સત્યના મારા પ્રયોગો સાવ તો ખોટા નથી,

સત્યના મારા પ્રયોગો સાવ તો ખોટા નથી, વાત ખાલી એટલી કે એમના ફોટા નથી કેટલી નરમાશથી સાગર મળે આકાશને, કે હવાની ઓઢણી પર ક્યાંય લીસોટા નથી જાત બાળીને ઉજાળે વિશ્વ આખાને સદા, ચાંદ પણ સંમત થશે કે સૂર્યના જોટા નથી કો’ વધૂને બાળતા હાથો વિશે બોલ્યા સતી, પાનબાઈ!એમના માટે હજી “પોટા” નથી? ભ્રુણ હત્યા લાગશે [...]

હું છું સવાલ સહેલો,ને અઘરો જવાબ છું;

હું છું સવાલ સહેલો,ને અઘરો જવાબ છું; ને હુ સમય ના હાથની ખુલ્લી કિતાબ છું. એક યારની ગલી ,બીજી પરવરદિગારની; ના ત્યાં સફળ હતો,ના અહીં કામિયાબ છું. પૂછો ના કેમ સાંપડે ગઝલો તણો મિજાઝ; ફૂલોની મ્હેક છું,અને જૂનો શરાબ છું. રબ ની દુહાઇ ના દે એ નિગાહબાને-દીન ; તુજથી વધારે સાફ છું,એહલે-શરાબ છું. જીવ્યો છું [...]

માણસ વચ્ચે માણસ થઇ, પંકાઇ ગયેલો માણસ છું.

માણસ વચ્ચે માણસ થઇ, પંકાઇ ગયેલો માણસ છું. વહેંચણ વચ્ચે વહેંચણ થઇ વહેંચાઇ ગયેલો માણસ છું. એ જ અમારું યૌવન છે, ભીનાશ તમારા આંગણની. વાદળની ઝરમર થઇને, પથરાઇ ગયેલો માણસ છું. દરદોને રાહત છે તો, ઉપચાર જરૂરી કોઇ નથી. દુનિયાના જખમો જીરવી, રૂઝાઇ ગયેલો માણસ છું. યત્ન કરો જો મનાવવાનો, તર્ત જ માની જાઉં છું. [...]

તમે ગમગીન થઇ જાશો,ન મારા ગમ સુધી આવો;

તમે ગમગીન થઇ જાશો,ન મારા ગમ સુધી આવો; ભલા થઈ ના તમે આ જીવના જોખમ સુધી આવો. ભલે ઝાકળ સમી છે જિંદગી પણ લીન થઈ જાશું સૂરજ કેરાં કિરણ થઈને જરા શબનમ સુધી આવો. તમે પોતે જ અણધારી મૂકી’તી દોટ કાંટા પર કહ્યું’તું ક્યાં તમોને ફૂલની ફોરમ સુધી આવો? લગીરે ફેર ના પડશે અમારી પ્રિતમાં [...]

ખુશી દેજે જમાનાને, મને હરદમ રુદન દેજે

ખુશી દેજે જમાનાને, મને હરદમ રુદન દેજે અવરને આપજે ગુલશન, મને વેરાન વન દેજે. જમાનાના બધા પુણ્યો જમાનાને મુબારક હો, હું પરખું પાપને કાયમ, મને એવા નયન દેજે. સ્વમાની છું, કદી વિણ આવકારે ત્યાં નહીં આવું, અગર તું દઈ શકે મુજને તો ધરતી પર ગગન દેજે. ખુદા આ આટલી તુજને વિનતી છે આ ‘નાઝિર’ની, રહે [...]

હું હાથને મારા ફેલાવું, તો તારી ખુદાઇ દુર નથી,

હું હાથને મારા ફેલાવું, તો તારી ખુદાઇ દુર નથી, હું માંગુ ને તું આપી દે, એ વાત મને મંજુર નથી. શા હાલ થયા છે પ્રેમીના, કહેવાની કશી ય જરૂર નથી, આ હાલ તમારા કહી દેશે, કાં સેંથીમાં સિંદુર નથી? આ આંખ ઉધાડી હોય છતાં, પામે જ નહીં દર્શન તારા, એ હોય ન હોય બરાબર છે, [...]

છે સડક, દોડી શકાશે, ચાલ, થોડો યત્ન કર.

છે સડક, દોડી શકાશે, ચાલ, થોડો યત્ન કર. આ જગત છોડી શકાશે, ચાલ, થોડો યત્ન કર. તું ભલે થીજી ગઈ છે પણ સ્વભાવે છે નદી, આ બરફ તોડી શકાશે, ચાલ, થોડો યત્ન કર. કોઈ ઈચ્છા એકલી વટભેર ચાલી ના શકે, કૈં કશું જોડી શકાશે, ચાલ, થોડો યત્ન કર. કાંધ પરથી હે કીડી ! ગાયબ થયો [...]

વચ્ચે ભીની રઢ જીવે છે,

વચ્ચે ભીની રઢ જીવે છે, ફરતો વજ્જરગઢ જીવે છે. ક્યાંક વમળના ચકરાવામાં, લીરા લીરા સઢ જીવે છે. વેરણ છેરણ જીવતર વચ્ચે, બસ ઇચ્છા એક દૃઢ જીવે છે. મૌન પળોને વાંચી લેતો, છાતીમાં અનપઢ જીવે છે. ફૂલોની સોંસરવા ‘સાહિલ’ ઘાવ જનોઇવઢ જીવે છે. – સાહિલ

કશું જાહેર કરવાનો વખત ક્યાં છે?

કશું જાહેર કરવાનો વખત ક્યાં છે? હજુ સંબંધ એવો જડભરત ક્યાં છે? મને હારી જવાનો ડર નથી તોય -, ફરી રમવું ગમે એવી રમત ક્યાં છે? તમારી આંખમાં ખોયું હતું મેં જે -, મને પાછી જરૂરત એ જગત ક્યાં છે? ખરેખર તો શરૂ તૂટયા પછી થાશે, અરે!સંબંધ છે આ તો શરત ક્યાં છે? -અંકિત ત્રિવેદી

કોયલ ટહુકે સવારના

કોયલ ટહુકે સવારના ને સાંજે કનડે યાદ સૈયર, શું કરીએ? આંખોમાં છે ફાગણિયો ને પાંપણમાં વરસાદ સૈયર, શું કરીએ? ઊંધમાં જાગે ઉજાગરો ને શમાણાંની સોગાદ સૈયર, શું કરીએ? મૂંગામંતર હોઠ તો મારા ને હૈયું પાડે સાદ સૈયર, શું કરીએ? પિયર લાગે પારકું કે સાસરિયાનો સ્વાદ સૈયર, શું કરીએ? પગમાં હીરનો દોરો વીંટાયો ને ઝરણાંનો કલનાદ [...]

એટલા માટે રુદન મારું ઘણું છાનું હતું,

એટલા માટે રુદન મારું ઘણું છાનું હતું, અશ્રુઓ સાધન તરસ મારી છીપાવવાનું હતું. એના હાથે માનવી રહેંસાઈ ટળવળતો રહ્યો, આ જગત એવું અધૂરું એક કતલખાનું હતું. મારે વહેવાના સમય પર હું તો છલકાઈ ગયો, લક્ષ સાગરમાં ભળી ઊંડાણ જોવાનું હતું. હું જ નીરખતો હતો એ વાત હું ભૂલી ગયો, મારા મનથી પાપ મારાં કોણ જોવાનું [...]

પ્રેમ અમારો મહાદેવ, ને અમે પ્રેમના નંદીજી,

પ્રેમ અમારો મહાદેવ, ને અમે પ્રેમના નંદીજી, આંખ મારતી જે જે છોરી, અમે એમના બંદીજી ! એક છોરીએ અંગોમાં સાગરનાં મોજાં રાખ્યા છે, અટકળની આ વાત નથી, મેં થોડા થોડા ચાખ્યા છે. ઠેર ઠેર એની કાયામાં વમળ વર્તુળ ઊઠે છે, ઊંડે તાણી જાય છે, મારા શ્વાસો ક્રમશ: તૂટે છે. મોડું-વહેલું નિશ્ચિત છે, ને તો પણ [...]

હતી એકસરખી જ હાલત અમારી

હતી એકસરખી જ હાલત અમારી મળી ઘર વગરની મને એક બારી ભણેલી-ગણેલી મળે લાગણીઓ ન સમજી શકે કૈં અભણ આંખ મારી. રહસ્યો ખબર છે બધાં ઘરની છતનાં નથી કોઈ આકાશની જાણકારી. મેં તારી ગલીના ગુનાઓ કર્યા નહીં નહીંતર સજાઓ હતી સારી-સારી. થયા શું અનુભવ, ટકોરા જ કહેશે તને ક્યાં ખબર, બારણાની ખુમારી ? ભાવેશ ભટ્ટ

તારી સુંદરતાને કોઈ ડાઘ લાગી જાય નહીં

તારી સુંદરતાને કોઈ ડાઘ લાગી જાય નહીં તું બહુ માસુમ મુલાયમ છે, તને સ્પર્શાય નહીં ! તું નજીક આવી અને બોલે કે કંઈ બોલાય નહીં અર્થ એનો એ જ છે કે વાત પૂરી થાય નહીં ! કોઈ આવીને પૂછે કે શું થયું તો શું કહું જે તને સમજાય છે એ કોઈને સમજાય નહીં ! આવ, [...]

વિચાર વલોણુ – જયકાંત જાની ( અમેરીકા )

[1] જ્યારે સ્વાસ્થય સારું હોય છે, ત્યારે બધું જ સારું હોય છે, પણ સહેજ મંદવાડ આવવાનો શરૂ થાય છે ને તન અને મન પણ સાથ નથી આપતા, એ ભૂલતા નહીં ! [2] સાચી સમજણમા સુખ છે, ગેર સમજણમા નહીં. આ વાત ભૂલતા નહીં ! [3] આસમાની કે સુલતાની દુખો સામે ઝૂકી જવામાં હંમેશાં ફાયદો જ [...]

હૃદયમાં જ તારા પ્રથમ તું નીરખને !

હૃદયમાં જ તારા પ્રથમ તું નીરખને ! પછી દસ દિશામાં પરમ તું નીરખને ! અગમ તું નીરખને ! નિગમ તું નીરખને ! દ્યુતિની ઝલક ચારેગમ તું નીરખને ! મળ્યો છે તને તે ધરમ તું નીરખને ! આ કાગળ, આ ખડિયો, કલમ તું નીરખને ! હવે ક્ષણનું છેટું એ અપરાધ તારો; આ લીલા અકળ એકદમ તું [...]

ચિંતન-પંચામૃત – હિમાંશુ શાહ

1] જ્યારે બધું સારું હોય છે, ત્યારે બધું જ સારું હોય છે, પણ સહેજ અંધકાર આવવાનો શરૂ થાય છે ને પડછાયો પણ સાથ નથી આપતો, એ ભૂલતા નહીં ! [2] બીજના ચંદ્રનો જ વિકાસ થાય છે, પૂનમના નહીં. આ વાત ભૂલતા નહીં ! [3] વાવાઝોડાં સામે ઝૂકી જવામાં હંમેશાં ફાયદો જ છે, એના ગયા પછી [...]

એ ભલે લાંબા સમયથી બંધ હો પણ આખરે,

એ ભલે લાંબા સમયથી બંધ હો પણ આખરે, એક પગરવ માત્ર પગરવ બારણાં ખોલી જશે સ્વપ્નમાં તું કોઇ’દી આવી મને મળ તો ખરી તું દરિયામાં ડૂબતો માણસ બચાવી પણ શકે હસ્તરેખાઓ જો બદલી ના શકે તો શું થયું? શક્ય છે કે એક ટહુકો આયખું બદલી શકે મારા માટેની બધાની લાગણીને જાણવા એક પળ મૃત્યુ પછીની [...]

ઘર ક્યારે મંદિર બને?

  વિશ્વ  આખા માં પ્રવાસ કરનાર ને પુછવામાં આવે કે , હવે તમને સોથી વધારે  કંઇ લાગણી થાય છે?તો જવાબ મળશે ,મને થાય છે કે હવે બને એટ્લી ઝડપ થી હું મારા ઘરે જાઊં. ઘર એટ્લે દરેક માણસે ખુલ્લી આંખે જોયેલું એક સવજિવન નું સપનું . ચાર દિવાલ વચ્ચે ની આખી સૃષ્ટિ માણસ ની પોતાની [...]

ઘડપણની વ્યાખ્યા શી ?

આજકાલ બધું જ બદલાઈ રહ્યું છે અને વળી ઝડપભેર બદલાઈ રહ્યું છે. પરિવર્તનની ઝડપને કારણે અક્કલ બહેર મારી જાય તેવું પણ થાય છે. ઘડપણની વ્યાખ્યા શી? ઘડપણ એટલે પરિવર્તનને સ્વીકારવાની અને પચાવવાની અશક્તિ. માનવ ઈતિહાસમાં ક્યારે પણ જૂની પેઢીને નવી પેઢી ડાહી લાગી નથી. જગતનું સૌથી ઘરડું વિધાન આ પ્રમાણે છેઃ ‘આ દુનિયા હવે પહેલા [...]

સુવિચાર

* ચિંતા કરવી છોડી દો – માનસિક શાંતિ હરી લે છે. * ઈર્ષા ન કરો – સમય અને શક્તિનો વ્યય થાય છે. * તમારી મર્યાદાનો સ્વીકાર કરો – આપણે બધા જ મહાન નથી બની શકતા. * લોકોમાં વિશ્વાસ રાખો – તમે વિશ્વનીય હશો તો તેઓ પણ એવો જ પ્રતિભાવ આપશે. * પુસ્તક વાંચો – તમારી [...]

સુવિચાર

હે ભગવાન ! જગતને તું જ સુધારજે પણ એની શરૂઆત મારાથી કરજે. જિંદગીમાં જે માગીએ છીએ તે બધું જ નથી મળતું અને મળે છે તેમાનું ઘણું જ માગેલું પણ નથી હોતું. પોતાની જવાબદારીઓમાંથી છટકી શકાય પણ પરિણામોથી નથી છટકી શકાતું. નીતિ કપડાં સમાન છે અને ધર્મ દાગીના સમાન. જેમ કપડાં વિના ઘરેણા શોભતાં નથી તેમ [...]

સુવિચાર

(૧)એટલા કડવા ના બનો જેથી લોકો થૂંકી નાખે , એટલા મીઠા ના બનો જેથી લોકો ચાવી નાખે! (૨)સ્મરણ કરવું આપના હાથની વાત છે અને જીવન મરણ પ્રભુના હાથની વાત છે! (૩)લાકડાનો અગ્નિ લાકડાને બળે છે , તેમ દેહમાનો અગ્નિ દેહને બાળે છે! (૪)આજના સુરજને આવતી કાલનાં વાદળ પાછળ છૂપાવવો તેનું નામ ચિંતા! (૫)સ્વતંત્ર થાઓ પણ [...]

ખાલીપો – જયકાંત જાની ( અમેરીકા )

આંખમાં દિકરી વળાવ્યાનો ભેજ છે, દિકરી વગર આંગણુ કેવુ નિસ્તેજ છે . જમાઇ ના આંગણે રોજ હવે દિવાળી – દિકરી ના ચહેરે એવુ જગમગતુ તેજ છે. હુ દિકરી ને મો્ટી થતી રોકી ના શક્યો, એણે રમેલા ઢીંગલા પોતીયા સામે જ છે. પારકા ઘરે જઇ બાપની ચિંતા કર્યા કરશે , એની લાગણી એતો ઇશ્વરે આપેલો દહેજ [...]

સુવિચાર

1. વિચાર જ કાર્ય અને સફળતાનો પિતા છે,મગજને ખરાબ વિચારોનુંગોદામ નહીં, પરંતુ રચનાત્મક અને હકારાત્મક વિચારો પેદા કરતુંકારખાનું બનાવો. 2. વિશ્વાસ એક શબ્દ છે, તેને વાંચતા second લાગે છે.. વિચારો તો minute લાગે છે.. સમજાવો તો દિવસ લાગે છે… પણ તેને સાબિતકરતા આખી જીંદગી લાગે છે..!! 3. સમજ્યા વગર કોઈને પસંદ ના કરતા., નાસમજમાં કોઈને [...]

સુવિચાર

પથ્થર પ્રતિમા બન્યો એ જોઈ હૈયું હરખી ગયું, પણ… પ્રતિમાને પૂજનારો પથ્થર જ રહ્યો, એ જોઈને દિલ રડી પડયું……… “શ્વાસ અને વિશ્વાસ એકજ વાર ટુટે છે શ્વાસ ટુટવાથી જીવનું મ્રુત્યુ થાય છે અને વિશ્વાસ ટુટવાથી જીવનનું મ્રુત્યુ થાય છે.” માનવ સંવેંદનાઓનો છે આ જનજાળ..સરવાળે બેસાડેલા સંબંધોની મીઠી પાળ… ઉધારે રહેતી મદદને ના ગણો ઉપકાર.. બસ [...]

એક જ કામ સંબંધમાં કીધું, લીધું એથી બમણું દીધું. – શૈલ પાલનપુરી

સંબંધો બહુ અટપટી ચીજ છે. સંબંધો વગરનો સમાજ શકય નથી. સંબંધો વગર સંસ્કૃતિ શકય નથી. આપણે સહુ સંબંધો રાખતા નથી પણ સંબંધો જીવીએ છીએ. સંબંધો જ માણસને માણસ સાથે જૉડી અને જકડી રાખે છે. દરેક સંબંધો જુદા જુદા હોય છે. કેટલાક સંબંધો સાથે જીવવાના હોય છે અને કેટલાક સંબંધો માત્ર શબ્દોના હોય છે. દરેક સંબંધોની [...]

સુવિચાર

[1] ઉતાવળે પરણીને આપણે નિરાંતે પસ્તાઈએ છીએ ! [2] ભેગા થવું એ શરૂઆત છે, ભેગા રહેવું તે પ્રગતિ છે,પરંતુ ભેગા મળી કામ કરવું તે સફળતા છે. [3] ‘નથી’ તેની ચિંતા છોડશો તો ‘છે’ તેનો આનંદ માણી શકશો. [4] જીભ કદાચ તોતડી હશે તો ચાલશે, પરંતુ તોછડી હશે તો નહિ ચાલે. [5] મેળવજો નીતિથી, વાપરજો પ્રીતિથી, [...]

આ તડકાને બીજે ગમે ત્યાં ઉતારો,

આ તડકાને બીજે ગમે ત્યાં ઉતારો, નહીં તો હરણને ન રણમાં ઉતારો. હું મંદિરમાં આવ્યો અને દ્વાર બોલ્યું, પગરખાં નહીં બસ અભરખા ઉતારો. તમારી નજર મેં ઉતારી લીધી છે, તમે મારા પરથી નજર ના ઉતારો. આ પર્વતના માથે છે ઝરણાનાં બેડાં, જરા સાચવી એને હેઠાં ઉતારો. ફૂલો માંદગીનાં બિછાને પડ્યાં છે, બગીચામાં થોડાક ભમરા ઉતારો. [...]

તારા સુધી પગેરું આ લંબાય પણ ખરું,

તારા સુધી પગેરું આ લંબાય પણ ખરું, આશ્ચર્યનો સ્વભાવ છે, સર્જાય પણ ખરું, જળથી કમળની જેમ ક્યાં અળગું રહી શકે હૈયું છે દોસ્ત, કો’ક દી ભીંજાય પણ ખરું, રાખો શરત તો એટલું સમજીને રાખજો ક્યારેક મત્સ્ય, કર્ણથી વીંધાય પણ ખરું, આ મૌન ચીજ શું એ, એ આજે ખબર પડી જો બોલકું થયું તો એ પડઘાય [...]

ઓ સિતમગર દાદ તો દે મારી આ તદબીરને;

ઓ સિતમગર દાદ તો દે મારી આ તદબીરને; લાજ રાખી લઉં છું તારી દોષ દઇ તકદીરને. રૂબરૂમાં એની સામે એમ જોવાયું નહીં; જેવી રીતે જોઉં છું હું એમની તસવીરને. વિંધે આરાઓ બરાબર જાય છે મંઝિલ ઉપર; પંથ બદલે એ નથી આદત ગતિના તીરને. એની અંદર શું હશે મારી બલા જાણે ‘મરીઝ’; બહારતો પથ્થર મળ્યા મસ્જિદ [...]

હું ક્યાં કહું છું આપની ‘હા’ હોવી જોઇએ ;– મરીઝ

હું ક્યાં કહું છું આપની ‘હા’ હોવી જોઇએ ; પણ ના કહો છો એમાં વ્યથા હોવી જોઇએ. પૂરતો નથી નસીબનો આનંદ ઓ ખુદા, મરજી મુજબની થોડી મજા હોવી જોઇએ. એવી તો બેદિલીથી મને માફ ના કરો, હું ખુદ કહી ઊઠું કે સજા હોવી જોઇએ. આ તારું દર્દ હો જો બીજાને તો ના ગમે, હમણાં ભલે [...]

જીવન મરણ છે એક, બહુ ભાગ્યવંત છુ

જીવન-મરણ છે એક બહુ ભાગ્યવંત છું, તારી ઉપર મરું છું હું તેથી જીવંત છું. ખુશ્બૂ હજી છે બાકી જો સૂંઘી શકો મને, હું પાનખર નથી હું વીતેલી વસંત છું. હદથી વધી જઈશ તો તરત જ મટી જઈશ, બિંદુની મધ્યમાં છું હું તેથી અનંત છું. બન્ને દશામાં શોભું છું ઝુલ્ફોની જેમ હું, વીખરાયેલો કદી છું, કદી [...]

જીવનભરનાં તોફાન ખાળી રહ્યો છું,

જીવનભરનાં તોફાન ખાળી રહ્યો છું, ફકત એના મોઘમ ઈશારે ઈશારે. ગમે ત્યાં હું ડૂબું, ગમે ત્યાં હું નીકળું, છે મારી પ્રતીક્ષા કિનારે કિનારે. અહીં દુ:ખની દુનિયામાં એક રંગ જોયો, ભલે સુખનું જગ હો પ્રકારે પ્રકારે. સુજનની કબર કે ગુનેગારની હો, છે સરખી ઉદાસી મઝારે મઝારે. હૃદય મારું વ્યાપક, નજર મારી સુંદર, કલા મારી મોહક વિચારે [...]

ગઝલમાં સૌ વિચારો મારા દર્શાવી નથી શકતો;

ગઝલમાં સૌ વિચારો મારા દર્શાવી નથી શકતો, ઘણું સમજું છું એવું, જે હું સમજાવી નથી શકતો. ન સ્પર્શી કોઈ અવગણના કદી પણ મારા ગૌરવને, કે હું ઉપકાર છું એવો, જે યાદ આવી નથી શકતો. ગયો ને જાય છે દુ:ખનો સમય એક જ દિલાસા પર, કે વીતેલો સમય પાછો કદી આવી નથી શકતો. તમે આવ્યાં હતાં [...]

એ રીતથી પતનને ઉન્નત કરી જવાના,

એ રીતથી પતનને ઉન્નત કરી જવાના, વાદળનાં નીરમાં જઇ ડૂબી મરી જવાના. કાલે સૂરજ તો ઉગશે-પણ તેથી ક્યાં છે નક્કી, ઓ વિરહ રાત તારા દિવસ ફરી જવાના. વરસો પુરાણો સંબંધ તોડી નથી શકાતો , કાંઠા પર આવી મોજાં પાછા ફરી જવાના. મારી શિકાયતોને તો સાંભળો છો રસથી, પણ જ્યાં ગયા અહીંથી તો વિસરી જવાના. અમથું [...]

એક તારી કલ્પના જે જીગર બાળતી રહી,

એક તારી કલ્પના જે જીગર બાળતી રહી, એક મારી વાસ્તવિકતા કે જાણે નથી રહી. એક હું કે શોષતી રહી મારી કલા મને, એક તું કે સૌ કલા તને શણગારતી રહી. એક હું મારો પ્રેમ ન તારા વિના ટકે, એક તું કે તારી રૂપપ્રભા એકલી રહી. એક હું કે કોઇ વાત બરાબર ન કહી શકું, એક [...]

વજન કરે તે હારે રે મનવા !

ભજન કરે તે જીતે તુલસી દલથી તોલ કરો તો, બને પર્વત પરપોટો અને હિમાલય મૂકો હેમનો તો મેરુથી મોટો આ ભારે હળવા હરિવરને મૂલવવા શી રીતે ! – રે મનવા, ભજન કરે તે જીતે. એક ઘડી તને માંડ મળી છે આ જીવતરને ઘાટે, સાચખોટના ખાતાં પાડી એમાં તું નહીં ખાટે, સહેલીશ તું સાગર મોજે કે [...]

તારું કશું ન હોય તો છોડીને આવ તું,

તારું કશું ન હોય તો છોડીને આવ તું, તારું જ બધું હોય તો છોડી બતાવ તું. અજવાળું જેના ઓરડે તારાં જ નામનું, હું એ જ ઘર છું, એ જ ભલે ને આવ તું. પહેર્યું છે એ ય તું જ છે, ઓઢ્યું છે એ ય તું, મારો દરેક શબ્દ તું, મારો સ્વભાવ તું. સાકરની જેમ ઓગળી [...]

એક દી સર્જકને આવ્યો કૈં અજબ જેવો વિચાર

એક દી સર્જકને આવ્યો કૈં અજબ જેવો વિચાર દંગ થઈ જાયે જગત એવું કરું સર્જન ધરાર ફૂલની લીધી સુંવાળપ શૂળથી લીધી ખટક ઓસથી ભીનાશ લીધી બાગથી લીધી મહક મેરૂએ આપી અડગતા ધરતીએ ધીરજ ધરી વૃક્ષથી પરમાર્થ કેરી ભાવના ભેગી કરી બુદબુદાથી અલ્પતા ગંભીરતા મઝધારથી મેળવ્યો કંકાસ મીઠો મોજના સંસારથી પ્રેમ સારસનો ઉપાડ્યો પારેવાનો ફડફડાટ કાગથી [...]

પકડો કલમ ને કોઈ પળે એમ પણ બને

પકડો કલમ ને કોઈ પળે એમ પણ બને આ હાથ આખેઆખો બળે એમ પણ બને જ્યાં પહોંચવાની ઝંખના વર્ષોથી હોય ત્યાં મન પહોંચતાં જ પાછું વળે એમ પણ બને એવું છે થોડું : છેતરે રસ્તા કે ભોમિયા ? એક પગ બીજા ને છળે એમ પણ બને જે શોધવામાં જિંદગી આખી પસાર થાય ને એ જ [...]

તું અમસ્તી વાતમાં વ્યાકુળ છે;

તું અમસ્તી વાતમાં વ્યાકુળ છે; આપણું સન્ધાન ચપટી ધૂળ છે ! હોય માનવતા જો તારું ગોત્ર તો; આ જગત આખ્ખુંય તારું કુળ છે ! કોઈ પણ ઓળખ ન એની થઈ શકી; સર્વ વ્યાપક છે અને સંકુલ છે ! અન્ય માટે છે એ કેવળ વસ્ત્ર પણ; તું પહેરે એટલે પટકુળ છે ! ધીમે-ધીમે એ સ્વયં વિકસી [...]

દરિયો હતો, હોડી હતી, ને ખારવો હતો

દરિયો હતો, હોડી હતી, ને ખારવો હતો એવા સમે ખુદા તને પડકારવો હતો. એવા પ્રયાસમાં હું સતત જીતતો ગયો જીતેલ દાવને ફરીથી હારવો હતો. રણમાંય મજા થાત, ખામી આપણી હતી રણને જ આપણે બગીચો ધારવો હતો જીત્યાનો અર્થ હાર પણ ક્યારેક થાય છે, એવી જ હારથી તને ઉગારવો હતો. ઊંચકી શકું, એનાથી વધુ ભાર લૈ [...]

અહીં મેં પ્રથમ મેઘને વ્યથા સંભળાવી લીધી

અહીં મેં પ્રથમ મેઘને વ્યથા સંભળાવી લીધી અને ત્યાં પ્રિયાએ તરત તાડપત્રી લગાવી લીધી નયન જો ગમે તો નયન, હ્રદય જો ગમે તો હ્રદય હવાફેર માટે તને જગા બે બતાવી દીધી એ તો હસ્તરેખાઓનું નસીબ જોર કરતું હશે હથેળીમાં લઈ એમણે હથેલી દબાવી લીધી કોઈ પ્હેરી કંકણ ફરે, કોઈ કુંડળોને ધરે અમે કંઠી વરસાદની ગળામાં [...]

જિંદગીને મોતનો જો ભેદ ના રાખો તમે,

જિંદગીને મોતનો જો ભેદ ના રાખો તમે, જેના ખાલી હાથ છે એ સૌ સિકંદર લાગશે ! ફક્ત જીતવી નથી મારે તો રચવી છે નવી દુનિયા, કવિ મુફલિસ છું પણ છું એક કદમ આગળ સિકંદરથી ! અનુભવથી ના જીવન ઘડ, અનુભવમાં તો લાંછન છે, તમાચાની નિશાની કાંઈ લાલી થઈ નથી શકતી ! પથ્થરોને જે ઘડે એ [...]

રૂપ કૈફી હતું, આંખો ઘેલી હતી, ને હથેળીમાં એની હથેળી હતી

રૂપ કૈફી હતું, આંખો ઘેલી હતી, ને હથેળીમાં એની હથેળી હતી મન મહેકતું હતું, ભીના કંપન હતા, એની સાથે મુલાકાત પહેલી હતી આંખમાં એક દરિયો છુપાયો હતો, પણ શિશુ જેવો નિર્દોષ ચહેરો હતો છોકરી મારી સામે જે બેઠી હતી, ખૂબ અઘરી હતી, સાવ સહેલી હતી મીઠી મુંઝવણ હતી, હોઠ તો ચૂપ હતા, જો હતો, તો [...]

વાતમાં ડૂબી ગયા છે માણસો,

વાતમાં ડૂબી ગયા છે માણસો, કામમાં બહુ કામમાં છે માણસો. એ મળે તો આમ, નહિ તો ના મળે, ફોનના નંબર સમા છે માણસો. એક જે કહેવાય એવા એક મા, એટલા જોવા મળ્યા છે માણસો. ફૂલ કાગળના થયા તો શું થયું, માણસો યે ક્યાં રહ્યા છે માણસો. ભીંત તો સારી હતી કહેવું પડ્યું, ભીંતથી આગળ વધ્યા [...]

વાદળા સાથે મોકલ્યો છે સંદેશો, મળી જાય ત્યારે કહેજો

વાદળા સાથે મોકલ્યો  છે સંદેશો,  મળી જાય ત્યારે કહેજો ચમકતી વિજળી જ્યારે મન તમારું કળી જાય ત્યારે કહેજો. આ ચાંદ-તારા જોઈ રહ્યાં છે રાહ આપણા મિલનની  બસ  આ  નઠારો  સૂરજ  ઢળી જાય  ત્યારે  કહેજો પાંપણ  પર  પડ્યો  છે   પથરાયેલો  સપનાનો  કાફલો  રખેને તણાઈ જાય એ બધું, આંખ ઝળહળી જાય ત્યારે કહેજો વસંતનું વાવેતર  મેં  કરી  [...]

ન આવ્યું આંખમાં આંસું, વ્યથાએ લાજ રાખી છે.

ન આવ્યું આંખમાં આંસું, વ્યથાએ લાજ રાખી છે. દવાની ગઇ અસર ત્યારે, દુવાએ લાજ રાખી છે. તરસનું માન જળવાઇ ગયું, તારા વચન લીધે, સમયસર આભથી વિખરી, ઘટાએ લાજ રાખી છે. ઘણું સારું થયું આવ્યા નહિ, મિત્રો મને મળવા, અજાણે મારી હાલતની, ઘણાંએ લાજ રાખી છે. પડી ‘કૈલાસ’ ના શબ પર, ઊડીને ધૂળ ધરતીની, કફન ઓઢાડીને [...]

“કોરી આંખો મળી, કોરા સપના મળ્યા,,

“કોરી આંખો મળી, કોરા સપના મળ્યા,, દ્રશ્ય નજરોને કંઈ એવા જોવા મળ્યા વાસ્તવિકતા, વિચારો કે હોવાપણું, જિંદગી નામે કેવા એ કિસ્સા મળ્યા રાત આખી વિતાવી મેં જાગી અને, ઘોર અંધારે પરભવના તડકા મળ્યા ચાંદ તારાને મારી કહાણી કીધી, ઝાકળે કંઇક પુષ્પો પલળતા મળ્યા હાથમાં છે કલમ, ને છે ખારાશ પણ, આંખો ચોળી લીધી, સહુને હસતાં [...]