• Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Join 1,537 other followers

  • Follow ગુજરાતી કવિતા અને ગઝલ on WordPress.com
  • Blog Stats

    • 2,086,275 hits
  • JAY GANESH ESTATE AGENT

  • JAY GANESH ESTATE AGENT

    BHARAT SUCHAK

    BHARAT SUCHAK

    Call now for Best Deals JAY GANESH ESTATE AGENT Mr.Bharat suchakAbout UsWe have a most comprehensive database of buyers and sellers in Mumbai Bandra to Andheri We have a team of professional property consultants which gives us an opportunity to spend time with you to ensure the recommended property solution is appropriate and suit your financial plan. We are also able to organize funds for your property, if required. We want to grow and would like to solicit your business, try us. It's been some years since we established this property broking business. We have helped many people settle in their dream homes and offices. Our team is professionally qualified to understand your property requirements and propose a win-win solution. We believe, if given the opportunity, we will be able to obtain the best deal - for you. Our company is unique in that we are a full-service real estate outfit. My staff and I pride ourselves in the professional, personalized service we offer our clients and customers. If we can be of any assistance to you with finding or selling a home or investment property, please send us an e-mail/SMS through this web site and we will respond to your request. We look forward to helping you with you real estate needs. OFFICE ADDRESS: Shop No-3 Yashodhan bldg., Naheru road ,Opposite Dena Bank, Next to Green House Hotel, Vile Parle (East) Mumbai-400057 CONTACT US: JAY GANESH ESTATE AGENT Bharat suchak E-MAIL US AT: bharat0013@gmail.com

    Personal Links

    View Full Profile →

  • શ્રેણીઓ

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Join 1,537 other followers

  • Top Posts & Pages

  • Social

લઉં છું વિદાય દોસ્તો ! છેલ્લા સલામ છે,-હિમલ પંડ્યા

લઉં છું વિદાય દોસ્તો ! છેલ્લા સલામ છે,
મારા જ ઘરમાં બે ઘડી મારો મુકામ છે;

ઓગળવા જઈ રહ્યો છે પત્થરનો દેહ આ,
સરકી રહેલા શ્વાસની છોડી લગામ છે;

એણે ધર્યો’તો વિષનો પ્યાલો ય એ રીતે,
મહેફિલમાં સૌને એમ કે છલકાતો જામ છે;

પૂછો ના દિલને કોણ દુભાવે છે હરઘડી,
અંગત ગણી શકાય બધા એવા નામ છે;

ઓળખ ખરી મળી છે આ દુનિયા તણી હવે,
ખંજર ધર્યા છે હાથ, ને હોઠોમાં રામ છે;

લાગે છે એટલે આ ગઝલ તીર્થસ્થાન પણ;
છે શબ્દ જ્યાં, અમારે મન ત્યાં ચારધામ છે.

જખ્મને લીલા સદાયે રાખજો,-હિમલ પંડ્યા

જખ્મને લીલા સદાયે રાખજો,
દર્દની ભાષા તમે પણ વાંચજો;

જિંદગી ઘેરાઈ છે અંધારમાં,
સ્નેહકેરા દીપથી અજવાળજો;

દોસ્ત છે, ક્યારેક દિલ દુ:ભાવશે!
દુશ્મનો સાથે ઘરોબો રાખજો;

સ્મિત આપો તો સમર્પણ માગશે,
રીત છે દુનિયા તણી, સ્વીકારજો;

છે અનોખા આ જગતના ધોરણો;
જીવવું પડશે છતાં, સંભાળજો.

શ્વાસથી ક્યારેક છુટકારો મળે,-હિમલ પંડ્યા

શ્વાસથી ક્યારેક છુટકારો મળે,
આ પીડાનો કોઈ તો આરો મળે;

પ્રેમના અમૃતની હો આશ ને-
એ જ દરિયો આંસુનો ખારો મળે;

આજ હૈયું ઠાલવી દઈએ અમે,
આદમી એકાદ જો સારો મળે!

સ્નેહના પાણી ઊલેચી જોઈ લો!
શક્ય છે કે સ્વાર્થનો ગારો મળે;

દિલ મહીં જેની છુપાવી છે છબી,
આંખમાં એનો જ વરતારો મળે;

હા, ખુશીથી જિંદગી જીવી શકું!
સાથ જો મુજને સતત તારો મળે.

હકીકતમાં જીવન સબડયા કરે છે,-હિમલ પંડ્યા

હકીકતમાં જીવન સબડયા કરે છે,
અને તો ય શમણાઓ ઘડ્યા કરે છે;

ન મળતું કશું યે અહી માંગવાથી,
નથી શોધતા એ જ જડ્યા કરે છે;

નથી કાઈ મારું-તમારું છતાં યે,
ઇચ્છા તણું કૈક નડ્યા કરે છે;

બધા અશ્વ હાંફી ગયા લાગણીના,
છતાં પ્રેમ-ગાડું ગબડ્યા કરે છે!

હશે ભીતરે નક્કી ગામનો ખજાનો,
જુઓ, આંખથી મોતી દડ્યા કરે છે;

કહ્યો કોઈએ જ્યારથી સારો શાયર;
ગઝલ પર ગઝલ એ ઢસડયા કરે છે.

દિલ હવે દર્દને વરેલું છે,-હિમલ પંડ્યા

દિલ હવે દર્દને વરેલું છે,
શું કરું? કોઈ સાંભરેલું છે;

જર્જરિત છે મકાન આખું યે,
યાદનું પોપડું ખરેલું છે;

એક ઉમ્મીદનું તણખલું પણ,
હાથથી આખરે સરેલું છે;

કોણ પામી શક્યું છે ઈશ્વરને?
એનું હોવું ય છળ ભરેલું છે;

એમનો પ્રેમ પામવા હૈયું,
કેટલીવાર કરગરેલું છે;

મોત શું લઇ જશે? અમે જીવન-
એમના નામ પર કરેલું છે.

તું છોડ હકીકત બધી, શમણાની વાત કર,-હિમલ પંડ્યા

તું છોડ હકીકત બધી, શમણાની વાત કર,
પૂર્વાનુમાન, કલ્પના, ભ્રમણાની વાત કર;

વીતી ગઈ જે રાત એ વીતી ગઈ હવે,
અત્યારની ને આજની, હમણાની વાત કર;

તારી તરસ ને ઝંખના સમજી જશે બધા,
મૃગજળને દેખી દોડતા હરણાની વાત કર;

ખંજર બન્યા એ પીઠનું એમાં નવાઈ શી?
ચ્હેરા હતાં જ કેટલાં નમણાં! – ની વાત કર;

ડૂબી ગયાની દોસ્ત, એ ચર્ચામહીં ન પડ!
ઓથે રહ્યો’તો જેની એ તરણાની વાત કર.

દરદ ઘેરું થયું છે, આજ થોડું રોઈ લેવા દો,-હિમલ પંડ્યા

દરદ ઘેરું થયું છે, આજ થોડું રોઈ લેવા દો,
હૃદય ભારે ઘણું છે, આજ થોડું રોઈ લેવા દો ;

નજરમાં કે વિચારોમાં, સમજમાં કે સવાલોમાં,
બધે ખાલીપણું છે, આજ થોડું રોઈ લેવા દો;

અમસ્તી લાગણીના કેફમાં સઘળું ગુમાવ્યું છે,
હવે સંભાળવું છે, આજ થોડું રોઈ લેવા દો;

નથી જાતે કદી દોરી શકાતી હસ્તરેખાઓ,
મુકદ્દરનું મળ્યું છે, આજ થોડું રોઈ લેવા દો;

ધરી બે ફૂલ, જોડી હાથ, એને અંજલિ આપો!
વફાનું બેસણું છે, આજ થોડું રોઈ લેવા દો.

હાથમાંથી લગામ છોડી છે,-હિમલ પંડ્યા

હાથમાંથી લગામ છોડી છે,
ઝંખના વાયુવેગે દોડી છે;

રોજ મારામાં કૈક ખોડાતું!
આ ક્ષણો જાણે કે હથોડી છે;

છેક મઝધારે જાણ થઇ એની,
તળિયેથી તૂટેલ હોડી છે;

જે સતત આપતા’તા સધિયારો,
એમની પણ દશા કફોડી છે!

અર્થ મારા કથનનો આ ન્હોતો,
વાતને એમણે મરોડી છે;

જિંદગીભરનો એ સહારો છે;
આ ગઝલ મારી કાંખ-ઘોડી છે.

કણેકણમાં પ્રસરતી ચેતનાની વાત કરવી છે,-હિમલ પંડ્યા

કણેકણમાં પ્રસરતી ચેતનાની વાત કરવી છે,
નસેનસમાં વિહરતી વેદનાની વાત કરવી છે;

પળેપળ રાહમાં તારી અમે આંખો બિછાવી છે,
તને મળવા તરસતી ઝંખનાની વાત કરવી છે;

મળી છે ઠોકરો સઘળી દિશાએથી સદા મુજને,
કોઈ જો સાંભળે, અવહેલનાની વાત કરવી છે;

જમાનાના રિવાજો, બંધનો, મજબૂરીઓ વચ્ચે,
હ્રદયની લાગણી, સંવેદનાની વાત કરવી છે;

પડ્યાં છે કેટલા શમણાં હજુ યે આંખની અંદર,
હકીકત છોડ, આજે કલ્પનાની વાત કરવી છે;

ઘણું યે પામવાનું જીંદગીમાં ‘પાર્થ’ બાકી છે,
અધુરી છે બધી એ ખેવનાની વાત કરવી છે.

શોધવાથી ના જડે એ ચીજ છું,-હિમલ પંડ્યા

શોધવાથી ના જડે એ ચીજ છું,
માંગવાથી ના મળે એ ચીજ છું;

કો’ક દિ, ક્યારેક કોઈ હાથમાં,
સાવ ઓચિંતી પડે એ ચીજ છું;

લાગણી ને પ્રેમનો સેતુ થઇ,
જે બધાને સાંકળે એ ચીજ છું,

દામ મારા માત્ર મીઠા વેણ છે,
હું બધાને પરવડે એ ચીજ છું;

દૂર મુજને રાખવા છો ને મથો!
હું ફરી આવી ચડે એ ચીજ છું;

‘પાર્થ’ જે જીતી શકે આ જગતને,
શબ્દના શસ્ત્રો વડે એ ચીજ છું.

હવે આ વ્યથાઓ ટળે તો ય શું?-હિમલ પંડ્યા

હવે આ વ્યથાઓ ટળે તો ય શું?
ખુશી બે ઘડીની મળે તો ય શું?

ગયું નૂર આંખોનું સાવ જ પછી,
હજારો દીવા ઝળહળે તો ય શું?

અમારી જ શ્રદ્ધા ગઈ થાકી-હારી,
દુઆઓ તમારી ફળે તો ય શું?

જુઓ, દેહ પત્થર સમો થઇ ઊભો છે!
કશું ભીતરે સળવળે તો ય શું?

અમારે જે કહેવું હતું – કહી દીધું છે,
ન એ વાતને સાંભળે તો ય શું?

ચલો અંત પામી સફર આ ગઝલની;
નવા કાફિયાઓ ભળે તો ય શું?

તું જાણે છે બધા દુઃખની દવા છે આ કવિતામાં,

તું જાણે છે બધા દુઃખની દવા છે આ કવિતામાં,
વીતેલા હર જમાનાની હવા છે આ કવિતામાં;

ખુશી-ઉન્માદ, આંસુ-દર્દ, વાતો પ્રેમ-વિરહની,
પ્રવાહો લાગણીના અવનવાં છે આ કવિતામાં;

પ્રતિકો-કલ્પનો, સંવેદનાઓ, સ્વપ્નની સાથે,
વિચારો પણ કવિના આગવાં છે આ કવિતામાં;

એ કરશે ન્યાય ને દેશે ચૂકાદો સ્પષ્ટ ને સાચો,
ધરમકાંટા સમા સો ત્રાજવા છે આ કવિતામાં;

અગર રાખી શકે તો રાખ શ્રધ્ધા શબ્દની ઉપર;
નર્યા કંકુ ને ચોખા, શ્રી સવા છે આ કવિતામાં.   

-હિમલ પંડ્યા    

ચહેરો બેનકાબ લઈ આવો,-હિમલ પંડ્યા

ચહેરો બેનકાબ લઈ આવો,
કે છલકતું શબાબ લઈ આવો;

આખું આકાશ છે હથેળીમાં,
રુપનો આફતાબ લઈ આવો;

જીન્દગીની કથા લખી લઈએ,
એક કોરી કિતાબ લઈ આવો;

જોઈએ, ખોટ કોણે ખાધી છે?
લાગણીનો હિસાબ લઈ આવો;

માણવો છે ફરી નશો એવો,
એ જ જૂનો શરાબ લઈ આવો;

વાત મેં તો પૂરી કરી લીધી,
એમનો પણ જવાબ લઈ આવો;

જે હતો “પાર્થ”ની ગઝલમાંહે;
એ ફરીથી રુઆબ લઈ આવો

અજાણી છે તમારાથી ભલે આજે કથા મારી,-હિમલ પંડ્યા

અજાણી છે તમારાથી ભલે આજે કથા મારી,
વખત આવ્યે સુણાવી દઈશ હું સઘળી વ્યથા મારી;

ઊભો છું હું અડીખમ કેટલાં જખ્મોના પાયા પર,
તમે ક્યાં જોઈ છે મિત્રો હજુ એ દુર્દશા મારી?

ગણો ના પ્રેમની ક્ષણને દવા પ્રત્યેક રોગોની,
અરે, એના થકી તો છે હજુ માઠી દશા મારી;

ફૂલોના ડંખથી તો જિન્દગીભર હું ઘવાયો છું,
ચમન, તું રાખજે એકાદ કંટકમાં જગા મારી;

કરો એવું તમે કે આ ગઝલ એના સુધી પહોંચે,
પીડા એની દીધેલી છે, બીજું શું છે કલા મારી?

ઊઠાવું છું કલમને હાથમાં તો શબ્દ ફૂટે છે;
હ્રદય જાણી ગયું છે, રોજની છે આ પ્રથા મારી.      

 હિમલ પંડ્યા    

તળિયું તૂટેલ નાવ લઈ જઈ-જઈને ક્યાં જશો?-હિમલ પંડ્યા

તળિયું તૂટેલ નાવ લઈ જઈ-જઈને ક્યાં જશો?
આ આંખમાં અભાવ લઈ જઈ-જઈને ક્યાં જશો?

મનમાં ઉદાસી સાવ લઈ જઈ-જઈને ક્યાં જશો?
ને ખિન્ન હાવભાવ લઈ જઈ-જઈને ક્યાં જશો?

સદીઓથી પીડતા, સતત દુઝ્યા કર્યા છે જે,
રુઝ્યા વગરના ઘાવ લઈ જઈ-જઈને ક્યાં જશો?

ત્યાં પણ કોઈની લાગણી છંછેડશો તમે,
તરડાયેલો સ્વભાવ લઈ જઈ-જઈને ક્યાં જશો?

જુઓ, રમત-રમતમાં એ વેંચાઈ પણ ગયાં,
આવો શકુનિદાવ લઈ જઈ-જઈને ક્યાં જશો?           

એક જ ટીપામાં હો જાણે સાત સમંદર,

એક જ ટીપામાં હો જાણે સાત સમંદર,
એવાં ઝંઝાવાત હજુ હૈયાની અંદર;

હોય હરણને મ્રુગજળથી બે હાથનું છેટું,
તારી ને મારી વચ્ચે બસ આટલું અંતર;

જેવો હું , એવો તું યે નક્કી હોવાનો,
ભેદ ભલે હો બ્હાર, બધું સરખું છે ભીતર;

આ અંધારા-અજવાળાની સતત ઊતરચડ,
કોણ યુગોથી ખેલે આવાં જાદૂ – મંતર?

જુઓ, કિનારે હાથ કોઈ ફેલાવી ઊભું,
ચાલો અહિંય અટકી જઈએ, નાખો લંગર.  

 હિમલ પંડ્યા        

સહેજ અલ્લડ, સહેજ અણઘડ, સહેજ બેદરકાર છું,

સહેજ અલ્લડ, સહેજ અણઘડ, સહેજ બેદરકાર છું,
એ છતાં યે સાંભળી લે – હું જ તારો પ્યાર છું ;

રોજ હું આવીશ તારા ઊંબરા સુધી સનમ,
હું જ સૂરજનું કિરણ, હું રાતનો અંધાર છું;

દોસ્ત જે અંગત હતાં એ હાલ સૌ પૂછી ગયાં,
હું પડ્યો જો પ્રેમમાં, સહુને થયું બીમાર છું;

વ્હેમ આ મારા જ મનનો હોય તો યે છો રહ્યો,
માંગનું સિંદૂર હું, તારા ગળાનો હાર છું;

જિન્દગી તારી ભલે ને વારતા જેવી હશે,
આખરે તો હું જ એ આખી કથાનો સાર છું

– હિમલ પંડ્યા

મુસીબતને લગાવીને ગળે, પ્યારી નથી કરવી,

મુસીબતને લગાવીને ગળે, પ્યારી નથી કરવી,
જખમને ખોતરીને ચોટ ગોઝારી નથી કરવી;

અમારે હો ભલે નાતો પુરાણો વેદના સાથે,
નવી કોઈ પીડા સંગે હવે યારી નથી કરવી;

ભલે ડૂબી જતી જીવનમહીં ઈચ્છાતણી નૌકા,
અહમ્ ને પોષવા કાજે ય લાચારી નથી કરવી;

કશું ક્યાં સાંભળે છે તું, કશું પણ ક્યાં કરે છે તું?
ખુદા, તારી હવે સહેજે તરફદારી નથી કરવી;

હ્રદય તું ચેતવી દેજે મને થંભી જતા પહેલાં,
મરણની વાત પણ જાહેર અણધારી નથી કરવી;

જરા તું એમના વિશે ખબર લઈ રાખજે પહેલાં,
અરે ઓ દિલ, અમારે પ્રીત પરબારી નથી કરવી;

ભલે ને “પાર્થ”, સહુ નાદાનમાં તુજને ખપાવી દે,
ન એ સમજે તો રહેવા દે, મગજમારી નથી કરવી
હિમલ પંડ્યા

અટકશે ક્યાં જઈને આ જમાનો, કો’ક તો બોલો,

અટકશે ક્યાં જઈને આ જમાનો, કો’ક તો બોલો,
વખત આથી ય શું ભારે થવાનો, કો’ક તો બોલો;

જનમ આ માનવીકેરો મળ્યો વરદાનરુપે, કે –
ખુદાએ લાગ ગોત્યો છે સજાનો? કો’ક તો બોલો;

હ્રદયની લાગણીઓ, પ્રેમ ને વિશ્વાસ – સંબંધો,
થશે અંજામ શું આખર બધાનો? કો’ક તો બોલો;

બધું ભૂલી જવું છે દોસ્ત મારે, બોલ શું કરવું?
અનુભવ છે અહિં કોને નશાનો, કો’ક તો બોલો;

હજારો વેદનાઓ મેં છુપાવી છે હ્રદયમાંહે,
મળે ક્યો આદમી આવા ગજાનો, કો’ક તો બોલો;

અનોખી આપણી મહેફિલ અને અંદાજ નોખો છે,
મળ્યો છે માંડ આ મોકો મજાનો, કો’ક તો બોલો;

અમે તો “પાર્થ” હૈયું ઠાલવી બેઠાં ગઝલરુપે,
ન રાખો આજ કોઈ ભેદ છાનો, કો’ક તો બોલો.

હિમલ પંડ્યા

જીન્દગીથી જીન્દગીની વાત કરતો જાઉં છું,

જીન્દગીથી જીન્દગીની વાત કરતો જાઉં છું,
વેરને હું લાગણીથી મ્હાત કરતો જાઉં છું;

સાવ નર્યો દંભ છે જ્યાં સ્વાર્થ, અત્યાચાર છે,
ત્યાં બધે હું શબ્દથી આઘાત કરતો જાઉં છું;

મૌન મારું એકચિત્તે સાંભળે આખી સભા,
દર્દની આંસુથકી રજૂઆત કરતો જાઉં છું;

જે ઊદાસીનું અંધારું ભરબપોરે દઇ ગયાં,
એમના નામે ખુશીની રાત કરતો જાઉં છું;

હું નથી પૂરી કરી શક્તો પ્રણયની વારતા,
અંત જો આવે, ફરી શરુઆત કરતો જાઉં છું;

“પાર્થ” પરવડતી નથી કોઇની ગુલામી એ છતાં,
એક બસ એના હવાલે જાત કરતો જાઉં છું.    

હિમલ પંડ્યા       

જીવન વિશે પૂછે તો કહું ઝેર છે પ્રભુ,-હિમલ પંડ્યા

જીવન વિશે પૂછે તો કહું ઝેર છે પ્રભુ,
દરબારમાં તારા હવે અંધેર છે પ્રભુ;

સાચું કહે છે એમની ક્યાં ખેર છે પ્રભુ?
ડામીસને ઘેર જો ને લીલાલ્હેર્ છે પ્રભુ;

દુશ્મનને પ્રેમ આપવાની વાત તેં કરી,
અહિંયાં તો સગા ભાઈઓમાં વેર છે પ્રભુ;

હ્રદય સિવાય જોઈ લો ધબકે છે બધું અહિં,
માણસ વિનાનું જાણે કોઈ શ્હેર છે પ્રભુ;

આવ્યો’તો તારા દર્શને પગભર થવાને
કાજ,શોધું છું ક્યાં પગરખાંની પેર છે પ્રભુ?

આંગળી આપો તો પોંચો ઝાલશે,-હિમલ પંડ્યા

આંગળી આપો તો પોંચો ઝાલશે,
મારશો ડફણાં તો સીધી હાલશે;

ઓળખી લીધી છે દુનિયાને અમે,
ઝખ્મ દેશે ને પછી પંપાળશે;

જોઇને અહી એકની માઠી દશા,
જો, બીજાઓ ફૂલશે ને ફાલશે;

બેવફાઈ હોય જો અંજામ તો,
કોણ દિલમાં પ્રેમની ઘો ઘાલશે?

કોઈ મારગ ચીન્ધનારું ક્યાં રહ્યું?
બસ, હવે જઈશું કદમ જ્યાં ચાલશે;

સૌ ફરે છે એકલા આ શહેરમાં,
ક્યાં સુધી કોઈ હાથ તારો ઝાલશે?

‘પાર્થ’ જે સાથે રહયાં’તા બે ઘડી;
ખોટ એની જિંદગીભર સાલશે.

ભીતરે અંકાય એવું લખ હવે,-હિમલ પંડ્યા

ભીતરે અંકાય એવું લખ હવે,

લાગણી વંચાય એવું લખ હવે;

શબ્દમાં ઘેરી અસર હોવી ઘટે,

પાંપણો ભીંજાય એવું લખ હવે;

નફરતોની આ નદી પર પ્રેમના-

સેતુઓ સર્જાય એવું લખ હવે;

કોઈ એને સાંભળી ઝૂમી ઊઠે,

કોઈ એને ગાય, એવું લખ હવે;

નામ તારું આપમેળે થઇ જશે,

પાંચમાં પૂછાય એવું લખ હવે;

હો નવી પેઢીનો તું શાયર ભલે;

વારસો સચવાય એવું લખ હવે;

વાત માંડી છે હજુ, અંજામ લઈને આવ મા,

વાત માંડી છે હજુ, અંજામ લઈને આવ મા,
જીતવા તો દે મને, ઈનામ લઈને આવ મા;

આ નગરની હર ગલી શોખીન સન્નાટાની છે,
શબ્દને તું આમ ખુલ્લેઆમ લઈને આવ મા;

ક્યાંય સુકાયા નથી કોઈ આંખના દરિયા હજુ,
હોઠ પર “શ્રી રામ” કે “ઈસ્લામ” લઈને આવ મા;

જીન્દગી આખી વીતાવી ભૂલવામાં જેમને,
એમની તસ્વીર, એનું નામ લઈને આવ મા;

હું હળાહળ ઝેરને પીવા મથું છું ક્યારનો,
દોસ્ત, અત્યારે છલકતો જામ લઈને આવ મા.

હિમલ પંડ્યા

%d bloggers like this: