સવારે સૂર્ય સામે ને પ્રલયની વારતા માંડે,

સવારે સૂર્ય સામે ને પ્રલયની વારતા માંડે,
એ રાતે ફૂલ પાસે જઈ હ્દયની વારતા માંડે.

ઘણા ચાલે સમયસર ને સમયને ફેરવી નાખે;
ઘણાં એ વા ય છે જેઓ સમયની વારતા માંડે.

નથી ને જાણતાં જલ ને કે જલની કોઈ પીડાને,
ઉછાળી કાંકરી તેઓ વલયની વારતા માંડે,

જે તારા હાથના દરિયામાં ઊંડે જઈ નથી શકતા:
કિનારે પગ ઝબોળી એ પ્રણયની વારતા માંડે.

હજી આ યાદનું બાળક સતત રાતેય જાગે છે;
કહો અંધારને કોઈ ઉદયની વારતા માંડે.

– અશરફ ડબાવાલા

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: