ઘરમાં ઊભા જડની માફક

ઘરમાં ઊભા જડની માફક દર્પણની એક તડની માફક ડાળ બટકતી જોયા કરીએ સમય ઊભો છે થડની માફક હું જ મને અથડાતો રહેતો ઘરમાં છું સાંકડની માફક આડેધડ ઊગી નીકળ્યા છે સ્મરણો તારાં ખડની માફક મારી ધરતી પર ફેલાયા શબ્દો કબીર-વડની માફક – મનોજ ખંડેરિયા

બધાનો હોઇ શકે, સત્યનો વિકલ્પ નથી;

બધાનો હોઇ શકે, સત્યનો વિકલ્પ નથી; ગ્રહોની વાત નથી, સૂર્યનો વિકલ્પ નથી. પાતાળે શાખ વધી, મૂળ સર્વ આકાશે, અમારા બાગના આ વૃક્ષનો વિકલ્પ નથી. હજારો મળશે મયૂરાસનો કે સિંહાસન, નયનનાં આંસુજડિત તખ્તનો વિકલ્પ નથી. લડી જ લેવું રહ્યું મારી સાથે ખુદ મારે, હવે તો દોસ્ત, આ સંઘર્ષનો વિકલ્પ નથી કપાય કે ન બળે, ના ભીનો [...]

તારી અસરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા

તારી અસરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા ભરચક નગરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા છે કાફલો ને જાણે નથી કાફલામાં કોઇ આખી સફરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા ન્હોતા અટુલા કિન્તુ અટુલા થશું તો શું ? શું એ જ ડરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા આત્મીયતા દીવાલ પરથી ખરી પડી મસમોટા ઘરમાં સાવ અટુલા પડી ગયા કાયમી કસૂંબી ડાયરે [...]

ઉઘાડાં દ્વારા હો તો પણ નીકળવું ખૂબ અઘરું છે,

ઉઘાડાં દ્વારા હો તો પણ નીકળવું ખૂબ અઘરું છે, ફરું છું લઈ મને, પણ ખુદને મળવું ખૂબ અઘરું છે. પડી ગઈ સાંજ; હું સૂરજ નથી એ સત્ય છે કડવું, ફરી ઊગવાના રંગો લઈને ઢળવું ખૂબ અઘરું છે. નથી ટહુકો કે એ તૂટે; નથી પડઘો કે એ ડૂબે, ગળે અટકેલ ડૂમાનું પીગળવું ખૂબ અઘરું છે. નગર [...]

પકડો કલમ ને કોઈ પળે એમ પણ બને

પકડો કલમ ને કોઈ પળે એમ પણ બને આ હાથ આખેઆખો બળે એમ પણ બને જ્યાં પહોંચવાની ઝંખના વર્ષોથી હોય ત્યાં મન પહોંચતાં જ પાછું વળે એમ પણ બને એવું છે થોડું : છેતરે રસ્તા કે ભોમિયા ? એક પગ બીજા ને છળે એમ પણ બને જે શોધવામાં જિંદગી આખી પસાર થાય ને એ જ [...]

એ વિરહને ખણે તો ખણવા દે;

એ વિરહને ખણે તો ખણવા દે; રાતે તારા ગણે તો ગણવા દે. પ્રશ્ન એનો છે કે પચશે તે, કાગ મોતી ચણે તો ચણવા દે. તારી ‘ના’ છો દબાઈ જાતી, એ- હા મહીં હા, ભણે તો ભણવા દે. ચાડિયો થઈને પોતે ખેતરનો, મોલ લીલો લણ તો લણવા દે. એમ થોડા કબીર થાવાના, તેઓ ચાદર વણે તો [...]

પકડો કલમ ને કોઈ પળે એમ પણ બને

પકડો કલમ ને કોઈ પળે એમ પણ બને આ હાથ આખેઆખો બળે એમ પણ બને જ્યાં પહોંચવાની ઝંખના વર્ષોથી હોય ત્યાં મન પહોંચતાં જ પાછું વળે એમ પણ બને એવું છે થોડું : છેતરે રસ્તા કે ભોમિયા ? એક પગ બીજા ને છળે એમ પણ બને જે શોધવામાં જિંદગી આખી પસાર થાય ને એ જ [...]

આ બધી તારી સ્મૃતિનો અર્થ શો ?

આ બધી તારી સ્મૃતિનો અર્થ શો ? રિક્તતાની આ ગલીનો અર્થ શો ? તું જ રસ્તો આમ લંબાવ્યા કરે, તેં દીધાં ચરણો, ગતિનો અર્થ શો ? રગરગે અંધાર વ્હેતો દેહમાં, સ્પર્શની આ ચાંદનીનો અર્થ શો ? છિદ્ર મારા પાત્રમાં છે કાયમી, ત્યાં ઝૂકેલી વાદળીનો અર્થ શો ? આ ઉદાસી આંખમાં અંજાઈ ગઈ, દોસ્ત, સુરમાની સળીનો [...]

ક્ષણોને તોડવા બેસું તો વરસોનાં વરસ લાગે,

ક્ષણોને તોડવા બેસું તો વરસોનાં વરસ લાગે, બુકાની છોડવા બેસું તો વરસોનાં વરસ લાગે. કહો તો આ બધાં પ્રતિબિંબ હું હમણાં જ ભૂંસી દઉં, અરીસો ફોડવા બેસું તો વરસોનાં વરસ લાગે. કમળ-તંતુ સમા આ મૌનને તું તોડ મા નાહક ફરીથી જોડવા બેસું તો વરસોનાં વરસ લાગે. આ સપનું તો બરફનો સ્તંભ છે, હમણાં જ ઓગળશે [...]

આંગળીની જ આ ગવાહી છે,

આંગળીની જ આ ગવાહી છે, બોમ્બથી ખોફનાક શાહી છે. કૈં જ કહેવાય ના; જશે કઈ મેર, આ સ્થિતિ કેટલી પ્રવાહી છે! કેમ ઉજળી બને ન આ ભીંતો સાવ નિર્મળ નજરથી ચાહી છે. કેડી અટકી-ક્ષિતિજ અડી-તોયે, ક્યાં જશે ગજબનો રાહી છે! આ ગઝલ નીખરી તારા ઉલ્લેખે, પ્હેલી વર્ષાએ પ્રૂથ્વી નાહી છે! શોધતા આવતા મને શબ્દો, એય [...]

કહે તે સ્વીકારું શરત માત્ર એક જ,

કહે તે સ્વીકારું શરત માત્ર એક જ, મને મારી ક્ષણ દે પરત માત્ર એક જ. ચલો, મારી ભીતર ભર્યાં લાખ વિશ્વો, તમે જોયું છે આ જગત માત્ર એક જ. નથી દાવ ઊતરી શક્યો જિંદગીભર, નહીંતર રમ્યા’તા રમત માત્ર એક જ. ભરાયો’તો ક્યારેક મેળો અહીં પણ, મને આ જગાની મમત માત્ર એક જ. નથી યાદ ને [...]

આખો જન્મારો ફૂંક્યો છે

આખો જન્મારો ફૂંક્યો છે કેદારો ગીરવે મૂક્યો છે જળમાં એવું શું કે જળ પર – નભનો ઓછાયો ઝૂક્યો છે ? ભરચક ભીડે ઊભી નીરખું કોને કાજ સમય રૂક્યો છે ? મોરપીંછાંમાં હાથ ઝબોળ્યો, ત્યાર પછીથી નિત ટહુક્યો છે ખોબો પીવા ક્યાં જઈ ધરીએ ? પાતાળ-કૂવો પણ ડૂક્યો છે – મનોજ ખંડેરિયા

રસમ અહીંની જુદી, નિયમ સાવ નોખા

રસમ અહીંની જુદી, નિયમ સાવ નોખા અમારે તો શબ્દો જ કંકુ ને ચોખા હવાયેલી સળીઓ જ ભીતર ભરી છે અહીંના જીવન જાણે કે બાકસનાં ખોખાં લચ્યા’તા જે આંખે લીલા મોલ થઈને હવે એ જ સપનાં છે સુક્કાં મલોખાં તું તરસ્યાને આપે છે ચીતરેલાં સરવર તને ટેવ છે તો કરે કોણ ધોખા વહાવ્યા કરું આંગળીમાંથી ગંગા [...]

લાલાશ આખા ઘરની હવામાં ભરી જઇશ

લાલાશ આખા ઘરની હવામાં ભરી જઇશ ગુલમ્હોર મારી લાગણીનો પાથરી જઇશ. ઊડતાં ફૂલોની કલ્પનાને સાચી પાડવા આપી મહક પતંગિયાંને હું ખરી જઇશ. આખું ય વન મહેકતું રહેશે પછી સદા વૃક્ષોના થડમાં નામ લીલું કોતરી જઇશ. હું તો છું પીછું કાળના પંખીની પાંખનું સ્પર્શું છું આજ આભને, કાલે ખરી જઇશ. મારો અભાવ મોરની માફક ટહુકશે ઘેરાશે [...]