ગમે ત્યારે એ અનરાધાર વરસે,-રશીદ મીર

ગમે ત્યારે એ અનરાધાર વરસે,
ગમે ત્યારે એ મારી જાય તરસે.

બહુ શરમાળ છે બોલે છે ઓછું,
તમે બોલાવશો તો વાત કરશે.

બને તો સાંજના રોકાઈ જજો,
ઘણાં વરસે સદનનું ભાગ્ય ફરશે.

દુવા દરવેશની શેરીમાં ગૂંજી,
ભલું કરનારની આંતરડી ઠરશે.

હઠીલી આ હવાને વારવી શી ?
ભલે બે-ચાર સૂક્કાં પર્ણ ખરશે.

ઉદાસી સાંજની બોલી રહી છે,
ઠરે જો રાત તો દીવાઓ ઠરશે.

ચલો, આ શૂન્યને હમણાં ભરી દઉં,
અમારી પૂર્વવતતા કોણ ભરશે ?

સરળ છે વાળવી મુઠ્ઠી પરંતુ,
એ મુઠ્ઠીમાંથી પાછી રેત સરશે.

પચાવે ‘મીર’ છો બીજું બધું પણ,
ગઝલના ઝેરથી એ ખાસ મરશે.

One Response

  1. Shubhanallah! Vaah! Vaah! Rashidsaheb, kya khub likhi? Jalso padi gayo yaar. Khub maza aavi gai. Ketli saras, saral, ane sunder vaat raeju kari tame aa ghazal ma? Aa be lino to mashaallah! :
    Chalo aa shunya ne bhari dau,
    Aamaari purvavatta kaun bharshe?
    Tamne sacha dil thi khub khub abhinandan.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: