તમારા રૂપની રેલાય છે મૌસમ.. તમારા સમ- – મુકુલ ચોક્સી

તમારા રૂપની રેલાય છે મૌસમ.. તમારા સમ જગત આખામાં ફેલાઇ જશે ફોરમ… તમારા સમ… તમારા સમ… તમારા સમ… તમારા સમ… તમારા સમ… તમે જો હોવ તો વાતાવરણ કેવુ સરસ લાગે અરીઠા લાગે છે આસવ ને ચા કોફી ચરસ લાગે તમો ને જોઇને પાણીને પોતાને તરસ લાગે તમારી યાદમાં વીતે.. એક એક પળ.. વરસ લાગે .. [...]

જગતના સ્નેહીઓ પણ સ્વાર્થમય વ્યવહાર રાખે છે,

જગતના સ્નેહીઓ પણ સ્વાર્થમય વ્યવહાર રાખે છે, ભીતરમાં ભાવનાની ભેદ ભારોભાર રાખે છે, મહોબ્બત જોઇ ના લંબાવજે તું હાથ મૈત્રીનો, કે અહીંયા તો ઘણાં ફૂલછાબમાં યે ખાર રાખે છે. જે મને માની રહેલાં છે ભલો અથવા બૂરો, રૂપ એ તો હોય છે એના જીવનસંસ્કારનાં, આઇનો છું, મુજ ઉપર ગુણદોષ કંઇ હોતા નથી, હોય છે તો [...]

તમારા રૂપની રેલાય છે મૌસમ.. તમારા સમ

તમારા રૂપની રેલાય છે મૌસમ, તમારા સમ ! જગત આખામાં ફેલાઈ જશે ફોરમ, તમારા સમ ! તમે જો હોવ તો વાતાવરણ કેવું સરસ લાગે, અરીઠા લાગે છે આસવ ને ચા કોફી ચરસ લાગે; તમોને જોઈને પાણીને પોતાને તરસ લાગે, તમારી યાદમાં વીતેલ એક એક પળ વરસ લાગે, અને તો પણ પડે છે આખુ જીવન કમ, [...]

પ્રિય પપ્પા હવે તો તમારા વગર

પ્રિય પપ્પા હવે તો તમારા વગર મનને ગમતું નથી, ગામ ફળિયું કે ઘર આ નદી જેમ હું પણ બહુ એકલી શી ખબર કે હું તમને ગમું કેટલી આપ આવો તો પળ બે રહે છે અસર જાઓ તો લાગે છે કે ગયા ઉમ્રભર યાદ તમને હું કરતી રહું જેટલી સાંજ લંબાતી રહે છે અહીં એટલી વ્હાલ [...]

તમે દીવાલને ભૂરાશ પડતા રંગે રંગી કેમ ?

તમે દીવાલને ભૂરાશ પડતા રંગે રંગી કેમ ? હવે આકાશની તમને પડી લાગે છે તંગી, કેમ ? તમારું કાળરાત્રિએ ખીચોખીચ એકલાં હોવું ભરે એકાંતની જાહેરસભાઓ ખૂબ જંગી કેમ ? અચાનક મારી સામે આમ આ બપોરને વખતે, ક્ષિતિજના સૂર્ય જેવું તે હશે છે રક્તરંગી કેમ ? બની’તી જે હકીકત, વારતારૂપે તો ગમતી’તી, હવે મારી કથારૂપે એ [...]

ખુલ્લી હદથી વધારે જાત ન કર,

ખુલ્લી હદથી વધારે જાત ન કર, આંખ ભીની કર, અશ્રુપાત ન કર. તું ભલે મારો પક્ષપાત ન કર, પણ ગમે તેની સાથે વાત ન કર. થોડા બીજાને માટે રહેવા દે, સઘળા સત્વોથી મુજને જ્ઞાત ન કર. બૂટ પહેરી નીકળતા પગ માટે, આંગણે ફૂલની બિછાત ન કર. જીતનારાઓને જ જીતી જો, હારનારાઓને મહાત ન કર. મારો [...]

ચાલો ફરી પાછા હસતા થઈ જઈએ,

ચાલો ફરી પાછા હસતા થઈ જઈએ, તાપીને કિનારે વસતા થઈ જઈએ. રડવાનો નથી આ લડવાનો સમય છે, તકલીફના પહાડો ચઢવાનો સમય છે. ખૂબ ઊંચે જનારા રસ્તા થઈ જઈએ, ચાલો ફરી પાછા હસતા થઈ જઈએ… પાણીમાં ડૂબે ઘર, સામાન ને મિલકત, કીન્તું નહી ડૂબે વિશ્વાસ ને હિંમત. પહેલાથી વધુ ઝડપે વિકસતા થઈ જઈએ. ચાલો ફરી પાછા [...]

પ્રેમ એટલે કે,-મુકુલ ચોક્સી

પ્રેમ એટલે કે, સાવ ખુલ્લી આંખોથી થતો મળવાનો વાયદો. સ્વપ્નમાં પળાય એવો કાયદો… પ્રેમ એટલે કે, તારા ગાલોના ખાડામાં ડૂબી જતા મારા ચોર્યાશી લાખ વહાણોનો કાફલો (આ ચોર્યાશી લાખ વહાણો ક્યાંથી આવ્યા એ ખબર છે ? વાંચો.. કાવ્યને અંતે) ક્યારે નહીં માણી હો, એવી કોઈ મોસમનો કલરવ યાદ આવે, એ પ્રેમ છે. દાઢી કરતા જો [...]

બે અમારાં દગ સજનવા, બે તમારા દગ સજનવા

બે અમારાં દગ સજનવા, બે તમારા દગ સજનવા વચ્ચેથી ગાયબ પછી બાકીનું આખું જગ સજનવા હાથમાં હો આપના ઝળહળતી એક શમ્મા સજનવા ને અમારા ઘાસના ઘરને ઘણી ખમ્મા સજનવા જે ન હો પુરવાર તે સઘળું નથી કંઈ છળ સજનવા આંખથી આગળનું જોતી હોય છે અટકળ સજનવા મેં સળગતાં વર્ષોનો અણસાર એક આપી સજનવા એકલી કેન્ડલ [...]

પ્રિયતમ… મારા પ્રિયતમ…

પ્રિયતમ… મારા પ્રિયતમ… પ્રિયતમ… મારા પ્રિયતમ… તુ ક્યાં છે કહે, તને મારા સમ… હૈયાથી હોઠોના રસ્તા પર અટકીને ઊભી છે આ સફર ચાલે નહીં, આગળ કદમ તુ ક્યાં છે કહે, તને મારા સમ… ઓ રે કાનુડા.. તોરી ગોવાલણ મુરલીમાં લલચાણી રે આભમાં ઝીણી વીજળી ઝબૂકે મનમાં તારી યાદ રે ભીના ભીના શમણાઓ જાગે હોઠે તારું [...]

આ અંતરીક્ષ જેવું બીજું છળ કશું નથી,

આ અંતરીક્ષ જેવું બીજું છળ કશું નથી, ઉન્માદ! એકમેકથી આગળ કશું નથી. ઝંઝા ઝરણ કે ઝાળ કે ઝળહળ કશું નથી, અમથું આ મન થયા કરે વિહ્વળ કશું નથી. નિજમાંથી જન્મ પામતા,મરતા ને ઝૂલતા, અસ્તિત્વથી વધારે અનર્ગળ કશું નથી. વિતાવી ના શકો તો એ સર્વસ્વ છે અને, વિતાવી જો શકાય તો આ પળ કશું નથી. સહરાની [...]

અમે માણસ વગરના ગામમાં બનશું મુખી પાછા

અમે માણસ વગરના ગામમાં બનશું મુખી પાછા અમે માની લઈશું જાતને થોડા સુખી પાછા. ફરી ગુલમહોર પીગળશે ને લાવારસ બની જાશે, ભભૂકી ઉઠશે ઋતુઓના સૌ જવાળામુખી પાછા. હલેસાંઓના આંસુથી નદીમાં પૂર નહિ આવે, એ જાણી હોડીમાં બેઠેલા થઈ ચાલ્યા સુખી પાછા. તમે આગળ વધી જઈને, અમે પાછા વળી જઈને, બની શકીએ ના બંને પોતીકી રીતે [...]

પૂછ્યું મેં કોણ છે ! ઉત્તર મળ્યો યયાતિ છે,

પૂછ્યું મેં કોણ છે ! ઉત્તર મળ્યો યયાતિ છે, ને બહાર જોઉં તો આખી મનુષ્યજાતિ છે. બીજાને તૂટતા જોવા કરે છે આવું એ ? આ આયનાનું વલણ કેમ આત્મઘાતી છે ? ને આભ જેવા નિસાસાઓ ઢાંકવા માટે, આ નાના-નાના પ્રપંચોની ખૂબ ખ્યાતિ છે. સૂરજનું ખૂન થયું હોય એવો સંભવ છે, આ ઢળતી સાંજે ક્ષિતિજ આખી [...]

શબ્દને શોભે નહીં આ કાગઝી વસ્ત્રો સજનવા

શબ્દને શોભે નહીં આ કાગઝી વસ્ત્રો સજનવા આજથી પત્રોને બદલે લખજે નક્ષત્રો સજનવા ખાલી હો તો પાછી તારી ઓઢણી લઈ લે સજનવા ને હાથ સાથે હો તો કિંમત સો ગણી લઈ લે સજનવા બે અમારા દૃ્ગ સજનવા, બે તમારા દૃગ સજનવા વચ્ચેથી ગાયબ પછી બાકીનું આખુ જગ સજનવા ક્યાં તો પીઝાનાં મિનારાને હવે પાડો સજનવા [...]

ખુલ્લી હદથી વધારે જાત ન કર,

ખુલ્લી હદથી વધારે જાત ન કર, આંખ ભીની કર, અશ્રુપાત ન કર. તું ભલે મારો પક્ષપાત ન કર, પણ ગમે તેની સાથે વાત ન કર. થોડા બીજાને માટે રહેવા દે, સઘળા સત્વોથી મુજને જ્ઞાત ન કર. બૂટ પહેરી નીકળતા પગ માટે, આંગણે ફૂલની બિછાત ન કર. જીતનારાઓને જ જીતી જો, હારનારાઓને મહાત ન કર. મારો [...]

ભીંતને લીધે જ આ પાડોશી જેવું હોય છે,

ભીંતને લીધે જ આ પાડોશી જેવું હોય છે, એક સમજૂતીસભર ખામોશી જેવું હોય છે. તન જિવાડી રાખતા એક જોશી જેવું હોય છે, મન કોઈ મરવા પડેલી ડોશી જેવું હોય છે. એ મને મૂકીને ફરવા પણ જઈ શકતો નથી, મારા પડછાયાને પણ નામોશી જેવું હોય છે. – મુકુલ ચોકસી

અહીંથી આવ-જા કરતા બધા બસ રાહદારી છે

અહીંથી આવ-જા કરતા બધા બસ રાહદારી છે અહીં દ્વારો વગરનું ઘર અને હજ્જારો બારી છે હવે વારાંગનાના બારણાથી પણ વધુ ખુલ્લી આ મારી ખુલ્લી છાતી પર સજાવેલી પથારી છે છતાં એવી જ નિર્મમતાથી પીડે છે હજુ આજે ગયા ભવમાં હતી જે શોક્ય આ ભવમાં અટારી છે પ્રતીક્ષાની પીડાઓ તો અ.સૌ. છે ને અ.સૌ. રહેશે ભલે [...]

હૃદયને રસ્તે હું જન્મ્યો હતો, ખબર છે તને ?

હૃદયને રસ્તે હું જન્મ્યો હતો, ખબર છે તને ? રુદનને બદલે હું મલક્યો હતો, ખબર છે તને ? હું તારી લટને કિનારે જ આવીને અટક્યો ક્ષિતિજના ઢાળથી લપસ્યો હતો, ખબર છે તને ? બિચારા ઈવ કે આદમને કંઈ ખબર ન્હોતી પ્રણય મેં એમને શીખવ્યો હતો, ખબર છે તને ? એ વર્ષોમાં તો રચાઈ નહોતી ભાષા [...]

એક આખી જિંદગીનો છે એમાં અભાવ દોસ્ત;

એક આખી જિંદગીનો છે એમાં અભાવ દોસ્ત; આ ખાલી જામનુંય વજન છે ઉઠાવ દોસ્ત. જીરવી શકાશે પૂર્ણ ઉપેક્ષાનો ભાવ દોસ્ત; પણ જીરવી ના શકાશે અધૂરો લગાવ દોસ્ત. દરિયામાં મોજાં આવે, બધે આવતા નથી, અમથી જ રાહ જોયા કરે છે તળાવ દોસ્ત. દરિયા-પહાડ-આભમાં જો ના સમાય તો નાની ચબરખીમાં પ્રણયને સમાવ દોસ્ત. તાજાકલમમાં એ જ કે [...]

અમે કેકટસને કાંઠે લાંગરેલા હાથ થઈ બેઠા,

અમે કેકટસને કાંઠે લાંગરેલા હાથ થઈ બેઠા, તમે પણ કેટલો લોહીલુહાણ આધાર દઈ બેઠા! તો વચ્ચેની જગાને સૌ તળેટી નામ દઈ બેઠા, જો પહાડો ખીણથી બે ચાર ડગલાં દૂર જઈ બેઠા. નિચોવાઈ ગયેલા હોઠને જોયા તો યાદ આવ્યું; ફરી ક્યાં કોઈનું ગમતું પલળતું નામ લઈ બેઠા! અવસ્થાની નદીમાં આજ ઘોડાપૂર આવ્યાં, ને;અમે કાંઠા કદી નહી [...]

એ વર્ષોમાં જો હું ટાંકું ઉદાહરણ તારાં,

એ વર્ષોમાં જો હું ટાંકું ઉદાહરણ તારાં, ચહલપહલ શી મચી ઊઠતી’તી પરીઓમાં, એ વર્ષો જેમાં મેં તુજથી વિખૂટા થઈ જઈને તને ફરી રચી આમ્રમંજરીઓમાં… એ વર્ષો જેમાં હતાં ટોળાબંધ સપનાંઓ ને મોડી રાત સુધી જાગતો એક ડેલો હતો, ને થોકબંધ સમસ્યાની આવજા વચ્ચે સમયનો ઝાંપો ઉઘાડો રહી ગયેલો હતો. એ વર્ષોમાં તો રચાઈ નહોતી ભાષા [...]

ગીતના ઘેઘૂર ગરમાળામાં ચૂમી છે તને,

ગીતના ઘેઘૂર ગરમાળામાં ચૂમી છે તને, બે ગઝલની વચ્ચેના ગાળામાં ચૂમી છે તને. પર્વતો પાછળ સવારે, ને બપોરે ઝીલમાં, સાંજ ટાણે પંખીના માળામાં ચૂમી છે તને. સાચું કહું તો આ ગણિત અમથું નથી પાકું, બે ને બે હોઠોના સરવાળામાં ચૂમી છે તને. કાળી રાતોમાં છુપાઈને ગઝલની આડમાં, પાંચ દસ પંક્તિના અજવાળામાં ચૂમી છે તને. લોકોએ [...]

સામેનો રથ આ વાતથી અણજાણ પણ નથી;

સામેનો રથ આ વાતથી અણજાણ પણ નથી; કે મારી પાસે એક્કે ધનુષ-બાણ પણ નથી. વિસ્તરતી ચાલે મારી ક્ષિતિજો આ દૂર.. દૂર.. ને આમ કોઈ જાતનું ખેંચાણ પણ નથી. માટે તો અર્થહીન આ ઊભા રહ્યા છીએ, ત્યજવું નથી, ને કાયમી રોકાણ પણ નથી. સંપૂર્ણ શાંતિ કેવી રીતે સંભવી શકે! કર્ફ્યુ નખાય એટલું રમખાણ પણ નથી. -મુકુલ [...]

ભીંતને લીધે જ આ પાડોશી જેવું હોય છે,

ભીંતને લીધે જ આ પાડોશી જેવું હોય છે, એક સમજૂતીસભર ખામોશી જેવું હોય છે. તન જિવાડી રાખતા એક જોશી જેવું હોય છે, મન કોઈ મરવા પડેલી ડોશી જેવું હોય છે. એ મને મૂકીને ફરવા પણ જઈ શકતો નથી, મારા પડછાયાને પણ નામોશી જેવું હોય છે. – મુકુલ ચોકસી