ આગળ વધે,

અદા ઓ આપની એવી કાંઈક કે જે મને હણે,
દિલ મારુ આપનું જ નામ રોજ ગણ ગણૅ,

જે આખો મા હતા સપના તે આખો મા તુ,

જે દિલ ખાલી હતું ત્યાં પણ આવી છે તુ,

ભરત સુચક

કરવી ના જોઇતી’તી ઉતાવળ સવાલ માં

એ રીતે છવાઈ ગયા છે ખયાલમાં,
આવેશને ગણી મેં લીધો છે વહાલમાં.
તારા વચનનો કેટલો આભાર માનીએ,
વરસો કઠણ હતાં તે ગયાં આજકાલમાં.
સારું છે એની સાથે કશી ગુફ્તગુ નથી,
નિહતર હું કંઈક ભૂલ કરત બોલચાલમાં.
કરતો હતો જે પહેલાં તે પ્રસ્તાવના ગઈ,
લઈ લઉં છું એનું નામ હવે બોલચાલમાં.
લય પણ જરૂર હોય છે, મારી ગિતની સાથ,
હું છું ધ્વિનસમાન જમાનાની ચાલમાં.
મુજ પર

-મરીઝ

એ રીતે છવાઈ ગયા છે ખયાલમાં

એ રીતે છવાઈ ગયા છે ખયાલમાં,

આવેશને ગણી મેં લીધો છે વહાલમાં.

તારા વચનનો કેટલો આભાર માનીએ,

વરસો કઠણ હતાં તે ગયાં આજકાલમાં.

સારું છે એની સાથે કશી ગુફ્તગુ નથી,

નિહતર હું કંઈક ભૂલ કરત બોલચાલમાં.

કરતો હતો જે પહેલાં તે પ્રસ્તાવના ગઈ,

લઈ લઉં છું એનું નામ હવે બોલચાલમાં.

લય પણ જરૂર હોય છે, મારી ગિતની સાથ,

હું છું ધ્વિનસમાન જમાનાની ચાલમાં.

મુજ પર

-મરીઝ

પાંખી પરિસ્થિતિ

સળગતો શબ્દ, પણ પીંખાયેલા પરિવાર જેવો છું,
મને ન વાંચ, હું ગઈ કાલના અખબાર જેવો છું.

અભાગી મ્યાનમાંથી નીકળી તલવાર જેવો છું,
ખરા અવસર સમે ખાલી ગયેલા વાર જેવો છું.

કદી હું ગત સમો લાગું, કદી અત્યાર જેવો છું,
નિરાકારીના કોઈ અવગણ્યા આકાર જેવો છું.

ભલે ભાંગી પડ્યો પણ પીઠ કોઈને ન દેખાડી,
પડ્યો છું તો ય છાતી પર પડેલા માર જેવો છું.

પરિચય શબ્દમાં પાંખી પરિસ્થિતિનો આપ્યો છે,
ને મોઢામોઢની હો વાત, તો લાચાર જેવો છું.

‘ગની’, તડકે મૂકી દીધા રૂડાં સંબંધના સ્વપ્નાં,
હવે હું પણ સળગતા સૂર્યના વ્યહવાર જેવો છું.

– ગની દહીંવાલા

ગઝલ બઝલ

અક્ષરબક્ષર, કાગળબાગળ, શબ્દોબબ્દો,
પરપોટેબરપોટે ક્યાંથી દરિયોબરિયો ?

કલમબલમ ને ગઝલબઝલ સૌ અગડમ બગડમ,
અર્થબર્થ સૌ વ્યર્થ, ભાવ તો ડોબોબોબો.

માઈકબાઈક ને અચ્છાબચ્છા, તાળીબાળી,
ગો ટુ હેલ આ કીર્તિબીર્તિ મોભોબોભો.

ટ્રાફિકબ્રાફિક, હોર્નબોર્ન ને સિગ્નલબિગ્નલ,
ઈસુબિસુનાં ઘેટાંને પર જડેબડે નહી રસ્તોબસ્તો.

સૂરજબૂરજ ને કિરણબિરણ સૌ અટકાયતમાં,
ચકમકબકમકથી પડશે નહિ તડકોબડકો.

ચશ્માબશ્મા કાચબાચમાં તિરાડ ત્રણસો,
વાંકોચૂકો, ભાંગ્યોતૂટ્યો ચહેરોબહેરો.

શ્વાસબાસમાં વાસ ભૂંજાતા માંસની આવે,
સમયબમયનો ખાધોબાધો ફટકોબટકો.

-ભગવતીકુમાર શર્મા

અમોને શાની સજા મળી છે

જરાય દોસ્તો ખબર નથી કે, અમોને શાની સજા મળી છે,
કશુંય તહોમત નથીજ માથે, વગર ગુના ની સજા મળી છે…..

વિનમ્ર થઈ ને કદાપિય્રે કે કરી ના ફરીયાદો જીંદગી માં,
રહી રહી ને ખબર પડી કે, ન બોલવા ની સજા મળી છે…..

ઘણીય વેળા ઉભા રહ્યા તો, અશક્ત માની હટાવી દીધા,
ઘણીય વેળા સમય થી આગળ વધુ થવાની સજા મળી છે…..

અમારા ઘર માં અમારા અવસર ઉપર નીમંત્ર્યા બધાને કિંતૂ,
હવે અમારી સભાથી અમને વહી જવાની સજા મળી છે…..

– મનોજ ખંડેરીયા

કમાણી

ભોજો ભરવાડ રોજેરોજ છેતરાય,

કિયે : હાલ્યા કરે, હોય;

દલો શેઠ રોજેરોજ બમણું કમાય,

અને કરે હાયવોય.

રાત પડ્યે ભોજો કાં તો ભજન ઉપાડે,

કાં તો ગણ્યા કરે તારા;

ઝીણી વાટે દલો કાં તો ચોપડો ઉઘાડે,

કાં તો ગોખ્યા કરે ધારા.

એક દી ઉલાડિયો કરીને આયખાનો,

સુખે હાલ્યો ગયો ભોજો;

દલા શેઠ માથે પડ્યો એક દી નફાનો

જાણે મણ મણ બોજો.

– મકરંદ દવે

ગુલાબ માંગે છે.

દિલ છે ખાના ખરાબ માંગે છે.
પાનખરમાં ગુલાબ માંગે છે.

હોઠ પર હોય છે રટણ તારું
આંખ તારાજ ખ્વાબ માંગે છે.

આમ ખામોશ ક્યાં સુધી રહેશો,
આખી દુનિયા જવાબ માંગે છે.

શેખ સાહિબને શું થયું આજે,
આચમનમાં શરાબ માંગે છે.

મીણ થઈ ઓગળે છે જંજીરો,
ને સમય ઇંન્કિલાબ માંગે છે.

યાતના જીવવાની કયાં કમ છે,
કે તું એનો હિસાબ માંગે છે.
__આદિલ મન્સૂરી

પ્રણયની જગમાં શરૂઆત થઈ હશે

જ્યારે પ્રણયની જગમાં શરૂઆત થઈ હશે,
ત્યારે પ્રથમ ગઝલની રજૂઆત થઈ હશે.

પહેલા પવનમાં ક્યારે હતી આટલી મહેક,
રસ્તામાં તારી સાથે મુલાકાત થઈ હશે.

ઘૂંઘટ ખુલ્યો હશે ને ઊઘડી હશે સવાર,
ઝુલ્ફો ઢળી હશે ને પછી રાત થઈ હશે.

ઊતરી ગયા છે ફૂલના ચહેરા વસંતમાં,
તારા જ રૂપરંગ વિષે વાત થઈ હશે.

‘આદિલ’ને તે જ દિવસથી મળ્યું દર્દ દોસ્તો,
દુનિયાની જે દિવસથી શરૂઆત થઈ હશે.
– આદિલ મન્સૂરી

ભજન

હવે મંદિરના બારણા ઉઘાડો મોરી માત
ગગન કેરે ઘાટ આવી નોરતાની રાત.

ચંદ્રમાનું ચંદન અને સૂરજનું કંકુ
આસમાની ઓઢણીમાં ટપકીયાળી ભાત
ગગન કેરે ઘાટ આવી નોરતાની રાત

કે નભના તારલિયા તારી આરતી ઉતારે
ને સમીરની શરણાઇ ગાઇ તુજને સત્કારે
આજે માવડીના મિલને જાગ્યું આ વિરાટ …
ગગન કેરે ઘાટ આવી નોરતાની રાત

હવે મંદિરના બારણા ઉઘાડો મોરી માત
ગગન કેરે ઘાટ આવી નોરતાની રાત

authar unknown if anybody know please help me

ભજન

મૈત્રીભાવનું પવિત્ર ઝરણું, મુજ હૈયામાં વહ્યા કરે,
શુભ થાઓ આ સકળ વિશ્વનું એવી ભાવના નિત્ય રહે … મૈત્રીભાવનું

ગુણથી ભરેલા ગુણીજન દેખી, હૈયું મારું નૃત્ય કરે,
એ સંતોના ચરણકમળમાં, મુજ જીવનનું અર્ઘ્ય રહે … મૈત્રીભાવનું

દીન ક્રુર ને ધર્મવિહોણાં, દેખી દિલમાં દર્દ વહે,
કરુણાભીની આંખોમાંથી અશ્રુનો શુભ સ્રોત વહે … મૈત્રીભાવનું

માર્ગ ભૂલેલા જીવન પથિકને, માર્ગ ચીંધવા ઊભો રહું,
કરે ઉપેક્ષા એ મારગની, તોય સમતા ચિત્ત ધરું … મૈત્રીભાવનું

ચિત્રભાનુની ધર્મભાવના હૈયે, સૌ માનવ લાવે,
વેરઝેરનાં પાપ તજીને, મંગળ ગીતો એ ગાવે … મૈત્રીભાવનું

– મુનિ શ્રી ચિત્રભાનુ

મૃત્યુ

ક્યા જાય છે? ક્યા જાય છે?

શરીર મૂકી ને આત્મા ક્યા જાય છે?

શ્વાસ બંધ છે? હદય બંધ છે?

શરીર મૂકી ને જીવ ક્યા જાય છે?

મૃત્યુલોકમાં મૃત્યુ સત્ય,

બાકી બધી માયા જુઠી

આત્મા તો બદલે શરીર,

ના કર તુ મૃત્યુ શોક,

મે જોયા છે એવા કેટલાક વીર

જે જીવે છે સદી યોથી

જેને મોત પણ ક્યા મારી શકે છે

આજે પણ અમર છે

જીવે સૌના દિલ મા….!!

ભરત સુચક

પહેલા વરસાદ મા પહેલો

હેલા વરસાદ મા પહેલો પ્રેમ,

વરસે દરિયા પર નદીનો પ્રેમ,

વરસે મારા પર તારો આ પ્રેમ

ઝરમર ઝરમર વરસાદ વરસે

આ એક જ છત્રીને આપને બે,

છોડી છત્રી ને રમી યે કોઇ ગેમ,

પહેલો સ્પર્શ પહેલા વરસાદનો

પહેલો સ્પર્શ છે તારા હાથ નો

લાગ્યો કરન્ટ જાણે વીજળી નો

વિજલીતો આકાશ મા ચમકી,

તુ તો મારી બાહુ મા ચમકી,

ના કાય ભાન હવે બસ પ્રેમ,

પડ મારા પર વીજળીની જેમ,

વરસે ધરતી પર આભનો પ્રેમ,

ભલે પડે આ ધરા પર વીજળી,

પડવા ન દે પ્રેમ પર વીજળી,

વાદળોની જેમ તકરાર ન કર,

ભલે તોફાન આવે ગગનમાં,

ન આવવા દે તોફાન પ્રેમમાં,

નદીઓ છલકાય વરસાદમાં,

મારું દિલ છલકાય તારા પ્રેમમાં

ભરત સુચક

સ્વપ્નમાં સ્વપ્ન

 

ુહાની એક સાજ હતી,

હાથ માં તારો હાથ હતો,

આમાં બહુ વિચારો નહી,

આતો સ્વપ્નની રાત હતી,

સ્વપ્નમાં તમે આવ્યા હતા

સ્વપ્ન તોડીને ચાલ્યા ગયા

દિલ આપ્યું હતું તમેને સ્વપ્નો માં,

દિલ તોડી નાખ્યું તમે સ્વપ્ના માં,

તુ તો મારી જ છે આજે પણ કદા જ,

આતો સ્વપ્નમાં સ્વપ્ન તૂટી ગયુ છે

ભરત સુચક

રૂપિયા

ને મેળવવા માટૅ

કેટલા કાવાદાવા,અસત્ય,બેઇમાની,

દોસ્ત ને પણ દુશ્મન બનાવ્યા હતા,

અને તને જમા કરતો જ ગયો,

મારા કબાટમાં,

અને છેલ્લા સમયે તને,

છોડી ને હે રૂપિયા,

ખાલી હાથે જવું પડ્યું હતુ

વિચારૂ છુ આ બધુ,

સુતા સુતા મારી કબર માં,

ભરત સુચક

દિલ નો દરબાર

ારુ રૂપ જોઇ ને ગૌરી એ ચાંદ બહુ જલે છે

ગુસ્સો કરીને ગૌરી એ ચહેરો કાળો કરે છે,

ભમરો બાગ બાગ ફરે,દરેક કળી ને જો વે,

રૂપ જોઇ ને તારૂ તારી આસપાસ ફરે છે,

રૂપ થી બહુ ડરુ છુ હુસ્ન થી પણ દુર રહું છું

આંખો થી રોકું છું સૌને મારા દિલમાં આવતા

તારી વાત ને તારુ રૂપ બહુ અલગ છે,

તારુ રૂપ જોઇ ગૌરી મન ક્યા રહે હાથમાં,

પ્રેમથી વાત કરો છો પ્રેમ થી રાખો છો

પ્રેમમાં પડવું નથી,તોય તમે પાડો છો,

આંખો આંખોથી તમે આવ્યા છો મારી આંખોમાં,

આંખોમાં આવીને તમે છબી મૂકી મારી આંખોમાં,

બધ આંખો માં તમે દેખાવો છો,

દિવસે આવો છો મારા સપનો માં,

આખો આખોથી વાત કરી લો હવે,

થોડી પ્રણયની શરૂઆત કરી લો,

આ દિલમાં આવતા આવી જવાશે,

પણ બહાર જવાના નથી કોઇ રસ્તા

આ દરબાર છે મારા દિલ નો તેમાં,

તમે આવ્યા છો, સ્વાગત છે તમારું.

ભરત સુચક

તોફાની વરસાદ

(આ કવિતા ૨૬ મી જુલાઈ ના દિવસ માં મુંબઇ બહુ વરસાદ પડ્યો હતો તેની યાદમાં લખી છે.તે દિવસ પછી મુંબઇ ના લોકો વરસાદ થી જાણે ગભરાય ગયા હતા.અને આજે પણ લોકો તે દિવસ ને યાદ કરીને ગભરાય છે મને તો વરસાદ બહુ ગમે છે.અને હુ તો વરસાદ ની મોસમમાં બે ત્રણ વાર તો બહુ પલળ્રુ છું કદા જ હજી પણ તમને બે ત્રણ મારી વરસાદ ની કવિતા વાંચવા મળશે)

તોફાની તોફાની વરસાદ

ધમ ધડાક ધમ ધમ વરસે

ને વાદળો નો થાય ગડગડાટ,

વીજળીની તો તડાફડી આગ જરતી,

ને વરસે તોફાની તોફાની વરસાદ,

ક્ષણમાં થઈ રેલમ છેલ મ પાણીની,

ગાડી બની છે નદી મીઠી,

ને ગાડા બન્યા છે તેના પાણી,

ને ગાડો આ તોફાની વરસાદ

કદા જ સાગર ઘેરી લે સે ધરતી,

બધી જ જગ્યા પાણી પાણી,

લોકો મા થઈ ગયો છે ગભરાટ,

ડરાવે આ તોફાની તોફાની વરસાદ.

ભરત સુચક

ધર તમને ગમે છે ને?

 

િલ મા તમે રહો છો,આ ધર તમને ગમે છે ને?

ઘરમાં તમે છો એકલાં,એકલાં તમને ગમે છે ને?

નજર થી નજર મેળવીને,તડપાવશો તો નહી ને?

નજરોથી દિલમાં છો આવ્યા,જતા તો નહી રહો ને?

દિલ પ્રેમ નો મહેલ છે,પ્રેમથી તો તમે રહેશો ને?

દિલને બહુ જ ગમો છો ,ગમતા તો તમે રહેશો ને?

પ્રેમથી તમને રાખુ છું.આ પ્રેમ તમને ગમે છે ને?

અરમાન ઘણા છે,દિલના અરમાન પુરા કરશો ને?

ખુશ તમને બહુ રાખવા છે,શું ખુશ તમે રહેશો ને?

દિલ આપ્યુ તમને રહેવા,તોડીતો નહી નાખશો ને?

મારા છો એટલે હુ કહુ છું,મારા બનીને રહે શો ને?

ભરત સુચક

દિલ દય જાશે

દિલ ની દિલ મા રહી જશે કે કોઇ અમને પણ દિલ દય જશે,
અદાઓ કરે છે મદ હોશ અમને દિવસમાં પણ સપના દેખાડી જશે,
નજર ને રાખી તી દુર નજરથી તોય કોઇ સપના મા આવી જશે,
દિલ નો રસ્તો દુર છે છતા કોઇ અમારા દિલમાં પણ રહી જશે,
નજરો થી નજર મળી જશે ને કોઇ અમને પણ દિલ દય જશે,
નથી મોહ સુંદર ચહેરા નો કોઇ શ્યામ ચહેરો પણ ગમી જશે,
દિલમાં આવીને કોઈક આમ અમારી નીદર પણ લઈ જશે,
માગણી પ્રેમની કરી છે મે કોઇ અમને પણ પ્રેમ કરી જશે,
કામણ કોઈક ના ગમી જશે કોઈક દિલ અમારું પણ લય જશે,
દિલની વાત જો કહી દઉ તો કોઈક અમને પણ હા કહી જશે,
નહોતી ખબર અમને કે આમ કોઇ અમારું ચેન પણ લય જશે,
ખાધા છે ધોકા પ્રેમમાં ઘણા કોઇ સાચો પ્રેમ અમને કરી જશે,

ભરત સુચક

હવા હવા

તારા વગર હુ ના જીવુ ચારે તરફ તું જ તું,

મારી આસપાસ અને શ્વાસોશ્વાસમાં તુ જ તુ,

તુ ફરે છે જ્યા ત્યા તો મારી પ્રીત પાસે જા,

તેને સ્પર્શ કર જે પ્રેમથી તેના લાવ ખબર તુ,

તેના સ્પર્શનો આનંદ લાવ મારા શ્વાસોશ્વાસ માં,

હવા હવા.. ઓ હવા..!! ઓ હવા..!!

ભરત સુચક

%d bloggers like this: