• Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Join 1,536 other followers

  • Follow ગુજરાતી કવિતા અને ગઝલ on WordPress.com
  • Blog Stats

    • 2,081,320 hits
  • JAY GANESH ESTATE AGENT

  • JAY GANESH ESTATE AGENT

    BHARAT SUCHAK

    BHARAT SUCHAK

    Call now for Best Deals JAY GANESH ESTATE AGENT Mr.Bharat suchakAbout UsWe have a most comprehensive database of buyers and sellers in Mumbai Bandra to Andheri We have a team of professional property consultants which gives us an opportunity to spend time with you to ensure the recommended property solution is appropriate and suit your financial plan. We are also able to organize funds for your property, if required. We want to grow and would like to solicit your business, try us. It's been some years since we established this property broking business. We have helped many people settle in their dream homes and offices. Our team is professionally qualified to understand your property requirements and propose a win-win solution. We believe, if given the opportunity, we will be able to obtain the best deal - for you. Our company is unique in that we are a full-service real estate outfit. My staff and I pride ourselves in the professional, personalized service we offer our clients and customers. If we can be of any assistance to you with finding or selling a home or investment property, please send us an e-mail/SMS through this web site and we will respond to your request. We look forward to helping you with you real estate needs. OFFICE ADDRESS: Shop No-3 Yashodhan bldg., Naheru road ,Opposite Dena Bank, Next to Green House Hotel, Vile Parle (East) Mumbai-400057 CONTACT US: JAY GANESH ESTATE AGENT Bharat suchak E-MAIL US AT: bharat0013@gmail.com

    Personal Links

    View Full Profile →

  • શ્રેણીઓ

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Join 1,536 other followers

  • Top Posts & Pages

  • Social

મજા જિંદગી છે હસો ને હસાવો,

મજા જિંદગી છે હસો ને હસાવો,
પ્રણયગાનના સૂર ઉરથી વહાવો.

વહી જાય તો કાળ પાછો ન આવે,
લઈ લો ને જીવન તણો સર્વ લ્હાવો.

અનીતિ ને નીતિ છે જૂઠું બધુંયે,
બધાં બંધનો એહ દૂરે ફગાવો.

જુઓ આસપાસે ચમનમાંહીં ફૂલો,
ખીલ્યાં એવી ખૂશબોને અંતર જગાવો.

ભરી છે મજા કેવી કુદરત મહીં જો,
જિગર-બીન એવું તમેયે બજાવો.

ભૂલી જાઓ દુ:ખો ને દર્દો બધાંયે,
અને પ્રેમ-મસ્તીને અંતર જગાવો.

ડરો ના, ઓ દોસ્તો! જરા મોતથીયે,
અરે મોતને પણ હસીને હસાવો.

–  ભાનુશંકર વ્યાસ ’બાદરાયણ’

તને ખોટું જો લાગે તો હું શું કરું?- હિતેન આનંદપરા

તને ખોટું જો લાગે તો હું શું કરું?
મને આછકલું અડવાની ટેવ.

હું તો ઝાકળને અડકું, વાદળને અડકું, અડકું છું પડતા વરસાદને;
મને ઝરણાંનાં પાણી દે અમથાં જો કોલ હું પળમાં ઝબોળી લઉં જાતને.
તને ભીનું ન લાગે તો હું શું કરું?
મને કોરુંકટ રડવાની ટેવ.

રંગબેરંગી પતંગિયાંની સાથે રહીને ક્દી ઉડવાની ક્લ્પના કરી છે?
ઢાળ ઊતરતી કેડી પર રહીને અડોઅડ, સરકવાની કલ્પના કરી છે?
તને ઓસરતાં મોજાંથી લાગે છે ડર
મને ઊછળતા દરિયાની ટેવ.

હળવેથી અળગી થઈ તારાથી આજ, જરી મારામાં જાતને પરોવી તો જો;
અલ્લડ હવાની જેમ વહેતી રહીને, ચાર ભીંતોથી આગળ તું નીકળી તો જો.
તારે કહેવી હો હા ને તોય તું શું કરે
તને ના રે ના કરવાની ટેવ.

 

તું નાનો, હું મોટો

તું નાનો, હું મોટો –
એવો ખ્યાલ જગતનો ખોટો ;
આ નાનો, આ મોટો –
એવો મૂરખ કરતા ગોટો.

ખારા જળનો દરિયો ભરિયો,
મીઠા જળનો લોટો ;
તરસ્યાને તો દરિયાથીયે
લોટો લાગે મોટો.

નાના છોડે મહેકી ઊઠે
કેવો ગુલાબગોટો !
ઊંચા ઊંચા ઝાડે તમને
જડશે એનો જોટો ?

તું નાનો, હું મોટો –
એવો ખ્યાલ જગતનો ખોટો ;
મન નાનું તે નાનો,
જેનું મન મોટું તે મોટો….

પ્રેમશંકર ભટ્ટ.

બંધ બારી બારણે બેઠા હતા,– ફિલિપ કલાર્ક

બંધ બારી બારણે બેઠા હતા,
કે અનોખા તારણે બેઠા હતા.
ના કદી જેનું નિવારણ થૈ શક્યું,
એક એવા કારણે બેઠા હતા.

જોત જોતામાં થયું મોં સૂઝણું,
સ્વપ્નના સંભારણે બેઠા હતાં,
પથ્થરો ક્યારેક તો ગાતા થશે,
એમ સમજી બારણે બેઠા હતા.

કોક કોમળ કંઠથી ગઝલો સરે,
રંગ ભીના ફાગણે બેઠા હતા.
હૂંફ જેવું વિશ્વમાં વ્યાપી ગયું,
પાસ પાસે આપણે બેઠા હતા,

છે હવાના હોઠ પર ખામોશીઓ,
શબ્દના ઉચ્ચારણે બેઠા હતા.

જીવનચાકડે ઘુમી ઘુમીને,

જીવનચાકડે ઘુમી ઘુમીને,
રોજ થોડું ઘડાતી આવી.

કાચી માટીનું કલેવર જુનું,
ટપ ટપ નીત ટિપાતી આવી.

ટક ટક ટક ટક પડે ટકોરાં,
નિભાડે તપતી તવાતી આવી.

પોત નવુંને ભાત પાડવાં,
રોજ જીણું કંતાતી આવી.

મોહ-માયાનાં જાળાં ગુંથ્યાં,
જાળ રોજ ગુંથાતી આવી.

પિંડદાનનાં પાનેતરને,
ચારેકોર વણાતી આવી.

માટી છું ને માટી થઈ જઈશ.
જીંદગી આખી વચ્ચે આવી.

ગોપાલી બુચ.

મારું મારું કરતો માનવ,જગતમાં એફરતો જ જાય

મારું મારું કરતો માનવ,જગતમાં એફરતો જ જાય
મળી જાય જ્યાં અપંગતા,ત્યાં એ તારું કહેતો થાય
……….મારું મારું કરતો માનવ.

નિર્ધનતાને પામતા જગતમાં,સમય શોધવાને જાય
મહેનતને જ્યાં નેવેમુકે,ત્યાં નાકોઇ મારું એને દેખાય
અહંકારની ઓટલી મળતાંતો,ઉંમરાઓ એ ચુકી જાય
સ્વાર્થમોહને લોભ છોડતાં,કંઇક કંઇક મારુંએ સમજાય
………..મારું મારું કરતો માનવ.

સકળ સૃષ્ટિના કર્તારે દેહને,દીધો જન્મ મરણનો સાર
સફળ જન્મની એકજ લકીર,જ્યાં ભક્તિ થાય અપાર
મારું તારું ના બંધન તુટતાં,થઇજાય જીવનો ઉધ્ધાર
આંગણેઆવી પ્રભુ કહે,દઇદે તારા જીવનનો સહવાસ
………..મારું મારું કરતો માનવ.

-પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

હતો હું સૂતો પારણે પુત્ર નાનો-દલપતરામ

હતો હું સૂતો પારણે પુત્ર નાનો

રડું છેક તો રાખતું કોણ છાનો

મને દુખી દેખી દુખી કોણ થાતું

મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું

સૂકામાં સુવાડે ભીને પોઢી પોતે

પીડા પામું પંડે તજે સ્વાદ તો તે

મને સુખ માટે કટુ કોણ ખાતું

મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું

લઈ છાતી સાથે બચી કોણ લેતું

તજી તાજું ખાજું મને કોણ દેતું

મને કોણ મીઠા મુખે ગીત ગાતું

મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું

પડું કે ખડું તો ખમા આણી વાણી

પડે પાંપણે પ્રેમનાં પૂર પાણી

પછી કોણ પોતાતણું દૂધ પાતું

મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું

હું રોજ તોડું છું પત્તું વધી જતી વયનું, દુ:સ્વપન તોય નિવારી શકું નહિ …… એસ. એસ. રાહી

હું રોજ તોડું છું પત્તું વધી જતી વયનું,
દુ:સ્વપન તોય નિવારી શકું નહિ ક્ષયનું.

હા, એમાં રઝ્ળું છું ભૂલો પડું છું ભટ્કું છું,
ઘણું ફળ્યું છે મને આ નગર પરિચયનું.

ધધખતી રેત પરે એ વિચારે નિંદ કરું,
કદાચ આવે સપન સોનેરી જળાશયનું.

રખે સૂકાઈ જશે તારી પ્રતિક્ષાની નદી,
કિનારે કેમ વસે ગામ કોઇ આશયનું.

એસ. એસ. રાહી

થોડા સફેદ વાળ પ્રિયે ! આજે તારા જોયા,

થોડા સફેદ વાળ પ્રિયે ! આજે તારા જોયા,
અફસોસ થયો એવો, કેટલા વર્ષો ખોયા !

થોડા વીખરાયા, થોડી જાતને સંભાળી,
લડતાં-ઝધડતાં આપણે કેટલાં સપના જોયા !

મુકામો કેટલાં ને વિસામા પણ કેટલાં?
નીતરતી આંખોએ કેટલા અવગુણ ધોયા !

ચાલ આજથી ક્ષણો બધી ભરી દઉં-
તારી સુગંધથી, કાળના લેખ કોણે જોયા?

ઉજ્જવલ ધોળકીયા

શ્રી દામોદરના ગુણલા ગાતા-નરસિંહ મહેતા

શ્રી દામોદરના ગુણલા ગાતા
નર કોઈ એ દુઃખિયો ના હોઈ રે ..
શ્રી દામોદરના ગુણલા ગાતા …

શ્રી દામોદરના ગુણલા ગાતા
નર કોઈ દુઃખિયો ના હોઈ રે
દામોદરના ગુણલા ગાતા …

સદા શામળિયો શરણે રાખે
સન્મુખ આવી જોઈ રે ..
દામોદરના ગુણલા ગાતા … (૨)

મૂરખ મૂંઢ હીંડે રખડતો … હો …જી ..
ના જાણે હરિ નો મર્મ રે .. (૨)

સ્મરણ કરતાં તરત જ આવે ..
સમરણ કરતાં તરત જ્ આવે
પરિ પૂરણ બ્રહ્મ રે ..
દામોદરના ગુલા ગાતા …

શ્રી દામોદરના ગુણલા ગાતા
નર કોઈ એ દુઃખિયો ના હોઈ રે ..
સદા શામળિયો શરણે રાખે ..

સદા શામળિયો શરણે રાખે
સન્મુખ આવી જોઈ રે
દામોદરના ગુણલા ગાતા …

છેલ્ છબીલો ને છોગાળો … જી.. જી . જી ..
નિત નિત તેને ભજીએ રે .. (૨)

મંડળિકનું એ માન ઉતાર્યું ..

મંડળિકનું તેણે માન ઉતાર્યું

કહો કેમ તેને તજીએ રે ..
દામોદરના ગુણલા ગાતા …

શ્રી દામોદરના ગુણલા ગાતા
નર કોઈ એ દુઃખિયો ના હોઈ રે ..

સદા શામળિયો શરણે રાખે
સન્મુખ આવી જોઈ રે
દામોદરના ગુણલા ગાતા …

સુખ દાતાની પૂરણ કૃપાથી
અવિચળ પદ હું પામ્યો રે .. (૨)

નરસૈયાનાસ્વામીને જોતાં
એ..જી .. ભવ બાહ્ય સઘળો ભામ્યો રે .. (૨)
દામોદરના ગુણલા ગાતા …

દામોદરના ગુણલા ગાતા
એ કોઈ દુઃખિયો ન જોયો રે
દામોદરના ગુણલા ગાતા … (૨)

દામોદરના ગુણલા ગાતા
નર કોઈ દુઃખિયો ન જોયો રે ..
દામોદરના ગુલા ગાતા …

દામોદરના ગુણલા ગાતા .. (૨)

યુગો પછી જોવા મળશે ચિર-પરિચિત ચહેરો

યુગો પછી જોવા મળશે ચિર-પરિચિત ચહેરો

સંભાળજે ઓ દિલ મારા ! એ આવે છે.

ગંભીરતા તો એને લગીરેય ગમતી નથી

બની જા ઓ દિલ આવારા ! એ આવે છે.

ઝરણ બની ફૂટી નિકળશે સમય-શીલા પરથી

નદી, સંકોચી લે ધારા ! એ આવે છે.

પૂનમની રાત છે અને ચંદ્ર નથી ઊગ્યો ?

ચિંતા ન કરો સિતારા ! એ આવે છે.

ક્ષણ માટે આવશે ક્ષણમાં ચાલી જશે

થંભી જાઓ પલકારા ! એ આવે છે.

પદરવ સાંભળતી વખતે ખલેલ ન જોઇએ કોઇ

બંધ થઇ જા ધબકારા ! એ આવે છે.

– વિશાલ મોણપરા

મરતા નથી હોતા બધા લોકો મોતથી,

મરતા નથી હોતા બધા લોકો મોતથી,
કોઈને જિંદગીનો માર લાગે છે.
અમથા નથી વળતા વૃદ્ધો કમરથી,
સંઘરેલા આંસુનો એને ભાર લાગે છે.
લડી જુએ છે શુરા ભગવાનનીય સામે,
નસીબમાં આપણાં હાર જ હાર લાગે છે.
ચાલ્યું નથી કોઈનું આજ સુધી એની સામે,
તકદીરની તલવાર ધારદાર લાગે છે.
મુશ્કેલ બને છે જીવવું જ્યારે,
મોત સહેલું, જીવન પડકાર લાગે છે.
માગે છે ઘણા મોત એ પણ નથી મળતું,
એને તો આવતાય કેટલી વાર લાગે છે.

– અજ્ઞાત

માડી ! તારી કેટલા જનમની કમાણી રે?-દુલા ભાયા કાગ

માડી ! તારી કેટલા જનમની કમાણી રે?
-નંદરાણી ! તારાં આંગણાં રે જી…..જી

મુરારિ કહે છે મુખથી માજી…
તારે હુકમે ભણે છે હાજી હાજી…
બાપુ બધાનો તારો બેટો રે…
માતાજી ! તારાં માગણાં રે જી.. માડી !…ટેક

ઊભેલી અજાણી નારી, લખમી લોભાણી…;(2)
એને પ્રીતેથી ભરવાં છે તારાં પાણી… રે.માતાજી0 1

કરમાં લઇ કુલડી ને ઊભી ઇંદ્રાણી…;(2)
ભીખ છાશુંની માગે છે બ્રહ્માણી રે…માતાજી0 2

જેના મોહ બંધણમાં દુનિયા વીંટાણી; (2)
એની દેયું તારી દોરડીએ બંધાણી રે …માતાજી0 3

બેઠી જુગ જુગ માડી! ચોપડા તું બાંધી,(2)
(આજ) તારી બધી પતી ગઇ ઉઘરાણી રે …માતાજી0 4

’કાગ’ તારા ફળિયામાં રમે અડવાણો (2)
તારે પગથિયે સરજ્યો નંઇ હું એક પાણો રે…માતાજી0 5

હે … કર્મનો સંગાથી રાણા મારૂ કોઇ નથી…- મીરાબાઇ

હે … કર્મનો સંગાથી રાણા મારૂ કોઇ નથી…
હે…. કર્મનો સંગાથી પ્રભુ વિણ કોઇ નથી…
કે લખ્યા એના જુદા જુદા લેખ (2)… કર્મનો સંગાથી…

એક રે ગાયના દો દો વાછરુ,
લખ્યા એના જુદા જુદા લેખ
એક રે બન્યો શિવજીનો પોઠીયો,
બીજો કાંઇ ઘાંચીડાને ઘેર… કર્મનો સંગાથી.

એક રે માતાના દો દો દીકરા,
લખ્યા એના જુદા જુદા લેખ
એક ને માથે રે છત્તર ઝૂલતા,
બીજો કાંઇ ભારા વેચી ખાય… કર્મનો સંગાથી.

એક રે માટીના દો દો મોરિયા,
લખ્યા એના જુદા જુદા લેખ
એક ને મોરિયો શિવજીની ગળતી,
બીજો કાંઇ મસાણે મૂકાય….. કર્મનો સંગાથી

એક રે પથ્થરના દો દો ટુકડા,
લખ્યા એના જુદા જુદા લેખ,
એક ની બની રે પ્રભુજીની મૂરતી,
બીજો કાંઇ ધોબીડાને ઘાટ… કર્મનો સંગાથી.

એક રે વેલાના દો દો તુંબડા,
કે લખ્યા એના જુદા જુદા લેખ,
એક રે તુંબડુ સાધુજીના હાથમાં,
બીજુ કાંઇ રાવળીયાને ઘેર… કર્મનો સંગાથી.

એક રે વાંસની દો દો વાંસળી,
કે લખ્યા એના જુદા જુદા લેખ,
એક રે વાંસળી કાનજી કુંવરની,
બીજી વાગે વાદીડાને ઘેર… કર્મનો સંગાથી.

એક રે માતાના દો દો બેટડા,
લખ્યા એના જુદા જુદા લેખ,
એક રે બેટો ચોરાશી ધૂણી તપે,
બીજો લખચોરાશી માંહ્ય… કર્મનો સંગાથી

રોહીદાસ ચરણે મીરાબાઇ બોલીયા,
કે દેજો અમને સંતચરણે વાસ… કર્મનો સંગાથી.

ભૃણ હત્યા-એષા દાદાવાળા

મા બોલ
હવે તને આ ખાલી પેટનો ભાર લાગે છે ને ?
પેટ પર વાગતીને મીઠ્ઠી લાગતી એ લાતો,
આંખોની પેલે પાર બહુ વાગે છે ને ?

તારામાં ઊગી’તી એ નાનીશી વેલને,
પહેલાં તો આપ્યો’તો આધાર,
તારામાં શ્વસતો એ જીવ હું છું,
એ જાણ્યા પછી પેટનો યે લાગ્યો’તો ભાર ?
અરીસા સામે જોઈ મલકાતી તું હવે એનાથી પણ દૂર ભાગે છે ને ?

તમારું પણ કેવુ પહેલાં તો
પ્રાર્થી-પ્રાર્થીને તમે જ બાળકને માંગો,
પેટમાં દિકરો નથી એવી ખબર પડે
પછી ભગવાનને કહી દો, તમે જ રાખો !
અનાયાસે દેખાતું લોહી હવે ભારોભાર પસ્તાવો અપાવે છે ને ?

છૂટાં પડતા રડવું આવે,
એવો આપણો ક્યાં હતો સંબંધ?
તારાં ય જીવતરની પડી ગઈ સાંજ
આકાશનો લાલ લાલ થઈ ગયો રંગ !
પરી જેવી ઢીંગલી ચુમી ભરે એવું શમણું હજીયે આવે છે ને?

-એષા દાદાવાળા

દીકરી નથી સાપ નો ભારો

દીકરી નથી સાપ નો ભારો
દીકરી તો છે તુલસી નો ક્યારો
દીકરી થકી અજવાળુ
દીકરી વિના સઘળુ કાળુ
દીકરી બાપ નુ ઊર
દીકરી આંખ નુ નૂર
દીકરી તાત નુ અરમાન
દીકરી માત નુ ઉડાન
દીકરી વિના બાપ પાંગળો
છતી વસ્તુએ સાવ આંધળો
ઉધરસ નો જરી ઠણકો આવે
દીકરી દોડી ને પાણી લાવે
મા-બાપ ને કશુક થાય
દીકરી નુ દીલ વલોવાઈ જાય
મા-દીકરી-બહેની
એના પ્રેમ માં ન આવે કમી
દીકરી પ્યાર નુ સમસ્ત શાસ્ત્ર
ત્યાગ સમર્પણ નુ અક્ષયપાત્ર
સ્વાર્થ નુ સગપણ એવુ , એ તો તડ પડે કે તૂટે
દીકરી તો સ્નેહ ની સરવાણી, એ તો નિત્ય નિરંતર ફૂટે
દીકરી નાં પગલે તો લાગે બધુ મનોહર
દીકરી વિના નુ ઘર, જાણે વાગ્યા વિનાનું ઝાંઝર
દીકરો તારે ને બુઢાપા માં પાળે, એ નાહક નો ભ્રમ
દીકરી જ ઠારે, આંસુ સારે ભવ તારે એ સૃષ્ટિ નો ક્રમ
દીકરી અવતરતા મોઢુ ફેરવે મા-બાપ
કયા ભવે છૂટશે કરી ને આવા પાપ
દીકરી ને શુ ભણવાનુ? એને તો ઘર માં રહેવાનુ
એ ખયાલ પુરાણા છોડો, દીકરી ને ના તરછોડો
દીકરી-દુહિતા ને ના દુભાવશો
વિધાતા ને વેરી કરશો
દીકરી જશે જે ઘરથી, ત્યાં ફરી વળશે અંધારુ
દીકરી વિનાનુ જાણે મીઠુ જળ પણ ખારુ
દીકરી જતા લાગશે સૂનુ
જગત આખુ ભાસશે જૂનુ
દીકરી જતા સાસરે
મા-બાપ ભગવાન નાં આશરે.
– અજ્ઞાત

પ્રભુજી તારા બાના ની પત્ રાખ -નરસિંહ મહેતા

પ્રભુજી તારા બાના ની પત્ રાખ ..(૨)

બાના ને માટે જો દુઃખ થશે તો .. (૨)
કોણ જપે તારા જાપ …

બાના ની પત્ રાખ ..
પ્રભુજી તારા બાના ની પત્ રાખ ..

રોહિદાસની તમે રાબડી પીધી
નવ જોઈ નાત કે જાત ..

હે … નવ જોઈ નાત કે જાત ..

રોહિદાસની તમે રાબડી પીધી
નવ જોઈ નાત કે જાત .. (૨)

શાને માટે સન્મુખ રહી ને …

શાને માટે … સન્મુખ રહી ને ..
નાઈ કે’વાણા નાથ ..

નાઈ કે’વાણા નાથ ..

બાના ની પત્ રાખ
પ્રભુ તારા, બાના ની પત્ રાખ …

બાના ને માટે જો દુઃખ થશે તો
કોણ જપે તારા જાપ ..

બાના ની પત્ રાખ …

પ્રહલાદ ની તમે …. પ્રતિ પાલણા પાળીને
થંભ માં પૂર્યો વાસ ..

પ્રભુજીએ થંભ માં પૂર્યો વાસ …

સાચી કળા તમે શીતળ કીધી ..
સાચી કળા તમે …. શીતળ કીધી

સુધન વા ને કાજ .. (૨)

બાના ની પત્ રાખ ..
પ્રભુજી તારા, બાના ની પત્ રાખ …

બાના ને માટે જો દુઃખ થશે તો
કોણ જપે તારા જાપ ..

બાના ની પત્ રાખ ..
પ્રભુજી તારા, બાનાની પત્ રાખ …

હે … પાંચાળી નાં તમે પત્ કુળ પૂર્યા

પાંચાળી નાં તમે પત્ કુળ પૂર્યા ને
રાખી સભામાં લાજ ..

હે .. રાખી સભામાં લાજ ..

શાયર માંથી બુડતો રાખ્યો … હે … જી …

શાયર માંથી …
શાયર માંથી, બુડતો રાખ્યો ..

રામ કહેતા ગજરાજ …

રામ કહેતા ગજરાજ …

બાના ની પત્ રાખ ..
પ્રભુજી તારા, બાના ની પત્ રાખ …

બાના ને માટે દુઃખ થશે તો ..
બાના ને માટે ..

હે … દુઃખ થશે તો
કોણ જપશે તારા જાપ ..

બાના ની પત્ રાખ
પ્રભુજી તારા, બાના ની પત્ રાખ …

ઝેર હતા તેના અમૃત કીધાં ને ..
આપ્યાં મીરાં ને હાથ ..

ઝેર હતા તેને અમૃત કીધાં ને
આપ્યાં મીરાં ને હાથ ..

મહેતાને માંડળીક મારવાને આવ્યો ..

મહેતાને માંડળીક …

મારવાને આવ્યો ત્યારે ..
કેદારો લાવ્યા મધરાત ..

બાના ની પત્ રાખ ..
પરભુજી તારા, બાનાની પત્ રાખ …

ભક્તો નાં તમે સંકટ હર્યા ત્યારે ..
દ્રઢ આવ્યો રે વિશ્વાસ ..

પ્રભુજી, દ્રઢ આવ્યો વિશ્વાસ ..

નરસિંહના સ્વામીને કહું કર જોડી
એ … જી .. પૂરો અંતરની આશ ..

બાના ની પત્ રાખ ..
પ્રભુજી તારા, બાના ની પત્ રાખ …

પ્રભુજી તારા, બાના ની પત્ રાખ …

મરતા નથી હોતા બધા લોકો મોતથી,

મરતા નથી હોતા બધા લોકો મોતથી,
કોઈને જિંદગીનો માર લાગે છે.

અમથા નથી વળતા વૃદ્ધો કમરથી,
સંઘરેલા આંસુનો એને ભાર લાગે છે.

લડી જુએ છે શુરા ભગવાનનીય સામે,
નસીબમાં આપણાં હાર જ હાર લાગે છે.

ચાલ્યું નથી કોઈનું આજ સુધી એની સામે,
તકદીરની તલવાર ધારદાર લાગે છે.

મુશ્કેલ બને છે જીવવું જ્યારે,
મોત સહેલું, જીવન પડકાર લાગે છે.

માગે છે ઘણા મોત એ પણ નથી મળતું,
એને તો આવતા ય કેટલી વાર લાગે છે.

– અજ્ઞાત

મારા સપનાંનું સરનામું ન પૂછ, બતાવીશ નહીં;

મારા સપનાંનું સરનામું ન પૂછ, બતાવીશ નહીં;
તું ના કહે તો તારા સપનાંમાં ય આવીશ નહીં.

મને વીસરવાના તો તું પ્રયત્ન કરતી જ રહે છે;
કરતી રહે, હું એ ય જાણું, તું કદી ફાવીશ નહીં.

યાદ આવી જાય કદી હસતા હસતા તને મારી;
તારી મલાખી આંખોને આંસુથી સજાવીશ નહીં.

જખમો ય ગમવા લાગ્યા છે મને તેં આપ્યા તો;
રહેવા દે દૂઝતા એ, કોઈ મલમ લગાવીશ નહીં.

ભલે તેં ન લખ્યું નામ મારું તારા દિલની દીવાલે;
કોઈ ત્રાહિતનું નામ કદી તું ત્યાં લખાવીશ નહીં.

તું સમજી ગઈ મયંક ના હર શબ્દને ધરમૂળથી;
તું જે સમજી એ કોઈને કદી ય સમજાવીશ નહીં

-મયંક

આપી આપીને તમે પીંછું આપો

આપી આપીને તમે પીંછું આપો
સજન ! પાંખો આપો તો અમે આવીએ…

ચાંદો નીચોવી અમે વાટકા ભર્યા
ને એને મોગરાની કળીએ હલાવ્યા,
આટલા ઉઝરડાને શમણું ઓઢાડી
અમે ઊંબરની કોર લગી લાવ્યાં

આપી આપી ને તમે ટેકો આપો
સજન ! નાતો આપો તો અમે આવીએ…

કાગળમાં કાળઝાળ રેતી વિંઝાય
અને લેખણમાં છોડી છે લૂ;
આંગળિયું ઓગળીને અટકળ થઈ જાય
અમે લખીએ તો લખીએ પણ શું ?

આપી આપી ને તમે આંસું આપો
સજન ! આંખો આપો તો અમે આવીએ…

– વિનોદ જોષી

લીલું ને સુકું બળશે ક્યારેક,

લીલું ને સુકું બળશે ક્યારેક,
આંખોથી આંખો મળશે ક્યારેક.

હ્રદયની છતમાં તિરાડ પડી,
આંખોથી પાણી ગળશે ક્યારેક.

પાલવ તમારો લાલ કસુંબલ,
જીર્ણ થઇને ઝળશે ક્યારેક.

હસ્તરેખાની અણકથ વેદના,
કોઇ નજૂમી કળશે ક્યારેક.

મારી સફળતાનો દિવસ પણ,
સાંજ બનીને ઢળશે ક્યારેક.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

ઘા વકરતો જાય છે કોઇ દવા કરો,

ઘા વકરતો જાય છે કોઇ દવા કરો,
રોગ પ્રસરતો જાય છે કોઇ દવા કરો.

લાગણીઓના ક્ષયમાં રિબાઇ રિબાઇ ને,
આ માણસ મરતો જાય છે કોઇ દવા કરો.

દર્દ પણ એવા મળ્યાં કે સાધતા નથી,
ખુદ તબિબ ડરતો જાય છે કોઇ દવા કરો.

સમયનો માલિક આજે સમયની પાસે,
સાવ કરગરતો જાય છે કોઇ દવા કરો.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

રાખનાં રમકડાં મારા રામે રમતાં રાખ્યાં રે– અવિનાશ વ્યાસ

રાખનાં રમકડાં મારા રામે રમતાં રાખ્યાં રે
મૃત્યુલોકની માટીમાંથી માનવ કહીને ભાખ્યાં રે
રાખનાં રમકડાં, રમકડાં …

બોલે ડોલે રોજ રમકડાં, નિત નિત રમત્યું માંડે
આ મારું આ તારું કહીને એકબીજાને ભાંડે રે,
રાખનાં રમકડાં, રમકડાં …

એઇ કાચી માટીને કાયામાંથી માયા કેરા રંગ લગાયા
એજી ઢીંગલા ઢીંગલીએ ઘર માંડ્યાં ત્યાં તો વિંઝણલા વિંઝાયા રે
રાખનાં રમકડાં, રમકડાં …

તંત અનંતનો તંત ન તૂટ્યો ને રમત અધૂરી રહી,
તનડા ને મનડાની વાતો આવી એવી ગઇ,
રાખનાં રમકડાં, રમકડાં …

છેલાજી રે…..- અવિનાશ વ્યાસ

છેલાજી રે…..
મારે હાટુ પાટણથી પટોળાં મોંઘાં લાવજો ;
એમાં રૂડાં રે મોરલિયા ચિતરાવજો
પાટણથી પટોળાં મોંઘાં લાવજો….. છેલાજી રે…..

રંગ રતુંબલ કોર કસુંબલ,
પાલવ પ્રાણ બિછવજો રે
પાટણથી પટોળાં મોંઘાં લાવજો….. છેલાજી રે…..

ઓલ્યા પાટણ શે’રની રે, મારે થાવું પદમણી નાર,
ઓઢી અંગ પટોળું રે, એની રેલાવું રંગધાર;
હીરે મઢેલા ચૂડલાની જોડ મોંઘી મઢાવજો રે,
પાટણથી પટોળાં મોંઘાં લાવજો….. છેલાજી રે…..

ઓલી રંગ નીતરતી રે, મને પામરી ગમતી રે,
એને પહેરતાં પગમાં રે, પાયલ છમછમતી રે;
નથણીલવિંગિયાં ને ઝૂમખાંમાં મોંઘાં મોતી મઢાવજો રે,
પાટણથી પટોળાં મોંઘાં લાવજો….. છેલાજી રે…..

મેં તો આંસુ વિખેર્યા રેત પર,

મેં તો આંસુ વિખેર્યા રેત પર,
દુનિયા એ દરિયો નામ આપ્યું.

માગી મેં જીવનભર ની ખુશી,
એણે દર્દ ભર્યું ઇનામ આપ્યું.

પીતો હતો હું આંખો નો નશો,
તો પીવા સોમ નું જામ આપ્યું.

પરવા હતી મને બદનામીની,
ઈલ્ઝામ એવું સરેઆમ આપ્યું.

રહેવું હતું દિલ ની દીવારમાં,
તેણે કબર મા મુકામ આપ્યું.

પ્રશાંત સોમાણી

કોને ખબર કોને ક્યાં જવું છે??

કોને ખબર કોને ક્યાં જવું છે??
દોડે છે બધા પણ મંઝિલ દૂર છે…!!

ચાલવું પડે છે માટે ચાલે છે બધા…
બાકી કોને ખબર કોને ક્યાં પહોંચવું છે…??

સંગાથ મળેને વાટ પકડી લે છે…
કોણ પૂછે એ વાટનો મુકામ ક્યાં છે…??

જુદા-જુદા માર્ગે જુદા-જુદા
ધામે પહોંચે છે લોકો…

અહીં નીજ-ધામે પહોંચવાનો
રસ્તો કોને ખબર છે??

આગળ રહેવાની હોડમાં
ટાંટિયાખેંચ છે બધે…

આગળ રહીને પણ કોને શું
મેળવવું છે કોને ખબર છે??

-જયંત ધોળકિયા (પોરબંદર)

તારી જો હાક સુણી : રવિન્દ્રનાથ ટાગોર

તારી

જો હાક સુણી કોઇ ના આવે, તો એકલો જાને રે !
એકલો જાને, એકલો જાને, એકલો જાને રે ! – તારી જો .

જો

સૌનાં મોં સિવાય
ઓરે ઓરે ઓ અભાગી ! સૌનાં મોં સિવાય;
જયારે સૌએ બેસે મોં ફેરવી, સૌએ ડરી જાય;
ત્યારે હૈયું ખોલી, અરે તું મન મૂકી,
તારાં મનનું ગાણું એકલો ગાને રે ! – તારી જો …

જો

સૌએ પાછાં જાય,
ઓરે ઓરે ઓ અભાગી ! સૌએ પાછાં જાય;
ત્યારે કાંટારાને તારે લોહી નીગળતે ચરણે
ભાઇ એકલો ધા ને રે ! – તારી જો …

જયારે દીવો ન ધરે કોઇ

,
ઓરે ઓરે ઓ અભાગી ! દીવો ન ધરે કોઇ,
જયારે ઘનઘેરી તુફાની રાતે, બાર વાસે તને જોઇ;
ત્યારે આભની વીજે, તું સળગી જઇને
સૌનો દીવો એકલો થાને રે ! – તારી જો …

રવિન્દ્રનાથ ટાગોર

(અનુવાદ : મહાદેવભાઈ દેસાઈ )

એ લોકોએ ઇસુને ખીલા ઠોકી ઠોકી માર્યો,

એ લોકોએ ઇસુને ખીલા ઠોકી ઠોકી માર્યો,
એ લોકોએ સૉક્રેટિસને ઝેર પાઇને માર્યો,
એ લોકોએ ગાંધીને ગોળીથી વીંધી નાખ્યો,
પણ
એ લોકો મને નહીં મારી શકે,
કારણ
હું સાચું બોલવાનો આગ્રહ નથી રાખતો.

– વિપિન પરીખ

મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો

મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો
હે વિશ્વ મધુરી નમો નમો

તવ રગ રગ રેવા ધસમસતી
તવ ખોલે તાપી ઊછળતી
તવ જલધિતરંગે હેત ભરી
અમૃતની ઝરણી નીતરતી
હે વિશ્વમંજરી નમો નમો
મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો…

તવ મસ્તક પાવા ઈડરિયો
ગઢ ગિરનારી ટોપી ઝગતી
તું શત્રુંજય સાપુતારા
ગિરિમાળાના શિખરે રમતી
હે વિશ્વનિર્ઝરી નમો નમો
મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો…

તું કૃષ્ણની કર્મભૂમિ થઈને
તું મુકુટસમી જગમાં દીસતી
તું ગાંધીની જનની મીઠી
તવચરણે દુનિયા સહુ નમતી
હે વિશ્વવલ્લરી નમો નમો
મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો…

તવ મુખમાં નર્મદ – નરસિંહની
કોઈ પંક્તિ રસવંતી વહેતી
તું શૌર્યભરી, તું સ્નેહ ભરી
તું દયારામ – ગરબે ઘૂમતી
હે વિશ્વબંસરી નમો નમો
મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો…

તું પ્રેમમયી તું પ્રાણમયી
તવ બાળને માથે કર ધરતી
હું શ્રાવણી તું જનની મોરી
તવ ચરણે શીશ ધરી નમતી
હે વિશ્વદુલારી નમો નમો
મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો…

– ઈંદિરાબેટીજી

છોકરી સમણાંમાં આવીને છોકરાની નીંદર બગાડે,-સાજીદ સૈયદ

છોકરી સમણાંમાં આવીને છોકરાની નીંદર બગાડે,

પેલા શિક્ષણવિદ બેઠાં વિચારે,કેમ શિક્ષણ ગયું છે સાવ ખાડે?

હાવ સાચી હકીકત છે ના છોકરીયુ માઠું લગાડે.

સ્માઈલમાં સળગી ગયાના છોકરાંના કેટલાય દાખલા,

બિચ્ચારા ગાય બની જાય છે જુઓને ભૂરાંટા આખલા.

આંખોને પાથરીને ઉભા રહે છે એતો છોકરીને આવતી ભાળે,

પેલા શિક્ષણવિદ બેઠાં વિચારે,કેમ શિક્ષણ ગયું છે સાવ ખાડે?

ઈમ્પ્રેસ પેલીને કરવા કેવા કરતબ કરે છે એતો જુઓ,

બાઈક રમાડે છે એમ જાણે હો બાપાનો પેટ્રોલનો કૂવો.

ભાઈ કોણે અંદરથી જોઈ છે, કોણ ઘુસ્યું છે ક્યારેય નિશાળે?

પેલા શિક્ષણવિદ બેઠાં વિચારે,કેમ શિક્ષણ ગયું છે સાવ ખાડે?

આપણે રેડી શીએ બસ ખાલી છોકરી હોવી જોઈ’ રેડી,

આપણે ક્યાં ટેન્સન છે બેસીશું સધ્ધર છે બાપાની પેઢી

બીજું બધુ તો હમજ્યા ભાઈ જીત ઘણી અઘરી પ્રેમને અખાડે,

પેલા શિક્ષણવિદ બેઠાં વિચારે,કેમ શિક્ષણ ગયું છે સાવ ખાડે?

તું હૃદયમાં ધબધબે પ્રત્યેક પળ…

તું હૃદયમાં ધબધબે પ્રત્યેક પળ…

એક સચ્ચાઈ છે જેને હું સહી શકતો નથી,
ખૂબ સીધી વાત છે પણ હું કહી શકતો નથી;
ને એમ પણ હું ભોગવું છું મૌન રહેવાની સજા,
તો લે કહું, તારા વગર જા… હું રહી શક્તો નથી.

જો તું નથી તો કેમ તારી કલ્પના પણ છે?
હું અંધ છું આ દર્પણો શું કામના પણ છે!
ગૂંગળાવું ક્યાં લગી આ ખામોશીથી કંઇ તો બોલ…!
કે ‘હા’ નહીં તો આખરે જાણી લે ‘ના’ પણ છે.

પ્રેમ તારો હું નકારી ના શકું,
ને છતાંયે આવકારી ના શકું;
તું હૃદયમાં ધબધબે પ્રત્યેક પળ,
ને છતાંયે હું પુકારી ના શકું.

હું તને ક્યારેય ના ત્યાગી શકું,
ને ખુદા પાસેય ના માંગી શકું;
પાસ હું આવી નથી શકતો વધુ,
દૂર પણ તારાથી ના ભાગી શકું.

હું તને કારણ વગર બોલાવી પણ શકતો નથી,
કે કોઈ બહાના વગર હું આવી પણ શકતો નથી;
એક મજબૂરી છે જેનુ નામ શાયદ પ્રેમ છે,
ત્યાગી પણ શકતો નથી અપનાવી પણ શકતો નથી.

-રિષભ મહેતા

કંકોતરી

મારી એ કલ્પના હતી, વીસરી મને,
કિન્તુ એ માત્ર ભ્રમ હતો થૈ ખાતરી મને,
ભૂલી વફાની રીત, ન ભૂલી જરી મને,
લ્યો એના લગ્નની મળી કંકોતરી મને !
સુંદર ના કેમ હોય, કે સુંદર પ્રસંગ છે,
કંકોતરીમાં રૂપ છે, શોભા છે, રંગ છે !

કાગળનો એનો રંગ છે ખીલતા ગુલાબ સમ,
જાણે ગુલાબી એના વદનના જવાબ સમ,
રંગીનીઓ છે એમાં ઘણી ફૂલછાબ સમ,
જાણે કે પ્રેમ-કાવ્યોની કોઇ કિતાબ સમ !
જાણું છું એના અક્ષરો વર્ષોના સાથથી,
શિરનામું મારૂ કીધું છે ખુદ એના હાથથી.

છે એને ખાતરી કે હું આવું નહીં કદી,
મારી ઉપર સભાને હસાવું નહીં કદી,
દીધેલ કૉલ યાદ અપાવું નહીં કદી,
મુજ હાજરીથી એને લજાવું નહીં કદી,
દુઃખ છે હજાર, તો ય હજી એ જ ટેક છે,
કંકોતરી નથી, આ અમસ્તો વિવેક છે !

કંકોતરીથી એટલું પુરવાર થાય છે,
નિષ્ફળ બને છે પ્રેમ તો વે’વાર થાય છે-
જ્યારે ઉઘાડી રીતે ન કંઈ પ્યાર થાય છે,
ત્યારે પ્રસંગ જોઈ સદાચાર થાય છે.
ગંભીર છે આ વાત કોઈ મશ્કરી નથી,
તકદીરનું લખાણ છે, કંકોતરી નથી !

કાગળનો એક કટકો છે જોવામાં એમ તો,
ભરપૂર છે એ પ્રેમની ભાષામાં એમ તો,
સુંદર, સળંગ રમ્ય છે શોભામાં એમ તો,
છે ફૂલસમ એ હલકો લિફાફામાં એમ તો,
કોમળ વદનમાં એના, ભલે છે હજાર રૂપ,
મારા જીવન ઉપર તો બરાબર છે ભારરૂપ !

એને ભલેને પ્રેમથી જોયા નહીં કરું,
વાચન કરીને દિલ મહીં ચીરા નહીં કરું,
સંયમમાં હું રહીશ, બળાપા નહીં કરું,
આવેશમાં એ ‘ફૂલ’ ના કટકા નહીં કરું.
આ આખરી ઇજન છે હૃદયની સલામ દઉં,
‘લીલા’ના પ્રેમ-પત્રમાં એને મુકામ દઉં.

‘આસિમ’ ! હવે એ વાત ગઈ, રંગ પણ ગયો,
તાપી તટે થતો જે હતો સંગ પણ ગયો,
આંખોની છેડછાડ ગઈ વ્યંગ પણ ગયો,
મેળાપની એ રીત ગઈ ઢંગ પણ ગયો.
હું દિલની લાગણીથી હજી પણ સતેજ છું,
એ પારકી બની જશે, હું એનો એ જ છું !

-આસિમ રાંદેરી

તમે પાંખો કાપીને આભ અકબંધ રાખ્યું

તમે પાંખો કાપીને આભ અકબંધ રાખ્યું
ને એનું તે નામ તમે સંબંધ રાખ્યું

મારાં સઘળાં દુવારને કરી દીધા બંધ
ને આમ તમે આંખોને કરી દીધી અંધ
તમે કાંટાળા થોરનો આપ્યો મને સ્પર્શ
ને એનું તે નામ તમે સુગંધ રાખ્યું.

હું તો વહેણમાં તણાઇ મને કાંઠો નથી
ને આપણા સંબંધની કોઇ ગાંઠો નથી
અછાંદસ જેવો છે આપણો આ પંથ
ને એનું તે નામ તને છંદ રાખ્યું…

– પન્ના નાયક

તારી હથેળીને દરિયો માનીને કોઇ ઝંખનાને સોંપે સુકાન;

તારી હથેળીને દરિયો માનીને કોઇ ઝંખનાને સોંપે સુકાન;
એને રેતીની ડમરીનો ડૂમો મળે, એનો અલ્લાબેલી.

ખજૂરીની છાયામાં વરસે છે ઝાંઝવા ને વેળુમાં તરસે છે વ્હાણ;
કૂવાથંભેથી હવે સોણલાં રડે ને કોરી આંખોને અવસરની જાણ.
તારી હથેળીને રેતી માનીને કોઇ ઊંટોના શોધે મુકામ;
એને કોરીકટ માછલીની જાળો મળે, એનો અલ્લાબેલી.

કોની હથેળીમાં કોનું છે સુખ, કોને દરિયો મળે ને કોને રેતી?
વરતારા મૌસમના ભૂલી જઇને એક ઝંખનાને રાખવાની વ્હેતી.
તારી હથેળીને કાંઠો માનીને કોઇ લાંગરે ને ઊઠે તોફાન;
એના ઓસરતી વેળુમાં પગલાં મળે, એનો અલ્લાબેલી.

તુષાર શુક્લ

હું એક પુરુષ છું ને તું એક સ્ત્રી છે ,

હું એક પુરુષ છું ને તું એક સ્ત્રી છે ,
હું તો સાવ ફ્રી છું , બોલ તું યે ફ્રી છે?

યુગો આવે જાય,પણ પ્રેમ બદલાશે નહી
એજ આદમ-ઇવ છે ને એજ એપલ ટ્રી છે!

ચહેરાં જુદા જુદા ને મજા જુદી જુદી છે
કોને પસંદ કરું ? ટુ બી કે નોટ ટુ બી છે !

આપો આપો આપો,માંગો નહી જરાયે
પ્રેમ કરવાની એજ ‘માસ્ટર -કી’ છે !

ખુશ્બુ ઉડે બધે ને બદનામ તોયે ભમરો !
કારણ કે ‘હી’ -“હી’ છે ને “શી’-“શી’ છે!

આપનું મિલન હો કે જુદાઈ,બેઉ ચાલશે ,
આખરે તો ઘીના ઠામ માં પડેલું ઘી છે ..

એક ને ચાહો કે ચાહો જગત આખાને ,
બસ એટલું જ સત્ય અતઃ થી ઈતિ છે .

-સંજય છેલ

અમારા ચુંટેલા અમને નડે છે

ચુંટણીમાં શીરા – પુરીની પંગત જમાડી,

પૈસા કપડા વહેચી ને દારૂ પીવડાવી,

મતો ઉઘરાવી ને દિલ્હી દોડે છે,

અમારા ચુંટેલા અમને નડે છે .

અહિંસાની વાતો કરી લોકોને ભરમાવી,

એક બીજાને આક્ષેપોથી નવડાવી,

રેલીમાં કે સભામાં પથરા પડે છે

અમારા ચુંટેલા અમને નડે છે

ચુંટાયા પછી સુરત (મોઢું) ના દેખડી

ભોળી પ્રજાને વચનોમાં ભરમાવી,

પાચ વર્ષે લોકો પાછળ પડે છે ,

અમારા ચુંટેલા અમને નડે છે.

મંદિર અને મસ્જિદોના પ્રશ્નો જગાવી ,

અનામત માટે લોકોને લડાવી,

અખંડતા અને સ્થિરતાની રાડો પાડે છે,

અમારા ચુંટેલા અમને નડે છે

રેલીઓ અને યાત્રાઓમાં ભીડ જમાવી

ટ્રાફિકમાં નિર્દોષ જનતાને ફસાવી ,

એ ખૂણે-ખાચરે શોધ્યા ના જડે છે ,

અમારા ચુંટેલા અમને નડે છે .

ચુંટાયા પછી એ મહેલમાં પહોચી,

કુટુંબ સાથે પરદેશના ચક્કરો કાપી

એ વેતન અને ભથ્થા માટે લડે છે ,

અમારા ચુંટેલા અમને નડે છે

રાહુ અને કેતુ તો સૌને નડે છે ,

પણ આ જીવતા ભૂતો છાતી પર ચડે છે ,

“સ્વપ્ન ” વ્યથિત અંતર રડે છે ,

અમારા ચુંટેલા અમને નડે છે

સ્વપ્ન જેસરવાકર

હા કબૂલ્યું ગુપ્તચર છું હું,

હા કબૂલ્યું ગુપ્તચર છું હું,
નામ બદલી
મૌનના કાળાં રહસ્યો પામવા
ભટકું અહીં
હું છગ્નવેશે.
છંદના ખંડેરમાં બેસું કદી
બાવો બની,
લયની સૌ ભઠિયારગલીઓમાં
સદા ભૂખ્યાનો કરતો ડોળ
રખડું.
હાઈકુના સત્તરે અક્ષર મહીં
સંકેત કરતો,
ફૂંક મારે દઉં ગઝલના કાનમાં.
એકેક ચપટા શબ્દના પોલાણને,
અંદર જઈ જોઉં તપાસું,
સહેજ પણ શંકા જો આવે કોઈને તો
અર્થના નકશાઓ ચાવી જાઉં.
હા કબૂલ્યું ગુપ્તચર છું હું.

-’આદિલ’ મન્સૂરી

પાપ કરે તે પછતાય…..જયકાંત જાની (USA)

પાપ તારું પરમાણ પ્રેસીડન્ટ ! પાપ તારા સંભાળરે,
તારા અમેરીકાને ડુબવા નહિ દઉં, પ્રેસીડન્ટ રે ! એમ લીબર્ટી કહે છે જી.
વેચ્યા ગૌમાંસ , લીબર્ટી દેવી !
વેચ્યા ગૌમાંસરે

નિર્દોષ માણસોને યુધ્ધ્મા મારિયાં, લિબર્ટી દે રે !-એમ પ્રેસીડન્ટ કહે છે જી..
ઇઝ્ઝત લૂંટી ઇઝરાઇલની, લીબર્ટીદેવી !
ઇઝ્ઝત લૂંટી ઇઝરાઇલની રે,
મુગાં જનાવર મારિયા, લિબર્ટી દે રે ય!એમ પ્રેસીડન્ટ કહે છે જી..
ફોડી તોપ બંધુક , લિબર્ટી દેવી !
ફોડી તોપ બ્ંધુક રે,
ખુદ ના સોલ્જરો મારિયા લિબર્ટી દે રે !એમ પ્રેસીડન્ટ કહે છે જી..

લૂંટ્યા પેટ્રોલ કુવા, લિબર્ટી દેવી !
લૂંટ્યા પેટ્રોલ કુવા રે,
સતવીસું સોલ્જરો મારિયા, લિબર્ટી દે રે !—એમ પ્રેસીડન્ટ કહે છે જી..

શસ્ત્રો વેચ્યા અપાર, લિબર્ટી દેવી !
શસ્ત્રો વેચ્યા અપાર રે,
એવાં પાપ કરમ તો મેં કર્યાં, લિબર્ટી દે રે !—એમ પ્રેસીડન્ટ કહે છે જી..
જેટલા સ્કાય મા સ્ટાર, લિબર્ટી દેવી,
જેટલા સ્કાયમા સ્ટાર રે,
એટલા કુકરમ મેં કર્યાં, લિબર્ટી દે રે !—એમ પ્રેસીડન્ટ કહે છે જી..

પુણ્યે પાપ ઠેલાય, પ્રેસીડન્ટ !પુણ્યે પાપ ઠેલાય રે,
તારા અમેરીકાને બૂડવા નહિ દઉં, પ્રેસીડન્ટ રે !—એમ લિબર્ટી કહે છે જી

પછી શામળિયોજી બોલિયા તને સાંભરે રે,

પછી શામળિયોજી બોલિયા તને સાંભરે રે,
હાજી બાળપણાંની પ્રીત મને કેમ વિસરે રે ?

આપણે બે મહિના સાથે રહ્યાં તને સાંભરે રે,
હાજી સાંદીપનિ ઋષિને ઘેર મને કેમ વિસરે રે ?

અન્ન ભિક્ષા માંગી લાવતા તને સાંભરે રે,
હાજી જમતાં ત્રણેય સાથ મને કેમ વિસરે રે ?

આપણે સૂતા એક સાથ રે તને સાંભરે રે,
હાજી સુખદુ:ખની કરતા વાત મને કેમ વિસરે રે ?

પાછલી રાતના જાગતા તને સાંભરે રે,
હાજી કરતા વેદનો પાઠ મને કેમ વિસરે રે ?

ગુરુ આપણા ગામે ગયા તને સાંભરે રે,
હાજી જાચવા કોઈ શ્રેષ્ઠ મને કેમ વિસરે રે ?

કામ દીધું ગોરાણીએ તને સાંભરે રે,
કહ્યું લઈ આવો કાષ્ટ મને કેમ વિસરે રે ?

શરીર આપણાં ઊકળી ગયાં તને સાંભરે રે,
હાજી લાગ્યો સૂરજનો તાપ મને કેમ વિસરે રે ?

ખંભે કુહાડા ધરિયા તને સાંભરે રે,
ઘણું દૂર ગયા રણછોડ મને કેમ વિસરે રે ?

આપણે વાદ વદ્યા ત્રણે બાંધવા તને સાંભરે રે,
હાજી ફાડ્યું મોટું ઝાડ મને કેમ વિસરે રે ?

ત્રણ ભારા બાંધ્યા દોરડે તને સાંભરે રે,
હાજી આવ્યા બારે મેહ મને કેમ વિસરે રે ?

શીતળ વાયુ વાયો ઘણો તને સાંભરે રે,
હાજી ટાઢે થરથરે દેહ મને કેમ વિસરે રે ?

નદીએ પૂર આવ્યું ઘણું તને સાંભરે રે,
હાજી ઘન વરસ્યો મૂશળ ધાર મને કેમ વિસરે રે ?

એકે દિશા સૂઝે નહિ તને સાંભરે રે,
થાતા વીજ તણાં ચમકાર મને કેમ વિસરે રે ?

ગુરુજી નીસર્યાં ખોળવા તને સાંભરે રે,
ગોરાણીને આપ્યો ઠપકો અપાર મને કેમ વિસરે રે ?

આપણને છાતિયે ચાંપિયાં તને સાંભરે રે,
હાજી તેડીને લાવ્યા ઘેર મને કેમ વિસરે રે ?

ગોરાણી ગાય દોતાં હતા તને સાંભરે રે,
તમને દાણ માગવાની ટેવ મને કેમ વિસરે રે ?

મેં નિશાળેથી હાથ લંબાવિયો તને સાંભરે રે,
દીધી ગોરાણીએ દોણી તતખેવ મને કેમ વિસરે રે ?

ગોરાણીને નીપજ્યું જ્ઞાન તને સાંભરે રે,
તમને જાણ્યા જગદાધાર મને કેમ વિસરે રે ?

– પ્રેમાનંદ

બૉસ, આ અમદાવાદ છે!

અહી પૂર્વમાં ખોખરા છે
ભોજનમા ઢોકળા છે
ને રસ્તા પર પોદળા છે
બૉસ, આ અમદાવાદ છે!
અહી મજ્જાની લાઈફ છે.
ફરવા માટે બાઈક છે.
ને ખિસ્સા ટાઈટ છે
એન્જોય, આ અમદાવાદ છે.
અહીં કોલેજોમાં ફેસ્ટીવલ છે
કાંકરિયામાં કાર્નિવલ છે
ને ઓફિસોમાં ગુલ્લીવલ છે
આવો આ અમદાવાદ છે.
અહીં ટ્રાફિક હેવી છે
દાદીઓ નેટ સેવી છે
ને બધાંને કાર લેવી છે
એવું આ અમદાવાદ છે.
અહીં કચરાની વાસ છે
કુતરા આસપાસ છે
ને ગાયોનો ત્રાસ છે
બચો, આ અમદાવાદ છે.
અહીં ચામાં કટીંગ છે
પરીક્ષામાં સેટીંગ છે
ને બુફેમાં વેઇટીંગ છે
ડ્યુડ,આ અમદાવાદ છે.
કવિ – અધીર અમદાવાદી

પૈસો…….પૈસો……………સહુને વ્હાલો પૈસો……

સફળતાનો પીનકોડ ગુજરાતી ,

સફળતાનો પીનકોડ ગુજરાતી ,
સૌ સમસ્યાનો તોડ ગુજરાતી .

કૈંક અચ્છો કૈંક અળગો ગુજરાતી ,
એકડાનો કરે બગડો ગુજરાતી .

નમ્રતાનું બોનસાઇ ગુજરાતી ,
સિદ્ધિઓની વડવાઇ ગુજરાતી .

લોટો લઇને દૈ દે ઘડો ગુજરાતી ,
વખત પડે ત્યાં ખડો ગુજરાતી .

દુશ્મનને પડે ભારે ગુજરાતી ,
ડૂબતાને બેશક તારે ગુજરાતી .

એસ્કિમોને ફ્રીજ વેચે ગુજરાતી ,
ક્યાંક કંપની નામે ઢેંચે ગુજરાતી .

દેશમાં ABC ની હવા ગુજરાતી ,
પરદેશમાં ઓમશ્રી સવા ગુજરાતી .

પાછાં પગલાં ના પાડે ગુજરાતી ,
કાંકરામાંથી ઘઉં ચાળે ગુજરાતી .

ફાફડા ઢોકળાં ઘારી ગુજરાતી ,
પાનની સાયબા પિચકારી ગુજરાતી .

એની ડીંગમાંયે કૈંક દમ ગુજરાતી ,
હર કદમ પર વેલકમ ગુજરાતી .

મહેમાનનું પહેલું પતરાળું ગુજરાતી ,
છેલ્લે અપનું વાળું ગુજરાતી .

ગાંધી, મુનશી સરદાર ગુજરાતી ,
ક્ષિતિજની પેલે પાર ગુજરાતી .

– અજ્ઞાત

કરવું કેવી રીતે મૂલ્યાંકન પ્રેમનું, -કલ્પેન્દુ વૈષ્ણવ

કરવું કેવી રીતે મૂલ્યાંકન પ્રેમનું,

 એને ક્યાં કદ કે આકાર હોય છે?

નકામી છે બધી દવાઓ અને દોરા-ધાગા,

મૌલિક દર્દોના ક્યાં કોઇ ઉપચાર હોય છે?

મનને તાગો તો પડે ખબર ઉંડાણની,

ચહેરા પર તો ક્યાં કોઇ અણસાર હોય છે?

 તમે છો, તો છે, અને નથી, તો નથી,

ઇશ્વર-અસ્તિત્વનો બીજો કયો આધાર હોય છે?

 જે થાય તે બસ શંતિથી જોયા કરો,

 એની લીલાઓમાં ક્યાં દૂરાચાર હોય છે?

આ વળી શુ છે ? – જયકાંત જાની (USA)

રાધા એ એક દિ પુછ્યુ હતુ કાન ને
વાલા આ વેલેન્ટાઇન ડૅ વળી શુ છે ?
પોચુ પોચુ હસી કુષ્ણે કહ્યુ હતુ રાધાને
પ્રેમીઓ ના પ્રેમના ખોટા દેખાડા છે

સુદામા એ એક દિ પુછ્યુ હતુ શામળાને
સખા આ ફ્રેન્ડશીપ ડૅ વળી શુ છે ?
મરક મરક હસી કુષ્ણે કહ્યુ હતુ સુદાને
મિત્રો ના મૈત્રી જાળવાના અખાડા છે

દિકરા એ એક દિ પુછ્યુ હતુ માત ને
મા આ મધર ડૅ વળી શુ છે ?
ખંધુ હસી ને માતાએ કહ્યુ હતુ દિકરાને
માતાનુ ઋણ ચુકવાના ખોટા બખાડા છે

દિકરા એ એક દિ પુછ્યુ હતુ બાપને
બાપા આ ફાધર ડૅ વળી શુ છે ?
રહસ્યમય હસી બાપે કહ્યુ હતુ દિકરાને
દુર્યોધન માથી શ્રવણ બનવાના ભવાડા છે

જનતા એ એક દિ પુછ્યુ હતુ નેતા ને
નેતાજી આ ઇન્ડીપેન્ડસ ડૅ વળી શુ છે ?
રાજ ભર્યા હાસ્યે નેતાએ કહ્યુ હતુ પ્રજાને
નેતાઓ ના મત પડાવા ના દહાડા છે

લાલ કસુંબલ આંખડી, તારી પાઘડીએ પાણી,

લાલ કસુંબલ આંખડી, તારી પાઘડીએ પાણી,
તને પરથમ અર્પણ કરું, મારા શાયર મેઘાણી.

સોરઠ મીઠી રાગણી, રાગ મીઠો મલ્હાર,
રણમાં મીઠી વીરડી, જંગ મીઠી તલવાર.

ધન ધન કાઠિયાવાડ, ધન ધન તારું નામ,
પાકે જ્યાં નરબંકડા, ને રૂપ પદમણી નાર.

ઊંચો ગઢ ગિરનાર, વાદળથી વાતું કરે,
મરતા રાખેંગાર, ખેરડી, ખાંગો નવ થયો.

સુંદર ભોમ સોરઠ તણી, જ્યાં નિર્મળ વહેતાં નીર,
જ્યાં જાહલ જેવી બેનડી અને નવઘણ જેવો વીર.

ઊંચો ગઢ ગિરનાર, વાદળથી વાતું કરે,
મરતા રાખેંગાર, ખેરડી, ખાંગો નવ થયો.

શિયાળે સોરઠ ભલો, ઉનાળે ગુજરાત,
ચોમાસે વાગડ ભલો, કચ્છડો બારે માસ.

ધન ધન કાઠિયાવાડ, ધન ધન તારું નામ,
પાકે જ્યાં નરબંકડા, ને રૂપ પદમણી નાર.

કાઠિયાવાડની કામિની, હળકતી માથે હેલ,
ભરી બજારે નીકળે, ઢળકતી જાણે ઢેલ.

અમારી ધરતી સોરઠદેશની ઊંચો ગઢ ગિરનાર,
સાવજડાં સેંજળ પીએ, એનાં નમણાં નર ને નાર

કાઠિયાવાડમાં કોક દિ, ભૂલો પડ ભગવાન,
તું થા મારો મહેમાન, તને સરગ ભુલાવું શામળા

unknown

ક્યા સુઘી – જયકાંત જાની (USA)

પારકા પરદેશ સાથે પ્રીત ક્યા સુઘી ?
વતનનુ વ્હાલ ન સમજાય ત્યા સુઘી

પરદેશમા ઘોળીયાની ગુલામી ક્યા સુઘી
દેશની સ્વત્ંતત્રાનુ મુલ્ય ન સમજાય ત્યા સુઘી

અમેરીકાનો ભોગ- વિલાસ ક્યા સુઘી
ધર્માચરણ ની કીંમત ન સમજાય ત્યા સુઘી

ટીનોજરો મા સ્વત્ંત્રતાની સ્વચ્છ્દતા કા સુઘી
આત્મસ્ંયમનુ ખરુ ભાન ન થાય ત્યા સુઘી

વ્સસન નુ ઘોડાપુર જીવનમા ક્યા સુઘી
શરીર રોગ થી ઘેરાય છે તેવી જાગ્રુતિ ન થાય ત્યા સુઘી

ડૉલર પાછળ આંઘળી દોટ ક્યા સુઘી
પગની ઢાંકણીયુ ઘસાઇ નહી ત્યા સુઘી

જીવન બોઘ – જયકાંત જાની (USA)

ફીકર ની ફાકી કરીએ બનીએ મસ્ત ફકીર
ચીતા સમાન ચિંતાને મન સ્પર્શે નહી લગીર

સફળતા થી ન હરખાઇએ, નિસ્ફળ્તા નો ન કરીએ ર્ંજ
પરમેશ્વરના પ્યાદા આપણે,અકળ અદીઠ તેની શતર્ંજ

જેકાંઇ મળે જ્યારે મળે, તેને વઘાવો પ્રેમ થી
જે કાં ઇ ખોયુ જ્યારે ખોયુ, તેને વિસારો મન થી

સાચુ સુખ સમજણમા આ બધા નસીબ ના જોગ સ્ંજોગ
હરિ વાલાની મરજી થી થાય સઘળા યોગ વિયોગ

સુખ કે દુ ખ કર્મ આઘીન છે મન રાખીએ ન ફર્ક
હુ જ કેમ આટ્લો દુખી એવો ન કરીએ કદી તર્ક

હર હાલ મા રહેવુ રાજી રે આતો હરિવાલા ની બાજી રે
ખુદ સાથે ખુબ ઝગડ્વુ અને ખુદ ના બનવુ કાજી રે

સરળ રહી સરતા રહીએ નરહેવુ ખોટા વિચારમા
હૈયે થી હળવા બનીએ ડુબે સઘળુ ભારમા

ખોટી પકડા પકડી છોડીને હરિવાલા ને પકડી એ
હુ હુ ના ખોટા કાકરા ભરીને ખોટા ન ખખડીએ

હરિવાલામા ખોવાય ને હરિવાલા ને જડીએ
ઘરમ નો મારગ પકડીએ તો કોઇને ન નડીએ

તુ રંગાઇ જાને રંગમાં -જયકાંત જાની (USA)

રંગાઇ જાને રંગમાં…..
અમેરીકન તણા કલ્ચરમાં
વિદેશ તણા તુ રંગમાં…..રંગાઇ…..

આજે રળશુ શુ , કાલે રળશુ,
રળશુ લાખો દામ, ક્યારે બનશુ બિરલા ઘનશ્યામ,
સગા લુટશે, કોઇ કુટશે, કોઇ નહીં રે તારા સ્ંગમાં…..રંગાઇ…..

દારૂડીયો જાણતો ઝાઝું ઢીંચશું, પિવુ છે આ તમામ,
દેવદાસ નુ અમર કરી લઉં નામ,
રોગ આવશે, અલ્સર જાણજે, ખોવુ પડશે લાલ ર્ંગમાં…..રંગાઇ…..

એન આર આઇ કહેતા વતન જઇશું, પહેલાં મેળવી લોને દામ,
રહેવા ના કરી લો ઠામ,
ડોલર પડ્યો છે એમ, ક્યાં રસ્તામાં, એન આર આઇ કહેતા વ્યંગમાં…..રંગાઇ….

તેજી આવશે ત્યારે લઇશુ, સોના ચાંદી તમામ,
પછી ફરીશું દીકરી ના લગન ઘુમ ધામ,
દિકરી એક દિન ભાગી જાશે, તુ ઘોરતો રહેજે પલંગમાં…..રંગાઇ…..
ફાસ્ટ ફુડીયા ભોજન જમતાં, બિયર ના ભર્યા છે જામ,
એમાં ક્યાંથી સાંભરે ગામ,
માદરે -વતન થી દૂર રહ્યો તું, ફોગટ ફરે છે ઘમંડમાં…..રંગાઇ…..

સિટિજનશિપ ક્યારે મળશે, રહી જશે આમ ને આમ,
માટે ઓળખ આતમરામ,
મા ભોમકા આનંદે જીવતર અખંડ છે, આવ તું વતનના સંગમાં…..રંગાઇ…..

બોલ મા, બોલ મા, બોલ મા રે -જયકાંત જાની (અમેરિકા)

બોલ મા, બોલ મા, બોલ મા રે
માતૃ ભાષા વિના બીજું બોલ મા રે

ગુજરાતી ભાષાનો સ્વાદ તજીને
ઇગ્લીશનો કંસુબલ ઘોળ મા રે 

માતૃ ભાષા વિના બીજું બોલ મા રે

ભારતીય સંસ્કૃતિનું તેજ તજીને

શ્યામાંગ સંગ પ્રીત જોડ મા રે
માતૃ ભાષા વિના બીજું બોલ મા રે

દાળ, રોટલા , છાશ તજીને
રોટી સંગાથે બ્રેડ તોળ મા રે

 માતૃ ભાષા વિના બીજું બોલ મા રે
ચીજ બટર પનીર ન રાખ ઘરમા

 શરીર રાખ સમતોલમાં રે.

 માતૃ ભાષા વિના બીજું બોલ મા રે

બોલ મા, બોલ મા, બોલ મા રે
માતૃ ભાષા વિના બીજું બોલ મા

ઓમ રીમ પ્રેમાય નમ ; જયકાંત જાની (અમેરીકા)

પ્રેમ કરે છે એ ખરી લાગણી ચોરી ચોરી ને

બાળક જેમ માટી ખાય દિવાલ કોરી કોરી ને

 

આંઘળા ને તમે તમારી આંખ ન આપી શકો

એને દુનિયા બતાવી શકો હાથ દોરી દોરી ને

 

તારા કરતા પ્રેમની પરીભાષા ફુલ સમજે છે

ભમરાને પ્રેમ માટે આંમત્રે છે ખુદ ફોરી ફોરી ને

 

રાઘા બની કાનાને પાગલ પ્રેમ કેમ કરવો

તે પુછ સોળ વરસની ગોકુળની છોરી છોરી ને

 

મે એને એક દિ ભુલથી પુછ્યુ હતુ દિલ વિષે

તેણે મને દિલ બતાવ્યુ ડ્રોઇંગ દોરીદોરી ને

%d bloggers like this: