ખૂબ ક્ડવો જિંદગીનો જામ છે;

ખૂબ ક્ડવો જિંદગીનો જામ છે;
ગટગટાવે જાઉં છું આરામ છે.

નાશમાંથી થાય છે સર્જન નવું ;
મોત એ જીવનનું નામ છે.

તું નહીં માણી શકે દિલનું દરદ;
તારે ક્યાં આરંભ કે પરિણામ છે!

દ્વાર તારા હું તજીને જાઉં ક્યાં ?
મારે મન તો એ જ તીરથ ધામ છે.

આછું મલકી લઈ ગયા દિલના કરાર;
કેવું એનું સિધું સાદું કામ છે!

છેહ તો તારાથી દેવાશે નહીં;
ઠારનારા ! એ ન તારું કામ છે.

ખાકને ‘નાઝિર’ ન તરછોડો કદી;
જિંદગીનો એ જ તો અંજામ છે.

-નાઝિર દેખૈયા

છે યુવાની બાળપણની ઓથમાં,

છે યુવાની બાળપણની ઓથમાં,
ને બુઢાપો છે ઉભયની ઓથમાં.

જિંદગી ! કોની તને છે ઝંખના?
જાય છે ચાલી સમયની ઓથમાં.

ક્યાં ખબર તુજને પ્રકાશિત ઓ શમાં !
છે તિમિર તારા હૃદયની ઓથમાં.

થાય છે સર્જન નવી દુનિયા તણું,
એક દુનિયા છે પ્રલયની ઓથમાં.

કાળ ! તારું છે જીવન મારા થકી,
અસ્ત જીવે છે ઉદયની ઓથમાં.

ચેતતા રે’જો તમે નાઝિર  ! સદા,
આગ છૂપી છે પ્રણયની ઓથમાં.

– નાઝિર દેખૈયા

%d bloggers like this: