બેચાર છાંટાથી છીપે, એવી નથી મારી તરસ

બેચાર છાંટાથી છીપે, એવી નથી મારી તરસ
તારે વરસવું હોય તો આકાશ મન મૂકી વરસ

નાખ છત્રીને ધરામાં, નિર્વસન થઈને નીકળ
આવું ચોમાસું ભલા, ના આવતું વરસોવરસ

મઘમઘું હું હેમ થઈને, ઝગમગું સૌરભ બની
તું મને સ્પર્શે તો મિતવા ! આવ એ રીતે સ્પરશ

કોઈ મારામાં વસે છે, ને શ્વસે છે રાત-દિન
એ મને જુએ સતત, પણ ના થતાં એનાં દરશ

અંગ પરથી વસ્ત્ર જળની જેમ સરતાં જાય છે
કોણ સામે તીર બજાવે બાંસુરી એવી સરસ ?

સાંકડે મારગ મદોન્મત્ત હાથિણી સામે ખડો :
કાં છૂંદી નાંખે મને, કાં મસ્તકે ઢોળે કળશ.

– પુરુરાજ જોષી

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: