રેતમાં તરવા જવાની જીદમાં,

રેતમાં તરવા જવાની જીદમાં, તરફડ્યાં જળ ત્યાગવાની જીદમાં. જાતથી નારાજ કેવા થઈ ગયા ! સૌને રાજી રાખવાની જીદમાં. વાસણો દોર્યાં અભેરાઈ ઉપર ખાલીપો સંતાડવાની જીદમાં. લ્યો, વરસનાં વ્હાણ ડૂબ્યાં હાથમાં હસ્તરેખા લાંઘવાની જીદમાં. છેવટે ઘરને ય સળગાવી દીધું આંગણું અજવાળવાની જીદમાં. – મિલિન્દ ગઢવી

હું શમણાંઓને ગાળું છું એ ઘટનાઓને લૂંછે છે,

હું શમણાંઓને ગાળું છું એ ઘટનાઓને લૂંછે છે, હું શબ્દ બનીને સળગું છું એ મૌન લખીને ઘૂંટે છે. નિસ્તેજ થયેલી આંખો ને સૂરજની વાતો યાદ નથી, અફસોસ બીચારું અંધારું અહેસાસ ઉદયનો પૂછે છે. તું આવ અષાઢી સાંજે કે વરસાદ બનીને મળવું છે, તું આવ કે મારા આકાશે આખું ચોમાસું ઉડે છે. હું સ્વપ્ન ભલા ક્યાંથી [...]

ફેંકી દીધો ભારો જીવા

ફેંકી  દીધો  ભારો  જીવા લ્યો  ગાડું  હંકારો  જીવા ક્યાંથી આવે આરો જીવા રોજ  નવો જન્મારો જીવા ફરી ફરીને એ જ થવાનું અહીંયા એવો ધારો જીવા તારા પર વરસાદ પડે તો ધૂળ   થવાની  ગારો   જીવા તારા  ખેવટીયા  ના   કોઈ પોતે   પાર    ઉતારો  જીવા સાંખીને    સંભાળી    લેજે દેજે   મા   વર્તારો    જીવા માથે લઈને ક્યાં લગ ફરશું ? [...]

હું શમણાઓને ગાળું છું, એ ઘટનાઓને લૂછે છે

હું શમણાઓને ગાળું છું, એ ઘટનાઓને લૂછે છે હું શબ્દ બનીને સળગુ છું, એ મૌન લખીને ઘુંટૅ છે હું સ્વપ્ન ભલા ક્યાંથી વાવું જઇ પૂછ વિરહની રાતોને અહીં રોજ નિરાશા ફણગે છે, અહીં રોજ નિસાસા ઊગે છે નિસ્તેજ થયેલી આંખોને સૂરજની વાતો યાદ નથી અફસોસ બિચારું અંધારું અહેસાસ ઉદયનો પૂછે છે તું આવ અષાઢી સાંજે [...]