• Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Join 1,540 other followers

  • Follow ગુજરાતી કવિતા અને ગઝલ on WordPress.com
  • Blog Stats

    • 2,104,186 hits
  • JAY GANESH ESTATE AGENT

  • JAY GANESH ESTATE AGENT

    BHARAT SUCHAK

    BHARAT SUCHAK

    Call now for Best Deals JAY GANESH ESTATE AGENT Mr.Bharat suchakAbout UsWe have a most comprehensive database of buyers and sellers in Mumbai Bandra to Andheri We have a team of professional property consultants which gives us an opportunity to spend time with you to ensure the recommended property solution is appropriate and suit your financial plan. We are also able to organize funds for your property, if required. We want to grow and would like to solicit your business, try us. It's been some years since we established this property broking business. We have helped many people settle in their dream homes and offices. Our team is professionally qualified to understand your property requirements and propose a win-win solution. We believe, if given the opportunity, we will be able to obtain the best deal - for you. Our company is unique in that we are a full-service real estate outfit. My staff and I pride ourselves in the professional, personalized service we offer our clients and customers. If we can be of any assistance to you with finding or selling a home or investment property, please send us an e-mail/SMS through this web site and we will respond to your request. We look forward to helping you with you real estate needs. OFFICE ADDRESS: Shop No-3 Yashodhan bldg., Naheru road ,Opposite Dena Bank, Next to Green House Hotel, Vile Parle (East) Mumbai-400057 CONTACT US: JAY GANESH ESTATE AGENT Bharat suchak E-MAIL US AT: bharat0013@gmail.com

    Personal Links

    View Full Profile →

  • શ્રેણીઓ

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Join 1,540 other followers

  • Top Posts & Pages

  • Social

મારું દિલ એવું તે કેવું

મારું દિલ એવું તે કેવું

કોઈના પ્રેમમાં પડ્યું કેવું

જેના સપના જોવે એશીનેવું

તેજ તોડે મારું દિલ તે કેવું

-ભરત સુચક

તું વણાઈ છો હ્રદયના તારમાં

થાય દર્શન યારનાં સવારમાં,

સુલ્ઝે છે ઉલ્ઝન બધી પળવારમાં.


પ્રેમમાં વિતે જો થોડી જિંદગી,

સાર લાગે છે ઘણો સંસારમાં.


લાગણી જે ઉદભવે,તારી જ છે,

તું વણાઈ છો હ્રદયના તારમાં.


એ જ મશરુફી,મઝા ને દિલ્લગી,

શું ફરક છે,હાલમાં ને ત્યારમાં?


જે મળે મહેનત પછી તે શ્રેષ્ઠ છે,

છે મઝા તડ્પ્યા પછી દીદારમાં.


જે લખાયું તે સહન કરવાનું છે,

હસતાં,રમતાં આંસુઓની ધારમાં.

જયસુખ પારેખ ‘સુમન’

“મુક્તકો ”

————————પ્રિય મિત્રો—– આપણા દેશની અત્યારની પરિસ્થિતિને

અનુરૂપ થોડા “મુક્તકો ” મુકું છું. આશા છે આપને ગમશે .

મુક્તકો

( ૧) ગરજતી ને વરસતી આ ચુંટણી સભા જોવા દે ,

આક્ષેપબાજી ને નારા દ્વારા વ્યક્ત થતી વ્યથા જોવા દે

સળગી રહી છે સરહદો ને, વિલાઈ દયું છે “સ્વપ્ન”,

આઝાદ હિન્દુસ્તાન ની થયેલ આ દુર્દશા જોવા દે .

——————===========————————-

( ૨) કૌભાંડો ને ગોટાળા જેવું રાજકારણ છે આપણું,

લોકો ભલે પાડતા બુમો, પણ આ રાજ છે આપણું,

ચુંટણી ટાણે દઈ ભેટ અને વચનોનું “સ્વપ્ન “

પાંચ વરસ ચરી ખાવાનું આ ખેતર છે આપણું

——————–============————————

.

( ૩) સરવાળો કર્યો છે એમણે હમેશાં કૌભાંડોનો ,

ગુણાકાર ગણ્યો છે એમના બેનામી ખાતાઓનો,

ભાગકારનું “સ્વપ્ન” છે એમનું આ દેશની સરહદોનું ,

બાદબાકીમાં ગણી લીધું છે એમને આપેલા વચનોનું .

=======================================

( ૪) હિન્દી ને રાષ્ટ્રભાષાના ગૌરવભર્યા સ્થાને જુઓ ,

વિજ્ઞાનને વિશ્વનામના ના અગ્રેસર સ્થાને જુઓ ,

ઈતિહાસને યાદ કરોને આઝાદીના આગણે જુઓ ,

ભૂગોળ ને ભૂમિતિ ને અખંડીતાતાના તાંતણે જુઓ,

ગણિત ગણો પણ લોક કલ્યાણના નાદ ને જુઓ

વ્યાકરણમાં વીટરાઈ ને માનવતાને આબાદ જુઓ ,

રમત રમશો નહિ કદી કચ્છ કે કાશ્મીરના “સ્વપ્ન” પર

ભાગલા છે ભાષાના પણ મરશું અખંડ હિંદના નામ પર

=========================================

સ્વપ્ન જેસરવાકર

ગોવિદભાઇ પટેલ

મુક્તક

મરું છુ તારા પર મરું છુ તારા પર એતો સહુ જાણે છે
પણ તે જીવવા નથી દીધો મને એ ક્યાં કોઈ જાણે છે
નાં હાથ આપી ને જીવનપર્યત તે મને ખુબ બાળ્યો છે
જીવનપર્યત બળેલાને મસાંણે લોકો શું પાછો બાળશે?
ભરત સુચક

……તો સ્વર્ગ મળે છે જીવનમાં.

રમતાં રમતાં બે હાથ મળ્યા ને સ્પંદન જાગ્યાં તનમનમાં,
યૌવનનો થોડો ઝાઝેરો અહેસાસ કર્યો તો બચપનમાં.

કામ મળે જો પ્રિતમાં તો તડપાવે,દોઝખ-શું લાગે,
જો હોય પવિત્ર પ્રેમ અગર તો સ્વર્ગ મળે છે જીવનમાં.

હું દિવ્ય પ્રણયનો માલિક છું જ્યાં ઉમ્ર કરે ના કોઈ અસર,
ઘડપનમાં હસે,બચપનમાં હતી,મસ્તી જે રહી છે યૌવનમાં.

હો પ્રીતભરી એકાદ નઝર,તો યાદ રહે છે જીવનભર,
હું લાખ નઝરનો માલિક છું,જે રહેશે હરદમ અંજનમાં.

સ્વાર્થભરી દુનિયામાં ‘સુમન’સંબંધ બધાયે સુખના છે,
ખ્વાબોના યાદોના સાથી તો સાથ રહે છે હરપળમાં

જયસુખ પારેખ ‘સુમન’

મણિયારો હે મણિયારો

મણિયારો હે મણિયારો
તે હલુ હલુ થઈ વિયો રે કે મુજા દલડા [2]
ઉદાસીમાં હોય રે
છેલ મુજો હાલારી મણિયારો
છેલ મુજો વરણાગી મણિયારો

હાઁ….. અણીયારી ગોરી તારી આંખડી રે [2]
ને કાંય હું રે આંજેલ એમાં મેશ રે
છેલ મુજો હાલારી મણિયારો
છેલ મુજો વરણાગી મણિયારો
-છેલ મુજો

હાઁ….. મણિયારો રે કડાયેલ મોરલો [2]
કાંય હું રે [2] ઢળકંતી ઢેલ રે
છેલ મુજો હાલારી મણિયારો
છેલ મુજો પરદેશી મણિયારો
-છેલ મુજો

હાઁ….. પનિહારીનું ઢળકંતુ બેડલું રે [2]
કાંય હું રે છલકંત એમાં નીર રે
છેલ મુજો હાલારી મણિયારો
છેલ મુજો વરણાગી મણિયારો
– છેલ મુજો

હાઁ….. મણિયારો રે અડાબિલ આંબલો રે [2]
કાંય હું રે [2] કોયલડીનો કંઠ રે
છેલ મુજો હાલારી મણિયારો
છેલ મુજો પરદેશી મણિયારો
– છેલ મુજો

લોકગીત

ચક્રવાત

.તાજેતરમાં અમેરિકાના જ્યોર્જિયા રાજ્યમાં એટલન્ટા અને જેક્શનવીલની
આસપાસ ટોર્નેડોની ચેતવણી વેધર ચેનલો પર ધમધમી ઉઠી.અંધારપટ
વૃક્ષોનું ધરાસાયી અને ઉડતાં છાપરાનાં દૃશ્યો જાણે વિનાશની આંધી.
અમારા ધરની પાછળ,તળાવ કિનારે નવજાત બચ્ચાંને લઈને
કુદરતના કોપથી અજાણ માતા ફરી રહી હતી.
અમને સૌને દૂરદર્શન ઘરના સૌથી નીચેના ભાગમાં ઈમર્જીન્સી
કીટ સાથે આશ્રય લેવા માહિતી આપી રહ્યું હ્તું….શું થશે? પણ
વ્યથાનો સારો અંત એટલે ‘ચક્રવાત’

ચક્રવાત
કલમ ઉપાડી કવિ નીકળ્યા
બસ કુદરત ખોળે રમશું
નર્તન કરતી જોઈ વનરાજી
ટહૂંકે ટહૂંકે ભમશું
જળચર પંખી સરવર ર્તીરે,
ચણ દઈ બોલાવશું
રેશમ પીંછે સ્પર્શ કરીને,
બાળા પંખી રમાડશું
મસ્ત ઘટાઓ છાયી ગગને
હરખે કવિ મસ્તાના
વાહ! કુદરત તારી કરીશ્મા
પાવન તારા શરણા
ત્યાંતો ચેતવણીના સૂરો ગૂંજ્યા
ચક્રવાત ધાયે વિકરાળા
ઉડશે છાપરા અંધારા થાશે
ધમરોળશે વિનાશના ઓળા
ભાગ્યા કવિ સૌની આગળ
અંતરિયાળ થયા કલ્પન ખટોલા
સૌની સાથે છૂપાયા ખુણે
વિચારે કેમ જીવશે પંખી રુપાળા
શરમ મૂકીને સૌને ગજબ દોડાવે તું કિરતાર
કુદરત તાંડવ આગળ દીઠા સૌને રે લાચાર
કવિ કહે ઓ નિષ્ઠુર વિધાતા
આ બાળા પંખી શું જાણે
ચેતવણીથી અમે ખૂણે ભરાણા
દિધા પંખીને ઘર ,વૃક્ષ ટોચે શું અજાણે?
સુણી સંવેદના મારી જાગ્યો ભગવંત દૂર ગગને
તાંડવ લીલા સંકેલી હાલી નીકળ્યો સાગર વાટે
ખુમારીથી કવિએ કલમ ઉપાડી
ખુશ થયા ટોર્નેડોને ભગાડી
ધીરે ધીરે છાયાં ગગને મસ્ત ઘટાથી વાદળ
બાળા પંખી નાનાં બે ઘૂમતાં કેવાં માની પાછળ

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

વાદલડી વરસી રે સરોવર છલી વળ્યાં

વાદલડી વરસી રે સરોવર છલી વળ્યાં
હે સાસરિયામાં મ્હાલવું રે
પિયરીયામાં છૂટથી રે
હે વાદલડી વરસી રે સરોવર છલી વળ્યાં

મારા પગ કેરાં કડલાં રે
વીરો મારો લેવા હાલ્યો
હે વીરા લઇને વેલો આવજે રે
સાસરિયા મારા ઘેરે બેઠા
હે વાદલડી વરસી રે સરોવર છલી વળ્યાં

મારા હાથ કેરી ચૂડલી રે
વીરો મારો લેવા હાલ્યો
હે વીરા લઇને વેલો આવજે રે
સાસરિયા મારા ઘેરે બેઠા
હે વાદલડી વરસી રે સરોવર છલી વળ્યાં

મારી ડોક કેરો હારલો રે
વીરો મારો લેવા હાલ્યો
હે વીરા લઇને વેલો આવજે રે
સાસરિયા મારા ઘેરે બેઠા
હે વાદલડી વરસી રે સરોવર છલી વળ્યાં

મારા નાક કેરી નથણી રે
વીરો મારો લેવા હાલ્યો
હે વીરા લઇને વેલો આવજે રે
સાસરિયા મારા ઘેરે બેઠા
હે વાદલડી વરસી રે સરોવર છલી વળ્યાં

વાદલડી વરસી રે સરોવર છલી વળ્યાં
હવે સાસરિયે જાવું રે
પિયરીયામાં મહાલી રહ્યાં
હે વાદલડી વરસી રે સરોવર છલી વળ્યાં

અજ્ઞાત

એકલાં જ આવ્યા મનવા, એકલાં જવાના

એકલાં જ આવ્યા મનવા, એકલાં જવાના
સાથી વિના, સંગી વિના, એકલાં જવાના

કાળજાની કેડીએ કાયા ના સાથ દે
કાળી કાળી રાતડીએ છાયા ના સાથ દે
કાયા ના સાથ દે ભલે, છાયા ના સાથ દે ભલે
પોતાના જ પંથે પોતના વિનાના
સાથી વિના, સંગી વિના, એકલાં જવાના

આપણે અંહી એકલા ને કિરતાર એકલો
એકલા જીવોને એનો આધાર એકલો
વેદના સહીએ ભલે, એકલા રહીએ ભલે
એકલા રહીને બેલી થવું રે બધાનાં
સાથી વિના, સંગી વિના, એકલાં જવાના

એકલાં જ આવ્યા મનવા, એકલાં જવાના
સાથી વિના, સંગી વિના, એકલાં જવાના

બરકત વિરાણી ‘બેફામ’

માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.

પતંગિયાની પાંખો છાપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.
ઝાકળ પણ પાઉચમાં આપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.

અજવાળાનો સ્ટોક કરીને, સૂરજને પણ બ્લોક કરીને,
પોતે તડકો થઈને વ્યાપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.

સંબંધોની ફાઈલ રાખી ને ચહેરા પર સ્માઈલ રાખી,
લાગણીઓ લેસરથી કાપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.

શબ્દ શબ્દને વાટી વાટી, અર્થોનું કેમિકલ છાંટી,
જળમાં પણ ચિનગારી ચાંપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.

કલરવને પણ ટેપ કરીને, કંઠ ઉપર પણ રેપ કરીને,
માગે તે ટહુકા આલાપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.

ચકમક લોઢું ઘસતાં ઘસતાં, ફૂંક લગાવી હસતાં હસતાં,
જ્યાં જ્યાં સળગે ત્યાં ત્યાં તાપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.

પોતાનું આકાશ બતાવી, સૂરજ, તારા, ચન્દ્ર ગણાવી,
વાદળ ફૂટપટ્ટીથી માપે, માણસ છે, બિઝનેસ કરે છે.

કૃષ્ણ દવે

તરુ આપણું સહિયારું

તરુ આપણું સહિયારું
ડાળે બેસી પંખી ટહૂંક્યું
ધરતી તારી ગગન અમારું
પણ ભલું તરુ આપણું સહિયારું

ફરફર ફરકે પર્ણ સજીલાં
છેડંત અનીલ ગીત મજાંનાં
શોભે રતુંબલ લઈ હીંચોળાં
ભૂલશું કહેવાનું ભલા મારુંતારું
મહાદાતા તરુ આપણું સહિયારું

અમ વનપંખીનો આશરો મોટો
બાંધ હવેલી,તું મળે ના જોટો
ભરી હરખ, ગહે સંતાનો પલશું
લીલુંડું નવલું અનઘ રુપાળું
માવતર તરુ આપણું સહિયારું

ૠતુઋતુ ના કામણ ખીલતા
ખાટા મીઠા ફળો મ્હેંકતા
આવ નીરખ મંગલ રુંપાળું
અર્પે વિસામો કરુણાથી છલકતું
અન્નકૂટ તરુ આપણું સહિયારું

ગગન ગોખથી વહેતી ધારા
લીલાછમ હરખે ડુંગર ક્યારા
શોભંત વનમાળે રુપલું સુંવાળું
સવાયા સંતસા ધરે નઝરાણું
જગદાધાર તરુ આપણું સહિયારું

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

દિવસો જુદાઈના જાય છે

દિવસો જુદાઈના જાય છે
એ જશે જરૂર મિલન સુધી
મારો હાથ ઝાલીને લઈ જશે
મુજ શત્રુઓ જ સ્વજન સુધી

ન ધરા સુધી ન ગગન સુધી
નહિ ઉન્નતિ ન પતન સુધી
ફકત આપણે તો જવું હતું
હર એક મેકના મન સુધી

તમે રાંકના છો રતન સમા
ન મળો હે આંસુઓ ધૂળમાં
જો અરજ કબૂલ હો આટલી
તો હ્રદયથી જાઓ નયન સુધી

તમે રાજરાણીના ચીર સમ
અમે રંક નારની ચુંદડી
તમે તન પર રહો ઘડી બેઘડી
અમે સાથ દઈએ કફન સુધી

જો હ્રદયની આગ વધી ‘ગની’
તો ખૂદ ઈશ્વરે જ કૃપા કરી
કોઈ શ્વાસ જ બંધ કરી ગયું
કે પવન ન જાય અગન સુધી

‘ગની’ દહીંવાલા

મોહતાજ ના કશાનો હતો . – કોણ માનશે?

મોહતાજ ના કશાનો હતો . કોણ માનશે?

મારો ય એક જમાનો હતો. કોણ માનશે?

ડાહ્યો ગણી રહ્યું છે જગત જેને આજકાલ,

એ આપનો દિવાનો હતો કોણ માનશે?

તોબા કર્યા વિના કદી પીતો નથી શરાબ,

આ જીવ ભક્ત છાનો હતો, કોણ માનશે?

માની રહ્યો છે જેને જમાનો જીવન-મરણ,

ઝગડો એ હા ને ના નો હતો. કોણ માનશે?

હસવાનો આજે મેં જે અભિનય કર્યો હતો,

આઘાત દુર્દશાનો હતો, કોણ માનશે?

‘રૂસવા’ કે જે શરાબી મનાતો રહ્યો સદા,

માણસ બહુ મઝાનો હતો, કોણ માનશે?

– ‘રૂસવા’

મારા રામ તમે સીતાજીની તોલે ન આવો

દયાના સાગર થઇ ને, કૃપા રે નિધાન થઇ ને
છો ને ભગવાન કેવરાવો
પણ રામ તમે સીતાજીની તોલે ન આવો
મારા રામ તમે સીતાજીની તોલે ન આવો

સોળે શણગાર સજી મંદિરને દ્વાર તમે
ફૂલ ને ચંદન થી છો પૂજાઓ
પણ રામ તમે સીતાજીની તોલે ન આવો
મારા રામ તમે સીતાજીની તોલે ન આવો

કાચા રે કાન તમે ક્યાં ના ભગવાન તમે
અગ્નિ પરીક્ષા કોની કીધી
તારો પડછાયો થઇ જેણે વગડો રે વેઠ્યો
એને લોકોની વાતે ત્યાગી દીધી
પતિ થઇ ને પત્નીને પારખતાં ન આવડી
છો ને ઘટઘટના જ્ઞાતા થઇ ફૂલાઓ
પણ રામ તમે સીતાજીની તોલે ન આવો
મારા રામ તમે સીતાજીની તોલે ન આવો

તમથીયે પહેલા અશોક વનમાં
સીતાજી એ રાવણને હરાવ્યો
દૈત્યોના બીચમા નીરાધાર નારી તો’યે
દશ મંથાવાળો ત્યાં ના ફાવ્યો
મરેલા ને માર્યો તેમા કર્યું શું પરાક્રમ
અમથો વિજય નો લૂંટ્યો લ્હાવો
મારા રામ તમે સીતાજી ની તોલે ન આવો

અવિનાશ વ્યાસ

નરેન્દ્ર છે આ મોદી

amit

હું એવો ગુજરાતી, જેની હું ગુજરાતી એ જ વાતથી ગજ ગજ ફૂલે છાતી.

હું એવો ગુજરાતી, જેની હું ગુજરાતી એ જ વાતથી ગજ ગજ ફૂલે છાતી.

અંગે અંગે વહે નર્મદા શ્વાસોમાં મહીસાગર,
અરવલ્લીનો પિંડ પ્રાણમાં ધબકે છે રત્નાકર,
હું સાવજની ત્રાડ, હું જ ગરવી ભાષા લચકાતી…
હું એવો ગુજરાતી, જેની હું ગુજરાતી એ જ વાતથી ગજ ગજ ફૂલે છાતી.

નવરાત્રિનો ગર્વદીપ હું, હું શત્રુંજય શૃંગ,
સૂર્યમંદિરે ગુંજરતો હું ધવલ તેજનો ભૃંગ,
હું ગિરનારી ગોખ, દ્વારિકા હું જ સુધારસ પાતી…
હું એવો ગુજરાતી, જેની હું ગુજરાતી એ જ વાતથી ગજ ગજ ફૂલે છાતી.

દુહા છંદની હું રમઝટ, હું ભગવું ભગવું ધ્યાન,
મીરાની કરતાલ હું જ હું નિત્ય એક આખ્યાન,
વિજાણંદનું હું જંતર, હું નરસૈંની પરભાતી…
હું એવો ગુજરાતી, જેની હું ગુજરાતી એ જ વાતથી ગજ ગજ ફૂલે છાતી.

હું ગાંધીનું મૌન, હું જ સરદાર તણી છું હાક
હું જ સત્યનું આયુધ જેની દિગદિગંતમાં ધાક
હું સંતોનું સૌમ્ય સ્મિત, હું તલવાર તેજની તાતી….
હું એવો ગુજરાતી, જેની હું ગુજરાતી એ જ વાતથી ગજ ગજ ફૂલે છાતી.

હું મારી માટીનો જાયો, હું ગુર્જર અવતાર
મારે શિર ભરતમાતની આશિષનો વિસ્તાર
હું કેવળ હું હોઉં છતાં, હું સદા હોઉં મહાજાતી…
હું એવો ગુજરાતી, જેની હું ગુજરાતી એ જ વાતથી ગજ ગજ ફૂલે છાતી.

– વિનોદ જોષી

ગેરહાજરી

તમારી ગેરહાજરી માં તમારી હાજરી ની નોંધ લેવાય છે,
તમે નથી, તો પણ,હવે, તમારા નામ ના ગીતો ગવાય છે.

હાજર હો અને તમારો ઉલ્લેખ થાય, એ  સ્વાભાવિક છે,
અહીં તો, તમારી ગેરહાજરી વિષે કવિતા ઓ લખાય છે.

હાજર હો તો, તમે પણ “ઘણા બધા” માં ગણાઇ જાવ,
ગેરહાજરી ને કારણે,હવે, તમારી કિંમત સમજાય છે.

તમે હાજર હો તો, ઘણી વાર યાદ પણ ના આવો,
ગેરહાજરી ને કારણે,૧૦૮ મણકાઓ બની જવાય છે.

ચૈતન્ય મારુ

ક્યાં થી હોય ?

તન-મન ના આતંકવાદીઓ હોય,
ત્યાં હરિ સાથે ક્યાં થી હોય ?

નેતાઓ બની ગયા હોય ખુરશીદાસો,
નશ્યત સ્વાથઁમાં દેશદાઝહિન હોય નેતાઓ ત્યાં ભલા !
હરિ સાથે ક્યાં થી હોય ?

ટ્યુશનિયા શિક્ષકો વિધાથીઁ ની પાછળ પાગલ હોય,
સાચી વિધા ક્યાંથી હોય ?

હાઈબ્રીડના અનાજ લોકો ને પધરાવતા હોય,
ત્યાં મીઠા-મધુરા સ્વાદ ક્યાં થી હોય ?

ટી.વી. ચેનલો પર અશોભનીય દ્રશ્યો જોવાતા હોય,
ત્યાં સ્વસ્થ-સંસ્કારી સમાજ ક્યાંથી હોય?

-unknown

આ ગુજરાત છે

અહીં પ્રેમ કેરો સાદ છે
પ્રભુજીનો પ્રસાદ છે
ને પ્રકૃતિનો વરસાદ છે !
બૉસ, આ ગુજરાત છે !

અહીં નર્મદાનાં નીર છે
માખણ અને પનીર છે
ને ઊજળું તકદીર છે !
યસ, આ ગુજરાત છે !

અહીં ગરબા-રાસ છે
વળી જ્ઞાનનો ઉજાસ છે
ને સોનેરી પરભાત છે
અલ્યા, આ ગુજરાત છે !

અહીં ભોજનમાં ખીર છે
સંસ્કારમાં ખમીર છે
ને પ્રજા શૂરવીર છે !
કેવું આ ગુજરાત છે !

અહીં વિકાસની વાત છે
સાધુઓની જમાત છે
ને સઘળી નાત-જાત છે
યાર, આ ગુજરાત છે !

અહીં પર્વોનો પ્રાસ છે
તીર્થો તણો પ્રવાસ છે
ને શૌર્યનો સહવાસ છે !
દોસ્ત, આ ગુજરાત છે !

રોહિત શાહ

મુક્તક-તું નદીની જેમ,ઝરણા ની જેમ હું,

તું નદીની જેમ,ઝરણા ની જેમ હું,
આપણ ભેટી પડીશું ક્યાંય પણ!

હરેશલાલ

મુક્તક-નજર લાગી જવાનો

નજર લાગી જવાનો
જેમને ડર હોય છે ‘નૂરી’
હુ બંધ આંખો કરીને
એમનાં દશૅન કરી લઉં છું

મુસા યુસુફ ‘નૂરી’

કવિતા

કોરી ડાયરીમાંથી વંચાય એ કહેવાય કવિતા,
વાંચ્યા વગર સમજાય એ કહેવાય કવિતા.

કોરી આંખોથી વંચાય,એ કહેવાય કવિતા,
વાંચીને આંખો ભીંજાય,એ કહેવાય કવિતા.

અક્ષરોથી લાગણી વ્યક્ત કરો તો એ કવિતા,
પણ,આંખોમાં જે વંચાય,એ જ સાચી કવિતા.

મબલખ વાસંતી ફૂલોથી સજાવો,તો એ કવિતા,
પણ,પાનખરને પણ પ્રેમ કરાવે,એ જ સાચી કવિતા.

સાગરનાં મોજાંને જોઇને યાદ આવે એ કવિતા,
પણ,મૃગજળને જોઇને આશ અપાવે એ જ કવિતા.

અફાટ રણમાં ડુમરી ઉડતી જોઇ,યાદ આવે એ કવિતા,
પણ,હ્રદય રણમાં,મીઠો વિરડો ગાળે, એ જ સાચી કવિતા.

ચૈતન્ય મારુ

આવીને મારી દુનિયા

આવીને મારી દુનિયા માં તુ ચાલી ગય મારી દુનિયા માથી,

આવીને મારી દુનિયા માં તુ ક્યા જાય છે મારી આખો માથી,

આવીને મારી આખો મા તુ ક્યા જાય છે મારા સપના માથી,

આવીને મારા સપના મા તુ કયા જાય છે મારા દિલ માથી,

આવીને મારા દિલ મા તુ કયા જાય છે મારી યાદ માથી,

આવી છે મારી યાદ મા મારે ભૂલવા જવું પડશે દુનિયા માથી.

ભરત સુચક

મુક્તક

અહીં આપણે બે અને વરસાદ ભીંજવે,
મને ભીંજવે તું,તને વરસાદ ભીંજવે.
-રમેશ પારેખ

મુક્તક

અંતરની એ ચાહના,છુપી તો છુપાયના,
તારી મારી પ્રીતનાં ગીતો પણ ગવાયના.

-શાંતાગૌરી દવે’સુસન’

તમારાં અહીં આજ પગલાં થવાનાં

તમારાં અહીં આજ પગલાં થવાનાં,ચમનમાં બધાને ખબર થઇ ગઇ છે.
ઝુકાવી છે ગરદન બધી ડાળીઓએ,ફૂલોનીય નીચી નજર થઇ ગઇ છે.

શરમનો કરી ડોળ સઘળું જુએ છે કળી પાંદડીઓના પડદે રહીને,
ખરું જો કહી દઉં તો વાતાવરણ પર તમારાં નયનની અસર થઇ ગઇ છે.

બધી રાત લોહીનું પાણી કરીને બિછાવી છે મોતીની સેજો ઉષાએ,
પધારો કે આજે ચમનની યુવાની બધાં સાધનોથી સભર થઇ ગઇ છે.

હરીફોય મેદાન છોડી ગયા છે નિહાળીને કીકી તમારાં નયનની,
મહેકંત કોમળ ગુલાબોની કાયા ભ્રમર – ડંખથી બેફિકર થઇ ગઇ છે.

પરિમલની સાથે ગળે હાથ નાખી કરે છે અનિલ છેડતી કૂંપળોની,
ગજબની ઘડી છે તે પ્રત્યેક વસ્તુ, પુરાણા મલાજાથી પર થઇ ગઇ છે.

ઉપસ્થિત તમે છો તો લાગે છે ઉપવન, કલાકારનું ચિત્ર સંપૂર્ણ જાણે,
તમે જો ન હો તો બધા કહી ઊઠે કે;વિધાતાથી કોઇ કસર થઇ ગઇ છે.

‘ગની’, કલ્પનાનું જગત પણ છે કેવું, કે આવી રહી છે મને મારી ઇર્ષ્યા !
ઘણી વાર આ જર્જરિત જગમાં રહીને, ઘણી જન્નતોમાં સફર થઇ ગઇ છે.

– ‘ગની’ દહીંવાલા

તરસ

              બધાંને ખબર છે કે, ત્યાં કદી નહીં પહોંચાય,
              હું જ અમથો રેતીમાં હલેસાં મારતો રહ્યો...

         રણ તો છે એક અમાપ દરિયો,કિનારાઓનું ઝાંઝવું,
         છતાં પણ તેને પામવા,હું જ અમથો,હોડીને સઢ બાંધતો રહ્યો.

            અફાટ રણમાં પણ મળે તો ક્યાંક બાવળનું વન મળે,
            હું જ અમથો એ બાવળ નીચે છાંયડો શોધતો રહ્યો. 

         ખબર તો હતી કે રણમાં જો ઉગે,તો ફક્ત ઝાંઝવાનાં વન,
         અમથો હું એ વનમાં,મારી અભિસારિકાને,શોધતો રહ્યો.

             થાક્યો છું હવે, રેતના દળદળમાં હલેસાં મારીને,
             અમથો હું પાગલ,રણમાં દિવાદાંડી શોધતો રહ્યો.

         રણમાં જો તરસ લાગેને,તો કદાચ મૃગજળ પણ મળે,
         ગાંડો,હું જ અમથો ખારાપાટમાં,વિરડો ગાળતો રહ્યો.

                    ચૈતન્ય મારુ

કરવી ના જોઇતી’તી ઉતાવળ સવાલ માં

એ રીતે છવાઈ ગયા છે ખયાલમાં,
આવેશને ગણી મેં લીધો છે વહાલમાં.
તારા વચનનો કેટલો આભાર માનીએ,
વરસો કઠણ હતાં તે ગયાં આજકાલમાં.
સારું છે એની સાથે કશી ગુફ્તગુ નથી,
નિહતર હું કંઈક ભૂલ કરત બોલચાલમાં.
કરતો હતો જે પહેલાં તે પ્રસ્તાવના ગઈ,
લઈ લઉં છું એનું નામ હવે બોલચાલમાં.
લય પણ જરૂર હોય છે, મારી ગિતની સાથ,
હું છું ધ્વિનસમાન જમાનાની ચાલમાં.
મુજ પર

-મરીઝ

મને એવી રીતે કઝા યાદ આવી,

ને એવી રીતે કઝા યાદ આવી,

કોઈ એમ સમજે દવા યાદ આવી.

નથી કોઈ દુ:ખ મારા આંસુનું કારણ,

હતી એક મીઠી મજા યાદ આવી.

જીવનના કલંકોની જ્યાં વાત નીકળી,

શરાબીને કાળી ઘટા યાદ આવી.

હજારો હસીનોના ઈકરાર સામે,

મને એક લાચાર ‘ના’ યાદ આવી.

મોહબ્બતના દુ:ખની એ અંતિમ હદ છે,

મને મારી પ્રેમાળ મા યાદ આવી.

કબરના આ એકાંત,ઊંડાણ,ખોળો,

બીજી કો હુંફાળી જગા યાદ આવી.

સદા અડધે

-મરીઝ

જીવન બની જશે

જ્યારે કલા, કલા નહીં, જીવન બની જશે,
મારું કવન જગતનું નિવેદન બની જશે .
શબ્દોથી પર જો દિલનું નિવેદન બની જશે,
તું પોતે તારા દર્દનું વર્ણન બની જશે .
જે કંઈ હું મેળવીશ હમેશા નહીં રહે ,
જે કંઈ તું આપશે તે સનાતન બની જશે.
મીઠા તમારા પ્રેમના પત્રો સમય જતાં,
ન્હોતી ખબર કે દર્દનું વાચન બની જશે.
તારો સમય કે નામ છે

 -મરીઝ

એ રીતે છવાઈ ગયા છે ખયાલમાં

એ રીતે છવાઈ ગયા છે ખયાલમાં,

આવેશને ગણી મેં લીધો છે વહાલમાં.

તારા વચનનો કેટલો આભાર માનીએ,

વરસો કઠણ હતાં તે ગયાં આજકાલમાં.

સારું છે એની સાથે કશી ગુફ્તગુ નથી,

નિહતર હું કંઈક ભૂલ કરત બોલચાલમાં.

કરતો હતો જે પહેલાં તે પ્રસ્તાવના ગઈ,

લઈ લઉં છું એનું નામ હવે બોલચાલમાં.

લય પણ જરૂર હોય છે, મારી ગિતની સાથ,

હું છું ધ્વિનસમાન જમાનાની ચાલમાં.

મુજ પર

-મરીઝ

રૂપજીવિનીની ગઝલ

એક અણસારનો પડદો છે ને ઘર ખુલ્લું છે
રોજ બત્તીનો સમય છે અને અંધારું છે.

ભૂખરાં વાદળો સાથે કરો તારા-મૈત્રી
ક્યાં કોઇ ખાસ પ્રતીક્ષામાં ભીંજાવાનું છે

ખીણમાં રોજ ગબડવાનું છે ખુલ્લી આંખે
ને ફરી ટોચ સુધી એકલા ચડવાનું છે

કોઇ પછડાટ નહીં, વ્હાણ નહીં, ફીણ નહીં
સંગે-મરમરની લહેરોમાં તણાવાનું છે

આ નગરમાં તો સંબંધોના ધૂમાડા જ ખપે
અહીંયાં ઊર્મિ તો અગરબત્તીનું અજવાળું છે.

– જવાહર બક્ષી

ગઝલ બઝલ

અક્ષરબક્ષર, કાગળબાગળ, શબ્દોબબ્દો,
પરપોટેબરપોટે ક્યાંથી દરિયોબરિયો ?

કલમબલમ ને ગઝલબઝલ સૌ અગડમ બગડમ,
અર્થબર્થ સૌ વ્યર્થ, ભાવ તો ડોબોબોબો.

માઈકબાઈક ને અચ્છાબચ્છા, તાળીબાળી,
ગો ટુ હેલ આ કીર્તિબીર્તિ મોભોબોભો.

ટ્રાફિકબ્રાફિક, હોર્નબોર્ન ને સિગ્નલબિગ્નલ,
ઈસુબિસુનાં ઘેટાંને પર જડેબડે નહી રસ્તોબસ્તો.

સૂરજબૂરજ ને કિરણબિરણ સૌ અટકાયતમાં,
ચકમકબકમકથી પડશે નહિ તડકોબડકો.

ચશ્માબશ્મા કાચબાચમાં તિરાડ ત્રણસો,
વાંકોચૂકો, ભાંગ્યોતૂટ્યો ચહેરોબહેરો.

શ્વાસબાસમાં વાસ ભૂંજાતા માંસની આવે,
સમયબમયનો ખાધોબાધો ફટકોબટકો.

-ભગવતીકુમાર શર્મા

પ્રેમ અમારે કરવો

પ્રેમ અમારે કરવો અને આ રીત તમારી,
બાજી રમીએ અમે અને હા, જીત તમારી.

તમે સ્મિતને રહો સાચવી અને અમે અહીં આંસું,
તમે વસંતના કોકિલ; અમે ચાતક ને ચોમાસું,

અમે બારણાં ખુલ્લાં અને આ ભીંત તમારી
સાવ અચાનક તમને ક્યારેક, ખોટું માઠું લાગે,

પત્થર જેવા અમને તો નહીં ક્યાંય કશુંયે વાગે
તીર મારો ને તોય અમારે કહેવાનું કે ફૂલ જેવી છે પ્રીત તમારી

– સુરેશ દલાલ

ગુલાબ માંગે છે.

દિલ છે ખાના ખરાબ માંગે છે.
પાનખરમાં ગુલાબ માંગે છે.

હોઠ પર હોય છે રટણ તારું
આંખ તારાજ ખ્વાબ માંગે છે.

આમ ખામોશ ક્યાં સુધી રહેશો,
આખી દુનિયા જવાબ માંગે છે.

શેખ સાહિબને શું થયું આજે,
આચમનમાં શરાબ માંગે છે.

મીણ થઈ ઓગળે છે જંજીરો,
ને સમય ઇંન્કિલાબ માંગે છે.

યાતના જીવવાની કયાં કમ છે,
કે તું એનો હિસાબ માંગે છે.
__આદિલ મન્સૂરી

પ્રણયની જગમાં શરૂઆત થઈ હશે

જ્યારે પ્રણયની જગમાં શરૂઆત થઈ હશે,
ત્યારે પ્રથમ ગઝલની રજૂઆત થઈ હશે.

પહેલા પવનમાં ક્યારે હતી આટલી મહેક,
રસ્તામાં તારી સાથે મુલાકાત થઈ હશે.

ઘૂંઘટ ખુલ્યો હશે ને ઊઘડી હશે સવાર,
ઝુલ્ફો ઢળી હશે ને પછી રાત થઈ હશે.

ઊતરી ગયા છે ફૂલના ચહેરા વસંતમાં,
તારા જ રૂપરંગ વિષે વાત થઈ હશે.

‘આદિલ’ને તે જ દિવસથી મળ્યું દર્દ દોસ્તો,
દુનિયાની જે દિવસથી શરૂઆત થઈ હશે.
– આદિલ મન્સૂરી

ભજન

મૈત્રીભાવનું પવિત્ર ઝરણું, મુજ હૈયામાં વહ્યા કરે,
શુભ થાઓ આ સકળ વિશ્વનું એવી ભાવના નિત્ય રહે … મૈત્રીભાવનું

ગુણથી ભરેલા ગુણીજન દેખી, હૈયું મારું નૃત્ય કરે,
એ સંતોના ચરણકમળમાં, મુજ જીવનનું અર્ઘ્ય રહે … મૈત્રીભાવનું

દીન ક્રુર ને ધર્મવિહોણાં, દેખી દિલમાં દર્દ વહે,
કરુણાભીની આંખોમાંથી અશ્રુનો શુભ સ્રોત વહે … મૈત્રીભાવનું

માર્ગ ભૂલેલા જીવન પથિકને, માર્ગ ચીંધવા ઊભો રહું,
કરે ઉપેક્ષા એ મારગની, તોય સમતા ચિત્ત ધરું … મૈત્રીભાવનું

ચિત્રભાનુની ધર્મભાવના હૈયે, સૌ માનવ લાવે,
વેરઝેરનાં પાપ તજીને, મંગળ ગીતો એ ગાવે … મૈત્રીભાવનું

– મુનિ શ્રી ચિત્રભાનુ

મૃત્યુ

ક્યા જાય છે? ક્યા જાય છે?

શરીર મૂકી ને આત્મા ક્યા જાય છે?

શ્વાસ બંધ છે? હદય બંધ છે?

શરીર મૂકી ને જીવ ક્યા જાય છે?

મૃત્યુલોકમાં મૃત્યુ સત્ય,

બાકી બધી માયા જુઠી

આત્મા તો બદલે શરીર,

ના કર તુ મૃત્યુ શોક,

મે જોયા છે એવા કેટલાક વીર

જે જીવે છે સદી યોથી

જેને મોત પણ ક્યા મારી શકે છે

આજે પણ અમર છે

જીવે સૌના દિલ મા….!!

ભરત સુચક

દિલ દય જાશે

દિલ ની દિલ મા રહી જશે કે કોઇ અમને પણ દિલ દય જશે,
અદાઓ કરે છે મદ હોશ અમને દિવસમાં પણ સપના દેખાડી જશે,
નજર ને રાખી તી દુર નજરથી તોય કોઇ સપના મા આવી જશે,
દિલ નો રસ્તો દુર છે છતા કોઇ અમારા દિલમાં પણ રહી જશે,
નજરો થી નજર મળી જશે ને કોઇ અમને પણ દિલ દય જશે,
નથી મોહ સુંદર ચહેરા નો કોઇ શ્યામ ચહેરો પણ ગમી જશે,
દિલમાં આવીને કોઈક આમ અમારી નીદર પણ લઈ જશે,
માગણી પ્રેમની કરી છે મે કોઇ અમને પણ પ્રેમ કરી જશે,
કામણ કોઈક ના ગમી જશે કોઈક દિલ અમારું પણ લય જશે,
દિલની વાત જો કહી દઉ તો કોઈક અમને પણ હા કહી જશે,
નહોતી ખબર અમને કે આમ કોઇ અમારું ચેન પણ લય જશે,
ખાધા છે ધોકા પ્રેમમાં ઘણા કોઇ સાચો પ્રેમ અમને કરી જશે,

ભરત સુચક

રામ નામ સત્ય છે

 

ામ બોલો ભાઇ રામ…!! રામ બોલો ભાઇ રામ …!!

સૌ બોલે રામ ને હુ બોલ્યો ન રામ ક્યાથી બોલુ હુ રામ,

આખી જીદગી બોલ્યો ના રામ હવે ક્યાથી બોલુ હુ રામ,

જીદગી ગઇ પૈસા પૈસામાં ને મરણ પછી બોલુ હુ રામ?

રામ નામ સત્ય છે,ઍ સમજાણુ મને મારા મરણ પછી

ભરત સુચક

સમય

 સમય ને તુ સમજ સમયનું મૂલ્ય તુ જાણી લે

સમય જો મળૅ સમય નો સદ્ઉપયોગ કરી લે,

સમય ને આમ ન જવા દે સમયને સાચવી લે

સમયે તક જે મલી તેને સમય સર જડ પી લે,

સમય હાથ માથી ગયો તો પાછો નહી આવે,

સમય સમય ની વાત છે તુ જોઇ લે સમય ને,

સમય જો સારો ન હોય તો ધીરજ થી કામ લે,

સમય બદલાય છે તુ રાહ જો સારા સમય ની,

સમય બળવાન,નથી કોઇ બળવાન સમય થી,

સમય બદલાય છે,બદલાય જા સમયની સાથે,

સમય ની વાત તુ ના કર,સમયથી કામ તુ કર,

ભરત સુચક

 

હવા હવા

તારા વગર હુ ના જીવુ ચારે તરફ તું જ તું,

મારી આસપાસ અને શ્વાસોશ્વાસમાં તુ જ તુ,

તુ ફરે છે જ્યા ત્યા તો મારી પ્રીત પાસે જા,

તેને સ્પર્શ કર જે પ્રેમથી તેના લાવ ખબર તુ,

તેના સ્પર્શનો આનંદ લાવ મારા શ્વાસોશ્વાસ માં,

હવા હવા.. ઓ હવા..!! ઓ હવા..!!

ભરત સુચક

જન્મકુંડલી

ગ્રહો ની તો વાત નિરાલી,

બ્રહ્માડંમાં ફરે કારણ વગર,

કોઇ ગ્રહ નડે છે કોઇ વેર વગર,

કોઇ બળ આપે કોઇ સ્નેહ વગર,

કોઇ સીધો ચાલે કોઇ ચાલે તેડો ,

કોઇ બેસે ત્યા શુભ,કોઇ બેસે ત્યા ભારી,

કોઇ ની દ્રષ્ટિ શુભ,કોઇ ની દ્રષ્ટિ ભારી,

જન્મ સમયે બ્રહ્માન્ડ નો નકશો

ગ્રહો ની સ્થિતિ એજ જન્મકુંડલી

ભરત સુચક

સાક્ષરતા

 

ાક્ષરતા તો જુઓ,

લોકો ત્યાજ થૂંકે છે,

જ્યા લખ્યું હોય છે,

                                 ……….Don’ t spit

                                              ભરત સુચક

 

અરિસો

 

કોઈને તુ ડોસો કહીને ચીડવે તું અભિમાન ના કર,

પ્રભુ એ સૌને બનાવ્યા છે એની લીલા પર ના હસ,

સત્ય ને તુ સમજ તને તારો અસલી ચહેરો દેખાડુ,

તુ મારી સામે જો તને હુ તારુ પ્રતિબિંબ દેખાડુ,

હુ અરીસો છું! હુ અરીસો છું!! જુઠ્ઠું કદીય ન બોલું હુ,

ભરત સુચક

રાહુ

પ્રેમ તો પ્રેમ બહુ કરુ તને, 

પણ લગ્ન ની વાત તુ ના કર,

મારા પપ્પા ના પાડે છે,

આ સાંભળી હુ દોડ્યો,

જન્મકુંડલી લય જ્યોતિષી પાસે,

જ્યોતિષી એ કહ્યુ હતું કે………

પ્રેમલગ્ન નથી તારા નસીબમાં,

તને રાહુ નડે છે,

કદાજ તેના પપ્પા નુ નામ રાહુ હશે???????????

ભરત સુચક

કદાજ મારી જાન થી પણ વધારે,

રુપની રાણી

રુપ છે આપ નું રુપ આજે કાઇ બહુ ખીલ્યું છે.

જુલ્ફને છુટા રાખીને,નજરને નીચી રાખી ને

જુલ્ફ ચહેરા પર નાખો,પૂનમ અમાસ થાય જશે

લટ કપાળ પર પડે જેમ પહાડ પર ઝરણું પડે

નજરને ધીરે ઉઠાવો રાતની સવાર થાય જશે

હોઠ તો છે આપ ના ગુલાબ ની પાખડી જેવા

અદાતો આપની ગૌરી સૌથી અનોખી અદા છે

આપ ની ચાલતો ચાલ છે હરણ જેવી

તુ છે રુપ ની રાણી..!!તુ છે રુપ ની રાણી

ભરત સુચક

%d bloggers like this: