ખારાશ આખ્ખા ગામની બાઝી પડી મને

ખારાશ આખ્ખા ગામની બાઝી પડી મને
દરિયો થવાની ખેવના કેવી નડી મને

તાજી જ ધાર કાઢેલા ચપ્પુની અણી જેમ
માથા ફરેલ શ્હેરની સંધ્યા અડી મને

વસ્ત્રો હતાં નહીં ને હું ટીંગાઈ ના શક્યો
ખીંટી કોઈ જ રીતથી ના પરવડી મને

કટ્ટરપણાની હદ સુધી જેણે હણ્યાં ફૂલો
શીખવે છે એ જ પ્રેમની બારાખડી મને

નારાજગીનો એટલે વિસ્તાર થઈ ગયો
સાચી છબી ના ઉમ્રભર મારી જડી મને.

-ચંદ્રેશ મકવાણા

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: