‘હું તો તમને પ્રેમ કરું છું’, કેટલી સરળ વાત,

‘હું તો તમને પ્રેમ કરું છું’, કેટલી સરળ વાત,
એટલી વાતને કહેવા માટે કેટલો વલોપાત.

‘કહ્યા પછી શું ?’ ની પાછળ
શંકા અને આશા,
શબ્દો વરાળ થઈને ઊડે
ભોંઠી પડે ભાષા.

દિવસ સફેદ પૂણી જેવો : પીંજાઈ જતી રાત,
’હું તો તમને પ્રેમ કરું છું’, કેટલી સરળ વાત.

પ્રેમમાં કોઈને પૂછવાનું શું :
આપમેળે સમજાય,
વસંત આવે ત્યારે કોયલ
કેમ રે મૂંગી થાય ?

આનંદની આ અડખેપડખે અવાક્ છે આઘાત,
‘હું તો તમને પ્રેમ કરું છું’, કેટલી સરળ વાત.

-સુરેશ દલાલ

પહેલાં હતું એ આજનું વાતાવરણ નથી;

પહેલાં હતું એ આજનું વાતાવરણ નથી;
રસ્તો અહીં પડ્યો છે ને તારા ચરણ નથી !

તેં જે નથી કહી એ બધી વાત યાદ છે;
તેં જે કહી એ વાતનું કોઈ સ્મરણ નથી !

પડદો પડી ગયો છે હવે સૌ પ્રસંગ પર;
કહેતા હતા મને કે કોઈ આવરણ નથી !

હું છું તમારી પાસ : ઉપેક્ષાની રીત આ;
આંખો મીંચાઈ નહીં ને મીઠું જાગરણ નથી !

અહીંયા બધી દિશાએથી પડતો રહ્યો બરફ;
દુનિયામાં માત્ર એકલાં રેતીનાં રણ નથી !

તૂટેલી સર્વ ચીજ કરું એકઠી સદા;
શું કાળ પાસે એકે અખંડિત ક્ષણ નથી !

– સુરેશ દલાલ

ડોસાએ ડોસીને જીદ કરી કહ્યું:

ડોસાએ ડોસીને જીદ કરી કહ્યું:
                હવે હાથમાં તું મેંદી મૂકાવ,
કો’કના લગનમાં જઈએ તો લાગે
                કે આપણો પણ કેવો લગાવ.

આપણને જોઈ પછી કોઈને પણ થાય
                કે પરણી જઈએ તો કેવું સારું,
મંગળફેરા ફરતા જીવોને લાગે કે
                જીવન હોય તો આવું સહિયારું;

ઘેરદાર ઘાઘરો ને ઘરચોળું પ્હેરીને
                ઠાઠ અને ઠસ્સો જમાવ.

તારી મેંદીમાં મારું ઉપસશે નામ
                અને નામમાં દેખાશે તારો ચહેરો,
હાથમાં હાથ હવે ઝાલીને મ્હાલીએ
                ને ફરી લઈએ જીવતરનો ફેરો;

સોનલ કમળ અને રૂપેરી ભમરો છે
                ને બિલોરી આપણું તળાવ!

-સુરેશ દલાલ

રૂપિયાનું છે રાજ અહીંયા રૂપિયાનું છે રાજ

રૂપિયાનું છે રાજ અહીંયા રૂપિયાનું છે રાજ
રૂપિયા વિના અહીં બધુંય સાવ થયું તારાજ

રાજીપો કે નારાજીના મૂળમાં રૂપિયો છે
લિયા-દિયાનો ધરમ અહીંયાં રૂપિયો રુદિયો છે
રૂપિયા માટે કશુંય કરતાં ન કોઈને આવે લાજ…. રૂપિયાનું છે રાજ.

દરિયો ભરીને રૂપિયા જોઈએ: પહાડથી ઊંચા રૂપિયા
રૂપિયા મારી પ્રિયતમા ને રૂપિયા છે સાવરિયા
બધાં અહીં છે મૂંગામંતર: રૂપિયાનો રૂડો અવાજ…. રૂપિયાનું છે રાજ.

ખભા ઉપર રૂપિયો ઊગ્યો : પગની પાસે રૂપિયો
શાહમૃગના ઈંડા જેવો રૂપિયો બડો છે બળિયો
મંદિરમાં પણ રૂપિયાની છે આવતી કાલ અને આજ….રૂપિયાનું છે રાજ.

રૂપિયો શાણી સત્તા છે ને રૂપિયો એ જ મહત્તા
રૂપિયા વિના હડધૂત થાતા : ખાતાં બધાંય ખત્તા
ખુશામતિયાઓ ટોળે વળે : એ છે રૂપિયાનો અંદાજ….રૂપિયાનું છે રાજ.

ઊંઘવા માટે સ્લીપિંગ પિલ્સ ને વાતવાતમાં ટૅકસ
અહીં બધાને એક જ ઝંખના: ધનિકા સાથે સૅકસ
શેષનાગ પણ કરી શકે શું ? બધાં જ સમડી, બાજ…..રૂપિયાનું છે રાજ.

 

– સુરેશ દલાલ

હું ધીરે ધીરે તારાથી તો છૂટી ગયો,

હું ધીરે ધીરે તારાથી તો છૂટી ગયો,
હું ધીરે ધીરે મારાથી પણ છૂટી ગયો.

આ તારું મારું ખોટું છે,
પ્રેમનાં નામે ઓઠું છે.

આ કાળ આપણને હળવે હળવે લૂંટી ગયો,
હું ધીરે ધીરે તારાથી તો છૂટી ગયો.

છલનાં પણ કયાં સુધી રે છલક્યા કરવું,
આ છળકપટમાં કયાં સુધી કહે મલક્યાં કરવું.

લાગણીનો એક ફુગ્ગો કેવો ફૂટી ગયો,
હું ધીરે ધીરે તારાથી તો છૂટી ગયો.

–સુરેશ દલાલ

રાત દિવસનો રસ્તો વ્હાલમ, નહીંતો ખૂટે કેમ?

રાત દિવસનો રસ્તો વ્હાલમ, નહીંતો ખૂટે કેમ?
તમે પ્રેમની વાતો કરજો, અમે કરીશું પ્રેમ.

તમે રેતી કે હથેળી ઉપર લખો તમારું નામ,
અમે એટલાં ઘેલાં ઘાયલ નહીં નામ કે ઠામ.
તમને તો કોઈ કારણ અમને નહીં બ્હાના નહીં
વ્હેમ,અમે કરીશું પ્રેમ..

તમને વાદળ ધુમ્મસ વ્હાલાં, અમને ઉજળી રાત;
અમે તમારાં ચરણ ચૂમશું થઈને પારીજાત.
કહો આંખથી ગંગા જમના વહે એમ ને એમ,
અમે કરીશું પ્રેમ..

-સુરેશ દલાલ

તમે વાતો કરો તો થોડું સારું લાગે -સુરેશ દલાલ

તમેવાતોકરોતોથોડુંસારુંલાગે,
આદૂરનુંઆકાશમનેમારુંલાગે.

વૃક્ષોનેપંખીબેવાતોકરેછે
ત્યારેખીલેછેલીલેરોરંગ;
ભમરાનાગુંજનથીજાગીઊઠેછે

ફૂલોનીસૂતીસુગંધ.
તમેમૂંગાતોઝરણુંપણખારુંલાગે,
તમેવાતોકરોતોથોડુંસારુંલાગે,
રોમાંચેરોમાંચેદીવાબળે

અનેઆયખુંતોતુલસીનોક્યારો;
તારીતેવાણીમાંવ્હેતોહુંમૂકુંછું

કાંઠેબાંધેલોજનમારો.
એકઅમથુંઆફૂલપણન્યારુંલાગે
તમેવાતોકરોતોથોડુંસારુંલાગે.

શરીર સાબૂત હોય

શરીર સાબૂત હોય
કે સાબૂત ન પણ હોય
પણ મન આ મજબૂત હોય
તો ડરવાનું શું ને પછી કોની પરવા ?
જીવવાનું હોય
યા મરવાનું હોય
તો ડરવાનું શું ને પછી કોને પરવા ?

તનના તંબુમાં
મરણનો આરબ
એના ઊંટ સાથે હોય
પણ આપણા આ હોઠ સામે
અમરતના ઘૂંટ હોય
આનંદ લખલૂંટ હોય
પછી કોને પરવા ને કોની પરવા ?

આપણે તો મરજી-વા
ડૂબવા નીકળ્યા
ને જળની કેડી પર નીકળ્યા ફરવા
હવે કોને પરવા ને કોની પરવા ?

રોજ રોજ ડૂબવાનું
રોજ રોજ તરવાનું
રોજ રોજ ઊગવાનું
ને આપણે આથમવાનું:
ફરી પાછું ઊગવાનું:
કાંઈ નહીં પૂછવાનું:
સ્મિત નહીં લૂછવાનું:
….. કહો, કોને પરવા ?
…… કહો, કોની પરવા ?

– સુરેશ દલાલ

કમાલ કરે છે,એક ડોસી ડોસાને હજી વ્હાલ કરે છે.

કમાલ કરે છે
એક ડોસી ડોસાને હજી વ્હાલ કરે છે.

ડોસો જાગે ત્યારે ચશ્માં આપે
અને બ્રશ ઉપર પેસ્ટને લગાડે,
લોકોનું કહેવું છે કે ડોસીને આમ કરી
ડોસાને શાને બગાડે ?
મસાલા ચા અને ગરમ ગરમ નાસ્તો
ડોસી ડોસાનો કેવો ખ્યાલ કરે છે?

નિયમ પ્રમાણે દવા આપેછે રોજ
અને રાખે છે ઝીણું ઝીણું ધ્યાન,
બન્નેનો સંબંધ તો એવો રહ્યો છે
જાણે તલવાર અને મ્યાન.
દરમ્યાનમાં બન્ને જણ મૂંગાં મૂંગાં
એકમેકને એવાં તો ન્યાલ કરે એ.

કાનમાં આપે એ એવાં ઈન્જેકશન
કે સિગરેટ શરાબ હવે છોડો,
ડોસો તો પોતાના તાનમાં જીવે
કયારેક વહેલો આવે કે ક્યારેક મોડો.

બન્નેની વચ્ચે વહે આછું સંગીત
પણ બહારથી ધાંધલધમાલ કરે છે.

ડોસો વાંચે અને ડોસીને મોતિયો
બન્ને જણ વચ્ચે આવો છે પ્રેમ,
લડે છે,ઝગડે છે,હસે છે, રડે છે,
જીવન તો જળની જેમ વહેતું જાય એમ.

દોસ્ત જેવી દીકરીની હાજરીમાં બન્ને જણ
ઘરની દિવાલને ગુલાલ કરે છે.

સુરેશ દલાલ

%d bloggers like this: